ریواس🌱

آقای قاضی،
زخمِ ما شاهد نمی‌خواهد؛
سکوت‌مان تمامِ ماجرا را دیده

#ریحان

اقای قاضی
ریش ریش است دلمان، حکم مَده نمک بیشتر را..

#ریحان

در اقیانوس چه نیافتی
که به کرمِ قلاب دل باختی؟

وسعتِ اقیانوس را پیمودی؟
که چنین آسان، تن به طوفان باختی؟

مگر از عقل و منطق دست شُستی؟
که افسارِ خویش به دستِ دل یافتی؟

چه جای این سخن ای دل، خموش باش؛
تو عاقبت به یک نگاه دل باختی!!

بگذر از این رود، پیش از آن‌که
غرورت را به پایِ این احساس نباختی!


#ریحان

تمرگیده بودم به تنهاییِ خویش
مرا تو به اغوایِ بیراهه بردی

نشسته بودم بر گورِ قلبِ خویش
چو مسیحا، ز هوس مرده را زنده کردی

تو مگر نمی‌ترسی از عاقبتِ خویش؟
که چنین بی‌پروا گناه کردی؟


#ریحان

غرض وفاست که با اغیار می‌کنی
با من چرا ز روی جفا کار می‌کنی؟

چون مادری که قند ز کامِ طفل گیرد
مهرِ خود از سینهٔ من، ریشه‌وار می‌کنی

تخمِ محبتت به دل کاشتی، ولی
اکنون به تیغِ هجر، مرا بی‌قرار می‌کنی

هر بار خواستم که فراموشت آوَرَم
با یک نگاه، خاطره‌ها را به بار می‌کنی

با دیگران به لطف و مدارا نشسته‌ای
با من ولی حدیثِ غمِ روزگار می‌کنی

#ریحان

ـ دارم امیدِ کام، از آن لب کز او هنوز
نوبر نکرده‌ایم جوابِ سلام را

#شفایی‌_اصفهانی

5:40

به مو میرسه
پاره هم میشه
درد هم داره
گریه ات هم میگیره
ولی...
زمان زمان زمان...

بس کن دلِ دیوانه، او یارِ دگر دارد
از روزِ نخستین هم، سودایِ دگر دارد

آن مست که آمد، زد دستی به دل و بگذشت
مست آمد و مست هم رفت، انگار خبر دارد

دل را به چه امیدی بستیم به آن چشمش؟
او از سرِ آغازش، دل در گروِ مَه‌رُخی دارد

این قصه مگر پایان، جز دردِ دگر دارد؟
پس بگذر و بگذارش، که او هفت‌رنگ دارد

دل، قصهٔ او بس کن، که وفا کم دارد
هرکس که دو دل باشد، آخر دلِ دگر دارد




#ریحان

تو بیا مست در آغوش من
مستی‌ات با بغلت
هر دو گناهش با من

تو بیا مست در آغوش من
مستی‌ات با بغلت
هر دو گناهش با من
.
.
.
🤦🏻‍♀

بعضی زخم‌ها باید بمانند تا یادمان نرود چه چیزهایی را نباید دوباره تکرار کنیم.


- پائولو کوئیلو

یا‌رب، دلِ بازش دِهْ صد عمرِ درازش دِهْ
فخرش دِهْ و نازش دِهْ تا فخر بُوَد ما را

#مولانا

این منِ در آینه من نیستم!
انقدر که تظاهر میکنم، محکم نیستم

در دل تخم غریبی کاشتی
ریشه زد اما، نای رُستن نیستم

گو چرا اینگونه جا کردی میان سینه ام؟
نای رفتنها ندارم، پس کمی دور می ایستم..



#ریحان

زندگی وادارت می‌کنه قوی باشی؛
بغضتو قورت بدی، جا نزنی،
دندون روی جیگر بذاری و ادامه بدی...

گاهی قوی بودن یعنی
با تمامِ تکه‌تکه‌هات
بازم سرپا بمونی.

چون بعضی وقتا، زنده موندن
آخرین چیزی‌یه که هنوز ازت نگرفتن.

سخت می‌پسندم،
اما عمیق دوست دارم؛
سخت دل می‌کنم،
اما وقتی رفتن را انتخاب کنم،
دیگر چیزی برای برگشت نمی‌گذارم.

آرام و بی‌احساس به نظر می‌رسم؛
اما بی‌احساس نیستم،
فقط وقتی تمام می‌شوم،
دیگر هیچ‌کس به منِ قبل دسترسی ندارد.


11مهر1405
تولدم مبارک

داشتم به دوستم می‌گفتم؛

هر بار که عزیزی را از دست می‌دهیم،
انگار تکه‌ای از قلبمان را هم با او از دست می‌دهیم.

هر غم بزرگی که به قلبمان می‌خورد،
بخشی از ما را با خودش می‌برد.

اگر یک روز بنشینیم و رنج‌هایمان را بشماریم،
شاید بفهمیم چرا این‌قدر عوض شده‌ایم؛
چرا دیگر مثل قبل ذوق نمی‌کنیم،
دل نمی‌بندیم،

و برای بعضی آدم‌ها حتی تلاشی برای ماندن نمی‌کنیم.

آدم‌ها وقتی زیاد رنج می‌کشند،
یک روز به بی‌حسی می‌رسند.

نه اینکه دیگر احساس نداشته باشند؛

نه...

فقط دیگر دلشان، مثل قبل، جا ندارد.

آن‌قدر از آن کم شده
که حالا فقط یک تکه‌ی کوچک باقی مانده؛

و خب...

آدم وقتی فقط یک تکه‌ی کوچک از قلبش را برای خودش نگه داشته،
دیگر آن را به دست هر کسی نمی‌دهد.

شده آیا غمی ریشه به جانت بزند؟
بله، آن‌گاه که سکوت، زخمِ زبانت بزند.

شده آیا نِگَهی غمت افزون بُکُند؟
بله، آن‌گاه که نگارا، نگه بی‌مهر کند.

شده آیا کسی از تو، دلِ خویش بِبُرَد؟
بله، آن‌گاه که غمت دید و فراموش کند.

شده آیا دلت منتظرِ کس باشد؟
بله، آن‌گاه که او باشد و، اما انکار کند


شده آیا بخندی، دلِ تو خون باشد؟
بله، آن‌گاه که لبخند، غم من پوش کند.



#ریحان

کاش یک لحظه شوم کودک و خوابم ببرد

مادرم در بغلش سوی اتاقم ببرد


کاش یک لحظه گشایم چشم و کودک باشم

ناز من را پدرم ، صدبرابر، بخرد


کاش برگردم به آن کودکی و خوشحالی

تا مرا خوابِ خوشِ امن، به آغوش ببرد


کاش یک لحظه فقط کودکِ دیروز باشم

بی‌خبر از غمِ فردا، دلِ من خواب ببرد




#ریحان