در کیمیای سعادت، غزالی آورده است که امیرالمومنین علی- کرم الله وجهه- می گوید که " یک صاع طعام پیش برادران نهم دوستتر دارم از آن که بنده ای آزاد کنم." (ص ۲۹۰) و همچنین : کسی علی بن ابی طالب را- کرم الله وجهه- میزبانی کرد. گفت: " به سه شرط بیایم: که از بازار چیزی نیاوری، و از آن چه در خانه است هیچ چیز نگیری، و نصیب عیال تمام بدیشان بگذاری." (ص۲۹۲)
که نشان می دهد چه فقر سیاهی در صدر اسلام بر زندگانی مسلمانان سایه افکنده بوده است، و زکات و صدقه هم کار ساز نیفتاده و چاره ای نبوده جز تسلیم و رضا و دعا!

سهراب خلیلی شورینی

https://t.me/RethinkingManagement