Quantum News

‍ 🔴 حل ۱۰ مسئله مهم و حل‌نشده در پیچیدگی کوانتومی و ریاضیات توسط مدل نسل آینده OpenAI

🔸 شرکت OpenAI اعلام کرده است که یک نسخه داخلی از خانواده مدل‌های #هوش_مصنوعی آینده این شرکت با نام «آسترا» (Astra)، توانسته ۱۰ مسئله حل‌نشده و قدیمی را در زمینه‌های ریاضیات، نظریه پیچیدگی کوانتومی و علوم کامپیوتر نظری حل کند. این دستاورد در صورت تأیید مستقل، نشان‌دهنده توانایی هوش مصنوعی در مشارکت مؤثر در پژوهش‌های علمی پیشگامانه است.

🔹 در میان دستاوردهای اعلام‌شده، اثبات «تکرار موازی کوانتومی» (quantum parallel repetition) به چشم می‌خورد که یکی از پرسش‌های قدیمی و بنیادین در #نظریه_پیچیدگی_کوانتومی است. مدل آسترا توانسته تکرار موازی نمایی را برای هر بازی درهم‌تنیده دو نفره متناهی اثبات کند و نتایج پیشین را که تنها به دسته‌های محدودی از بازی‌های کوانتومی اختصاص داشتند، گسترش دهد. این موضوع تأثیر مستقیمی بر درک نظری از راستی‌آزمایی کوانتومی، پروتکل‌های رمزنگاری و سیستم‌های اثبات تعاملی دارد.

🔸 پیشرفت مهم دیگر، دستیابی به نتایج محکم‌تر برای «مسئله نزدیک‌ترین بردار» (closest vector problem) است که یکی از چالش‌های محاسباتی مرکزی در نظریه شبکه‌ها محسوب می‌شود. آسترا از طریق کاهش مستقیم از مسئله معروف 3SAT به این نتایج دست یافته است که پیامدهای مهمی برای رمزگشایی باینری و نرم‌های شبکه‌ای مرتبط دارد. این دستاورد از آن جهت حائز اهمیت است که رمزنگاری مبتنی بر شبکه، پایه و اساس بسیاری از سیستم‌های رمزنگاری پسا-کوانتومی برای مقاومت در برابر رایانه‌های کوانتومی آینده را تشکیل می‌دهد.

🔹 فراتر از مباحث کوانتومی، این مدل مسائلی را در شاخه‌های مختلف ریاضیات محض حل کرده است. از جمله این موارد می‌توان به بهبود کران‌ها برای بسته‌بندی کره‌های چندبعدی، محدودیت‌های قوی‌تر برای نظریه کدگذاری باینری و کروی، کران‌های پایین جدید در پیچیدگی مدارهای حسابی، اثباتی مرتبط با حدس حجم ارهارت، پیشرفت در اعداد رمزی چندرنگی و ساختارهای جدید در نظریه گراف اشاره کرد. آسترا همچنین سؤالات دیرینه‌ای را پیرامون گروه‌های غیرسوفیک (non-sofic groups) و حدس صلبیت کانز (Connes's rigidity conjecture) حل کرده است.

❗ این اعلامیه بازتاب‌دهنده تغییر رویکرد فزاینده توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی است که به جای ارزیابی مدل‌ها با بنچمارک‌های سنتی مانند مسابقات برنامه‌نویسی یا آزمون‌های استاندارد، به سمت انجام پژوهش‌های علمی اصیل حرکت می‌کنند. برخلاف نمایش‌های رایج هوش مصنوعی که به سؤالات شناخته‌شده پاسخ می‌دهند، حل مسائل باز ریاضی نیازمند تولید استدلال‌هایی است که پیش‌تر کاملاً ناشناخته بوده‌اند. به گفته OpenAI، این سیستم‌ها در حال تکامل به سمت همکاران تحقیقاتی پیشرفته هستند.

🔸 با این حال، OpenAI هنوز جزئیات اثبات‌ها را منتشر نکرده و تأییدیه داوری (peer-review) برای این نتایج اعلام نشده است. همچنین زمان عرضه عمومی مدل آسترا مشخص نیست. بنابراین، این یافته‌ها تا زمانی که توسط جامعه ریاضی‌دانان مستقل به‌طور دقیق راستی‌آزمایی نشوند، در حد ادعا باقی می‌مانند.

