اگر جامعه‌ای محافظت سازمان‌دهی‌شده در برابر نیروی فیزیکی برای شهروندانش فراهم نکند، هر شهروند ناچار می‌شود که اسلحه به دست گیرد، خانهٔ خود را به قلعهٔ نظامی تبدیل کند، به هر غریبه‌ای که نزدیک در خانه‌اش شود شلیک نماید یا به یک گروه تدافعی از شهروندانی بپیوندد که با دیگر گروه‌های مسلح برای رسیدن به یک هدف یکسان به جنگ و مبارزه بپردازند و در نتیجه قوانین گروه‌های تبه‌کاری بر جامعه حاکم می‌شود، یعنی قانون زور و خشونت، و جامعه به عرصهٔ نبرد همیشگی میان قبایل وحشی پیش از تاریخ تبدیل می‌گردد.
استفاده از نیروی فیزیکی، حتی به صورت قصاصی و واکنشی، را نمی‌توان منوط به نظر و صلاح‌دید افراد جامعه دانست. اگر انسان همواره در سایۀ تهدید نیروی فیزیکی از سوی هر یک از همسایگانش به سر ببرد، دستیابی به همزیستی مسالمت‌آمیز در جامعه ناممکن خواهد بود. خواه همسایگانش نیت خوب داشته باشند خواه بد، خواه افرادی عقلانی باشند خواه غیرعقلانی، خواه حس عدالت‌جویی داشته باشند یا خواه بی‌تفاوت باشند یا خواه دارای پیش‌داوری باشند یا خواه شرور و بدخواه، در هر صورت استفاده از نیروی فیزیکی بر علیه یک نفر را نمی‌توان به تصمیم یک نفر دیگر واگذار کرد.

📚 فضیلت خودخواهی
✍️ آین رند

#برگی_از_یک_کتاب #آین_رند #آنارشیسم

💎 @ReverseMatrix | هنر آگاهانه زیستن