📝آفت مدیریت دوربین محور
⏺مدیریت نمایشی و دوربینمحور، گرچه در ظاهر با هدف افزایش شفافیت، جذابیت رسانهای و ایجاد حس پویایی در مجموعه انجام میشود، اما در عمل میتواند به یکی از آسیبزاترین الگوهای مدیریتی بدل شود.
⏺در این شیوه، دیده شدن بهتدریج جای کار کردن را میگیرد و مدیر بهجای تمرکز بر حل مسئله، بیشتر در پی تولید قابهای تبلیغاتی، صحنهسازیهای رسانهای و نمایش مداوم حضور خود است.
⏺چنین مدیریتی معمولاً بر اساس برداشت سطحی از افکار عمومی شکل میگیرد؛ یعنی بهجای اصلاح ساختارها، تلاش میشود با چند تصویر، گزارش کوتاه یا بازدید نمایشی، بحرانها پنهان یا منحرف شوند.
⏺این رویکرد در کوتاهمدت ممکن است موفق به نظر برسد، اما در بلندمدت به فرسایش اعتماد عمومی و بیاعتباری سازمان منجر میشود.
⏺یکی از ضعفهای اصلی این سبک، جایگزین شدن نماد با محتواست. وقتی دوربین و رسانه تعیینکنندهی اولویتها شوند، تصمیمات مدیریتی نیز به سمت پروژههای نمایشی، اقدامات کماثر اما پر سر و صدا، و انتخابهایی با ارزش تبلیغاتی بالا میل میکند. در نتیجه، منابع انسانی و مالی بهجای حل مسائل بنیادی، صرف تولید تصویر
موفقیت میشوند.
⏺این نوع مدیریت بهویژه در شرایط بحرانی خطرناکتر است، چون مدیر بهجای پذیرش مسئولیت، در پی کنترل روایت رسانهای بحران برمیآید.
⏺مدیریت دوربینمحور همچنین آسیب جدی به فرهنگ سازمانی میزند. کارکنان در چنین فضایی میآموزند که دیده شدن مهمتر از کیفیت است و همین امر انگیزهی ابتکار، صداقت و مسئولیتپذیری را تضعیف میکند.
بهتدریج سازمان از درون تهی شده و سرشار ازگزارشها زیبا، اما عملکرد واقعی ضعیف؛ جلسات پرشمار، اما تصمیمها کماثر می شود.
این شکاف میان ظاهر و واقعیت، دیر یا زود خود را در قالب ناکارآمدی، نارضایتی و بحران اعتماد نشان میدهد.
⏺نکتهی مهمتر آن است که مدیریت نمایشی اغلب با پاسخگویی واقعی ناسازگار است. مدیری که بیش از حد به تصویر خود وابسته است، معمولاً نقد را برنمیتابد و ترجیح میدهد با کنترل رسانه و تولید روایت مثبت، خطاها را کمرنگ کند.
اما سازمانی که نقدپذیر نباشد، عملاً امکان اصلاح پایدار را از دست میدهد.
از این رو، هرچند استفاده از رسانه میتواند بخشی از مدیریت مدرن باشد، اما وقتی رسانه به جای ابزار، به هدف تبدیل شود، مدیریت از معنا تهی میشود.
📌در نهایت، مدیریت موفق آن است که کمتر نمایش دهد و بیشتر نتیجه بسازد؛ کمتر دربارهی کار حرف بزند و بیشتر اجازه دهد کار و نتیجه، خودش سخن بگوید.
رضا سیلاوی
۲۶ مرداد ۱۴۰۵
https://t.me/rezasilavi1601
Post #83
8.19K