📎لینک خبر

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #اطلاعات_کوانتومی

‍ ‍ 🔴شرکت IBM مدعی دستیابی به مزیت کوانتومی در 3 آزمایش مختلف شد

🔹این هفته، سه مقاله مستقل که توسط محققان دانشگاه شیکاگو، QEDMA و Algorithmiq با همکاری IBM منتشر شده است، اولین نمایش‌های مزیت کوانتومی را از طریق چارچوب‌هایی که برای ایجاد اعتماد مستقیم به محاسبات کوانتومی طراحی شده‌اند، رونمایی کردند.

🔸این سه نمایش به صورت مختصر به شرح زیر است:

1️⃣دانشمندان IBM و UChicago از یک روش تصحیح خطای جدید برای حل یک مسئله کلاسیکی حل‌ناپذیر در حدود ۱۵ دقیقه استفاده کردند – کاری که با استفاده از روش‌های کلاسیک پیشرو به زمان غیرقابل اجرایی نیاز دارد.

2️⃣آی بی ام و Qedma نحوه تکامل رفتار مغناطیسی یک ماده را مدل‌سازی کردند و به حوزه‌هایی از فیزیک رسیدند که ابررایانه RIKEN در ژاپن نمی‌توانست آن را دنبال کند.

3️⃣ آی بی ام و Algorithmiq نشان دادند که چگونه اطلاعات و انرژی از طریق مواد نامنظم، مشابه نحوه ساخت کاتالیزورها و الکترولیت‌های باتری، فراتر از روش‌های کلاسیک پیشرو حرکت می‌کنند.

🔹به گفته IBM، این نمایش های مزیت کوانتومی مهم هستند زیرا راه‌هایی برای اعتبارسنجی مستقیم محاسبات کوانتومی در رژیم‌هایی که روش‌های کلاسیک پیشرو در آن با مشکل مواجه هستند، ارائه می‌دهند.

❗شرکت IBM معتقد است که این سه مقاله به بار اثبات لازم برای اعلام مزیت کوانتومی رسیده‌اند.


✅در پستی که از این خبر جذاب در وبسایت قرار دادیم، تمام نکات کلیدی و اطلاعات مهم این خبر رو گردآوری کردیم. 

‼️برای مطالعه پست کامل این خبر در وبسایت اطلس کوانتوم از این لینک استفاده کنید.

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #صنعت_کوانتوم

‍ 🔴اندازه‌گیری حالت‌های با طول عمر بالا در یون ایتربیوم

🔸 پژوهشگران دانشگاه‌های آمستردام و نیو ساوت ولز #استرالیا برای نخستین بار چندین حالت متاپایدار (Metastable State؛ حالت برانگیخته‌ای که برخلاف انتظار برای مدت نسبتاً طولانی واپاشی نمی‌کند) را در یون ایتربیوم (Yb⁺) به‌طور آزمایشگاهی اندازه‌گیری کرده‌اند. 

🔹این حالت‌ها که دهه‌ها پیش تنها به‌صورت نظری پیش‌بینی شده بودند، اکنون با اندازه‌گیری مستقیم تأیید شده‌اند و می‌توانند کاربردهای مهمی در رایانه‌های کوانتومی مبتنی بر #یون_به‌دام‌افتاده و همچنین #ساعت‌_اتمی نسل آینده داشته باشند.

❗پژوهشگران طول عمر سه حالت متاپایدار را اندازه‌گیری کردند که به‌ترتیب حدود ۱ ثانیه، ۱۰ ثانیه و بیش از ۳۰ ثانیه هستند؛ زمان‌هایی که در مقیاس گذارهای اتمی بسیار طولانی محسوب می‌شوند و امکان کنترل دقیق‌تر حالت‌های کوانتومی را فراهم می‌کنند.

🔸 در رایانه‌های کوانتومی یون به‌دام‌افتاده، یون‌ها با استفاده از میدان‌های الکترومغناطیسی در خلأ معلق نگه داشته می‌شوند و اطلاعات کوانتومی در حالت‌های انرژی آن‌ها ذخیره می‌شود. پژوهشگران با تاباندن پالس‌های لیزری، یک یون منفرد Yb⁺ را به ترازهای انرژی بالا برده و سپس بررسی کردند که با چه احتمالی و طی چه زمانی به حالت پایه بازمی‌گردد.

🔹اندازه‌گیری دقیق این زمان‌های واپاشی نه‌تنها وجود این حالت‌های ناشناخته را اثبات کرد، بلکه پیش‌بینی نظری حدود ۳۵ سال قبل درباره وجود یکی از این حالت‌های بسیار پایدار را نیز تأیید کرد؛ پیش‌بینی‌ای که تاکنون هیچ شواهد آزمایشگاهی مستقیمی برای آن وجود نداشت.

