الان که توجه می‌کنم، از چشم بقیه مخصوصا خانوادم من می‌تونم کاملا یه ویلن باشم.
اونم از اون نوع رو مخ و مزخرفش، تصور کن آدم دوروی بداخلاقی که بیرون همه فکر می‌کنن خیلی آدم خوبیه و همه دوسش دارن و باهاش مهربونن و هیچکدوم نمیتونن اون رویی که تو می‌بینی رو ببینن.
یه آدم تخس و بی‌احساس(مطلقا بی‌احساس) بدون هیچ احساس مسولیتی که عملا هیچ اهمیتی به دیگران نمیده.
اما بیرون از خونه همه فکر می‌کنن خیلی مهربون و گوگولیه.
از اونا که واسه همه خوبه جز آدم‌هایی که بهش اهمیت می‌دن و خیلی ناسپاسه.
خلاصه که باید سخت باشه زندگی با همچین آدمی.