جینگمای اوکانر دیرینه‌شناس فعال در موزه فیلد شیکاگو در سال ۲۰۲۱ مصاحبه ای درباره کشفیات جدید و مسائل مرتبط با تنوع در دیرینه‌شناسی داشته است که در اینجا مرور می کنیم.

اوکانر در یک مطالعه منتشر شده در مجله Frontiers in Earth Science به همراه پژوهشگرانی از آکادمی علوم چین و موزه فیلد به کشف بلورهای کوارتز در معده یک پرنده فسیلی که همزمان با دایناسورها زندگی می‌کرده، اشاره کرده است. به گفته او، این یافته نوعی «حفظ بافت نرم عجیب» محسوب میشود که پیشتر دیده نشده است. او افزود که مطالعه محتوای معده این پرنده می‌تواند به درک رژیم غذایی و نقش آن در اکوسیستم کمک کند.

اوکانر یک دیرینه‌شناس آمریکایی است که پژوهشهایش روی گذار دایناسور-پرنده و فرگشت پرندگان در مزوزوئیک متمرکز است. او روی بافتهای نرم استثنایی مانند ریه و بقایای تخمدان در نمونه‌هایی از بیوتای جهول بین ۱۳۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش کار کرده است. او تاکنون بیش از ۱۰۰ مقاله منتشر کرده و در سال ۲۰۱۹ جایزه چارلز شوخرت را به عنوان دیرینه‌شناس برجسته زیر ۴۰ سال دریافت کرده است. اوکانر دراین مصاحبه درباره پژوهشهای اخیرش و دیدگاههایش در مورد این حوزه صحبت کرده است.

اوکانر درپاسخ به پرسشی درباره انگیزه‌اش برای ورود به این رشته گفت که مادرش در دوران کودکی او دکترای علوم زمین داشت و او بارفتن به طبیعت همراه مادرش و جمع‌آوری سنگها، کانی‌ ها و فسیلها، علاقه‌مند شد. او در دانشگاه، تحت تأثیر استادی به نام دان پروترو عاشق دیرینه‌شناسی شد. درآن سال پنج دانشجو علاقه‌مند به دیرینه‌شناسی بودند که برای یک کالج کوچک تعداد زیادی محسوب می‌شد. پروترو با وجود هشدارهایی درباره دشواریهای این رشته، با فراهم‌کردن فرصتها و ارتباط با همکارانش، اوکانر را برای رسیدن به رؤیای مطالعه فسیلهای چین حمایت کرد.

اوکانر می‌گوید پروترو او را تشویق به شرکت درکار میدانی، آماده‌سازی فسیل در موزه تاریخ طبیعی لس‌آنجلس، سفرهای میدانی تابستانی و حتی سفر به چین در دوره کارشناسی کرد. او همچنین اوکانر را به درخواست کمک‌هزینه‌ ها و آمادگی برای مقطع دکترا تشویق کرد. به گفته اوکانر، این استاد فراتر از وظایفش برای کمک به موفقیت دانشجویان تلاش کرد. در نهایت، اوکانر با آگاهی کامل از جنبه‌ های مختلف دیرینه‌شناسی وارد مقطع دکترا شد و از آن زمان این رشته را بهترین شغل ممکن دانسته است: «شما یک کاوشگر ناشناخته‌ ها هستید که برای نفع بشریت دانش را دنبال می‌کنید.»

در مورد آخرین پژوهش خود در مجله Frontiers، اوکانر توضیح داد که سردبیر یک مجموعه ویژه درباره تکامل اولیه پرندگان بوده است. مقاله تازه منتشرشده، نتیجه پژوهش کارشناسی ارشد دانشجویش، شومین لیو، در مؤسسه دیرینه‌شناسی مهره‌داران و انسان‌شناسی فسیلی بود. این پژوهش روی محتویات معده یک نمونه Enantiornithine به نام Bohaiornis از رسوبات غنی کرتاسه زیرین جهول در شمال شرقی چین تمرکز داشت. به گفته اوکانر، سیستم گوارشی پرندگان مدرن بسیار پیشرفته است و مطالعه چگونگی تکامل آن بسیار جذاب است.

براساس بقایای بلعیده‌شده، میتوان ساختار دستگاه گوارشی را در اغلب دودمان‌ های اولیه پرندگان بازسازی کرد؛ اما در Enantiornithines چنین شواهدی وجود ندارد. اوکانر اشاره کرد که در بیوتای جهول، Enantiornithines فراوانترین پرندگان کرتاسه هستند، اما شواهدی از بقایای معده‌ای در آنها یافت نشده، مگر در یک نمونه از اسپانیا. او به دو نمونه دیگر اشاره کرد که پیشتر تصور می‌شد گاسترولیت دارند، اما او همیشه با این تفسیر مخالف بود و شواهد کافی در دست نداشت.

دانشجوی اوکانر، شومین، برای بررسی این موضوع، این نمونه‌ ها را دوباره بررسی کرد و دریافت که این نشانه‌ ها در واقع گاسترولیت نیستند. از آنجاکه درباره رژیم غذایی Enantiornithines بسیار کم می‌دانیم، هر مدرک کوچکی اهمیت دارد. اوکانر گفت: «گاسترولیت ها در بیشتر دودمان‌های اولیه پرندگان وجود داشتند، اما در Enantiornithines و Confuciusornithiforms دیده نشده است و هنوز دلیل آن را نمی‌دانیم.» Enantiornithines احتمالاً رژیمهای غذایی متنوعی داشته‌اند، اما عجیب است که در برخی دودمان های آنها فرآیند هضم در معده تکامل نیافته است.

اوکانر افزود که این پژوهش تنها بخش کوچکی از یک معمای بزرگتر است که هنوز پاسخ روشنی ندارد.

اوکانر می‌گوید بیشتر مردم فکر می‌کنند دیرینه‌شناسان وقت زیادی را صرف حفاری می‌کنند، اما در واقع ۹۵ درصد وقتشان پشت کامپیوتر است و فعالیت‌های پژوهشی‌شان بسیار متنوع و گسترده است. او همچنین تاکید می‌کند که دیرینه‌شناسی هنوز عمدتاً تحت سلطه مردان سفیدپوست است و اگرچه نقش زنان در این حوزه رو به افزایش است، اما حضور آنها هنوز کمرنگ است و مشکلات نابرابری در جامعه باعث شده تغییر واقعی در این حوزه به کندی و با دشواری پیش رود.

سعید افتاده
جهت مطالعه مطلب اینجا کلیک کنید