🔸یکی از مهم‌ترین نتایج این پژوهش، شناسایی حالتی است که تنها با یک پالس لیزری قابل دسترسی است. در بسیاری از سامانه‌های یون به‌دام‌افتاده، انتقال یون به حالت‌های کمکی برای خواندن وضعیت کیوبیت نیازمند چندین مرحله تحریک لیزری است. اما این حالت متاپایدار جدید می‌تواند این فرآیند را ساده‌تر کند و عملیات آشکارسازی حالت را سریع‌تر، دقیق‌تر و با احتمال خطای کمتر انجام دهد.

🔹این موضوع علاوه بر کیوبیت‌های معمولی، برای کیودیت‌ها (واحد اطلاعات کوانتومی با بیش از دو حالت ممکن) نیز اهمیت دارد، زیرا امکان استفاده از تعداد بیشتری حالت انرژی را برای ذخیره اطلاعات فراهم می‌کند.

🔸این کشف برای ساعت‌های اتمی نیز اهمیت زیادی دارد. عملکرد ساعت اتمی بر اندازه‌گیری بسیار دقیق فرکانس یک گذار اتمی استوار است و هرچه بتوان حالت‌های انرژی اتم را با دقت و پایداری بیشتری کنترل و آشکارسازی کرد، دقت و پایداری ساعت نیز افزایش می‌یابد.

❗وجود حالت‌های متاپایدار با طول عمر زیاد باعث می‌شود برهم‌کنش ناخواسته با محیط کاهش یافته و امکان انجام اندازه‌گیری‌های طولانی‌تر فراهم شود؛ در نتیجه پهنای خط طیفی کوچک‌تر شده و عدم قطعیت اندازه‌گیری کاهش می‌یابد که از عوامل کلیدی در ساخت ساعت‌های اتمی دقیق‌تر است.

🔹اگرچه این پژوهش مستقیماً یک رایانه کوانتومی یا ساعت اتمی جدید معرفی نمی‌کند، اما یک گام بنیادی در شناخت ساختار انرژی یون ایتربیوم محسوب می‌شود. یون Yb⁺ یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها برای ساخت رایانه‌های کوانتومی یون به‌دام‌افتاده و ساعت‌های اتمی نوری است و هر اطلاعات جدید درباره ترازهای انرژی و زمان‌های واپاشی آن، مستقیماً در طراحی معماری‌های آینده این سامانه‌ها استفاده خواهد شد.

🔸پژوهشگران معتقدند که این نتایج می‌تواند به توسعه روش‌های ساده‌تر برای کنترل کیوبیت‌ها، افزایش بازده خوانش اطلاعات کوانتومی و طراحی ساعت‌های اتمی با دقت بالاتر منجر شود و در نهایت مسیر ساخت سامانه‌های کوانتومی مقیاس‌پذیرتر و پایدارتر را هموار کند.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🌐 Website
🔵 LinkedIn
🟢 @quantumatlas
#اخبار

‍ 🔴نخستین توزیع موفق فوتون‌های درهم‌تنیده هم‌زمان با ترافیک سنگین اینترنت تجاری در فیبر نوری شهری

🔹تیمی از محققان دانشگاه نورث‌وسترن به سرپرستی Prem Kumar موفق شده‌اند برای نخستین بار، فوتون‌های درهم‌تنیده را هم‌زمان با ترافیک سنگین اینترنت تجاری، از طریق یک کابل فیبر نوری به طول ۲۴.۴ کیلومتر بین حومه شیکاگو و مرکز شهر ارسال کنند.

❗این دستاورد که در Optica Quantum منتشر شده، نشان می‌دهد که سیگنال‌های کوانتومی با وجود ماهیت بسیار شکننده‌شان، می‌توانند در کنار جریان‌های عظیم داده‌های کلاسیک با فیدلیتی بیش از ۹۴٪ باقی بمانند و درهم‌تنیدگی خود را حفظ کنند.

🔸این آزمایش عملاً امکان ساخت شبکه‌های کوانتومی آینده را بدون نیاز به زیرساخت‌های کاملاً جدید ارتباطی به اثبات می‌رساند، چرا که نشان می‌دهد فوتون‌های منفردی که حامل اطلاعات کوانتومی هستند، می‌توانند در مسیری که میلیون‌ها ذره نوری برای داده‌های معمولی در حال تردد هستند، زنده بمانند.

