تاریخ حیات، داستانی جدا از تاریخ زمین نیست.

از نخستین نشانه های حیات و تغییر بزرگ در وضعیت اکسیژن گرفته تا ظهور یوکاریوت ها، زیست بومهای ادیاکاران و تنوع چشمگیر جانوران در کامبرین، هر فصل از این تاریخ در سیاره ای رخ داده که خود دائما در حال تغییر بوده است. تغییرات جو و اقیانوسها، اقلیم، چرخه های ژئوشیمیایی و ساختار زیست بومها بارها شرایط زندگی را دگرگون کرده اند و موجودات زنده نیز متقابلا بر محیط خود اثر گذاشته اند.

این خط زمانی، تصویری کلی از همین تاریخ درهم تنیده را نشان می دهد؛ تاریخی که در آن انفجار کامبرین یک رویداد کاملا جدا و ناگهانی نیست، بلکه بخشی از روندی طولانیتر است که برخی زمینه های زیستی و بوم شناختی آن از اواخر ادیاکاران شکل گرفته بود. برای فهم تکامل حیات، بنابراین باید دو تاریخ را همزمان دنبال کرد:
تاریخ تغییرات زیستی و تاریخ تغییرات خود زمین.

سعید افتاده