یک مثال دیگر این است که مفهوم «یکتاپرستی» که از دیرباز فخرِ فرهنگ‌ها بوده است را تا به انتها افراط کنید، در نهایت درمی‌یابید که آن‌چه تمامی ادیان با سلسله‌مراتب نبوّت و انسان‌های مقدّس و امثالهم ساخته‌اند کاملاً غیرِ یکتاپرستانه بوده است و اغراض و مقاصد سیاسی داشته است.
Post #8360
1.1K
𝕽𝖊𝖆𝖘𝖔𝖓𝖆𝖇𝖑𝖊 𝕸𝖎𝖓𝖉 یک عادت هگل، چنان‌که از فلسفه‌اش نیز برمی‌آید، این است که برای نقد چیزی، فقط سعی می‌کند در آن افراط کند و آن را تا انتها پیش ببرد. در نهایت خود آن ادعا با رفتن به نهایت‌اش، نفی می‌شود و برمی‌افتد. برای مثال نقد هگل به شئ فی‌نفسهٔ کانت این است که اگر ما می‌شناسیم…