اوکانر درپاسخ به پرسشی درباره انگیزهاش برای ورود به این رشته گفت که مادرش در دوران کودکی او دکترای علوم زمین داشت و او بارفتن به طبیعت همراه مادرش و جمعآوری سنگها، کانیها و فسیلها، علاقهمند شد. او در دانشگاه، تحت تأثیر استادی به نام دان پروترو عاشق دیرینهشناسی شد. پروترو با وجود هشدارهایی درباره دشواریهای این رشته، با فراهمکردن فرصتها و ارتباط با همکارانش، اوکانر را برای رسیدن به رؤیای مطالعه فسیلها حمایت کرد.
اوکانر میگوید پروترو او را تشویق به شرکت درکار میدانی، آمادهسازی فسیل در موزه تاریخ طبیعی لسآنجلس، سفرهای میدانی تابستانی و حتی سفر به چین در دوره کارشناسی کرد. او همچنین اوکانر را به درخواست کمکهزینهها و آمادگی برای مقطع دکترا تشویق کرد. به گفته اوکانر، این استاد فراتر از وظایفش برای کمک به موفقیت دانشجویان تلاش کرد.
در نهایت، اوکانر با آگاهی کامل از جنبههای مختلف دیرینهشناسی وارد مقطع دکترا شد و از آن زمان این رشته را بهترین شغل ممکن دانسته است: «شما یک کاوشگر ناشناختهها هستید که برای نفع بشریت، دانش را دنبال میکنید.»
اوکانر میگوید بیشتر مردم فکر میکنند دیرینهشناسان وقت زیادی را صرف حفاری میکنند، اما در واقع ۹۵ درصد وقتشان پشت کامپیوتر است و فعالیتهای پژوهشیشان بسیار متنوع و گسترده است.
- ادامهی مطالب را در کانال فسیل شناسان ایران، مطالعه کنید
مطالعه کنید👇
مطالعهی دیرین شناسی چه اهمیتی دارد؟