وَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : «أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ فِي نُورِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلْأَعْظَمِ مَنْ كَانَ عِصْمَةُ أَمْرِهِ شَهَادَةَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنِّي رَسُولُ اَللَّهِ وَ مَنْ إِذَا أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ قَالَ «إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ» وَ مَنْ إِذَا أَصَابَ خَيْراً قَالَ «اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ» وَ مَنْ إِذَا أَصَابَ خَطِيئَةً قَالَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ».
📚من لا یحضره الفقیه ج 1 ص 175

رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود: چهار چیز است که در هر کس موجود باشد او مستغرق در نور اعظم خداوند عزّ و جلّ‌ خواهد بود: اوّل آنکه نگهبان و دستگیر او در کارهایش و بازدارندۀ او از گناهان، شهادت و گواهی بر وجود باری تعالی و یگانگی او من جمیع الجهات باشد و نیز گواهی بر اینکه من (پیامبر اکرم «صلّی الله علیه و آله» مروی عنه) فرستاده و رسول خدا هستم. یعنی بگوید: اشهد ان لا إله إلاّ اللّٰه و اشهد انّ‌ محمّدا رسول اللّٰه» و باور دارد. و دیگر اینکه هر گاه باو مصیبتی رسد گوید: «إنّا للّٰه و إنّا إليه راجعون» یعنی: ما همگی مملوک و بندۀ خداوندیم و بدرستی که بازگشت ما بسوی او خواهد بود، و نیز آن کسی که چون نعمت و خیری به او رسد گوید: «الحمد للّٰه ربّ‌ العالمين» جمیع ستایشها و همۀ حمدها مخصوص خداوند است که پروردگار جهانیان است، و دیگر آن کسی که چون خطا و کار ناروائی از او سر زند منفعل گشته و بلافاصله گوید: «استغفر اللّٰه و اتوب اليه».

Raahe_Etrat | راه عترت