ترجمه متن فوق:
«در زمان پیامبر[زرتشت]، جایگاه زن در ایران، با توجه به آداب و رسوم دوران باستان، بالا بود؛ زنان آزادانه و بدون پوشش صورت در جامعه رفت‌وآمد می‌کردند، مالک اموال بودند و آنها را اداره می‌کردند و می‌توانستند، مانند بسیاری از زنان امروزی، امور شوهر خود را از طرف او یا با قلم او اداره کنند. پس از داریوش، جایگاه زن، به‌ویژه در میان ثروتمندان، تنزل یافت.
زنان فقیر آزادی رفت‌وآمد خود را حفظ کردند، زیرا مجبور بودند کار کنند؛ اما در موارد دیگر، انزوایی که همواره در دوران قاعدگی بر زنان تحمیل می‌شد، به تمام زندگی اجتماعی زن گسترش یافت و پایه‌های نهاد پرده‌نشینی مسلمانان را بنا نهاد. زنان طبقات بالا نمی‌توانستند جز در تخت‌های روانِ پرده‌دار از خانه بیرون بیایند و اجازه نداشتند در جامعه با مردان اختلاط کنند؛ زنان شوهردار حتی اجازه نداشتند نزدیک‌ترین خویشاوندان مرد خود، مانند پدران یا برادرانشان، را ببینند.»
«زنان هرگز در کتیبه‌های عمومی و بناهای یادمانی ایران باستان ذکر نشده‌اند یا به تصویر کشیده نشده‌اند.»
🆔@rezahajibagheri
Post #41
707
نطق پایانی ویل دورانت در کتاب تاریخ تمدن، جلد اول، بخش «آداب و رسوم و اخلاق ایرانیان»، بحث «زنان»: “In the time of the Prophet the position of woman in Persia was high, as ancient manners went: she moved in public freely and unveiled; she owned and managed property…
- ❤ 8
- 👍 1