🔹در این آزمایش، محققان از یک جفت کانال داده با سرعت ۸۰۰ گیگابیت بر ثانیه و توان نوری معادل یک لینک تجاری کاملاً پرظرفیت استفاده کردند که مجموعاً معادل پتانسیل انتقال ۳۶ ترابیت بر ثانیه داده‌های کلاسیک بود.

❗برای جلوگیری از غلبه این ترافیک سنگین بر فوتون‌های کوانتومی، تیم تحقیقاتی فوتون‌های درهم‌تنیده را به بخش ساکت‌تری از طیف نوری به نام باند O (طولموج ۱۲۶۰-۱۳۶۰ نانومتر) منتقل کردند، در حالی که ترافیک معمول اینترنت در باند C (طولموج ۱۵۳۰-۱۵۶۵ نانومتر که استاندارد مخابراتی است) که محل عملکرد سیستم‌های تجاری است، باقی ماند.

🔸این جداسازی طول‌موجی، همراه با استفاده از فیلترهای ویژه برای کاهش نویز، به فوتون‌ها اجازه داد تا در محیطی آرام‌تر حرکت کنند. همچنین به دلیل فاصله فیزیکی بین دو مکان، همگام‌سازی دو انتهای شبکه با دقت پیکوثانیه از طریق سیستم زمان‌بندی نوری White Rabbit (پروتکل مبتنی بر IEEE 1588 برای زمانبندی دقیق) انجام شد تا تیم بتواند جفت‌های فوتون‌های درهم‌تنیده را در لحظه شناسایی کند.

🔹گام بعدی این گروه تحقیقاتی، انجام #تله‌پورت_کوانتومی  بین گره‌های دوردست در یک شبکه مخابراتی واقعی است. Kumar تأکید دارد که در این فرایند دو مرحله اصلی وجود دارد: نخست #توزیع_درهم‌تنیدگی که در مطالعه فعلی به اثبات رسیده، و سپس انتقال اطلاعات که پیچیده‌تر است.

❗با این حال، موفقیت در حفظ درهم‌تنیدگی در یک محیط واقعی و شلوغ، گامی اساسی برای تحقق شبکه‌های کوانتومی عملی محسوب می‌شود و نشان می‌دهد که فوتون‌های کوانتومی می‌توانند مانند «مورچه‌ای در میان فیل‌ها» مسیر خود را پیدا کنند و اطلاعات امن و فوق‌سریع را در بستر اینترنت امروزی منتقل نمایند.

📎 لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #ارتباطات_کوانتومی

‍ 🔴تنظیم دقیق کوانتومی مدل‌های زبانی از شبیه‌سازی‌های کلاسیک در مصرف انرژی پیشی می‌گیرد

❗در آزمایشی عملی بر روی سیستم Forte Enterprise شرکت #IonQ (یک کامپیوتر کوانتومی #یون‌_به‌دام‌افتاده با ۳۶ کیوبیت) و با همکاری QuantumBasel، محققان نشان دادند که یک مدل هیبرید کوانتومی-کلاسیک برای تنظیم دقیق (fine-tuning) مدل‌های زبانی، نه تنها از نظر دقت به روش‌های کلاسیک می‌رسد یا از آن‌ها بهتر عمل می‌کند، بلکه می‌تواند در مقیاس‌های بزرگ‌تر از نظر مصرف انرژی نیز برتری پیدا کند. 

🔹برخلاف مطالعات قبلی که مصرف انرژی را به‌صورت تخمینی محاسبه می‌کردند، این تیم به‌طور مستقیم توان الکتریکی مصرفی اجزای اصلی سیستم کوانتومی را در حین اجرای مدارهای کوانتومی اندازه‌گیری کردند و دریافتند که افزایش مصرف انرژی با تعداد کیوبیت‌ها تقریباً خطی است، در حالی که شبیه‌سازی همان مدار بر روی پردازنده گرافیکی (GPU) کلاسیک، رشد نمایی در مصرف انرژی نشان می‌دهد.

🔸با برون‌یابی از داده‌های اندازه‌گیری شده، نقطه‌ای حدود ۳۴ کیوبیت به‌عنوان نقطه‌ی سر به‌سر پیش‌بینی شده است که در آن، اجرای این بار کاری خاص بر روی #پردازنده_کوانتومی نسبت به شبیه‌سازی کلاسیک با روش state-vector simulation (شبیه‌سازی بردارحالت که فضای حالت را به‌طور کامل ذخیره می‌کند) انرژی کمتری مصرف خواهد کرد.

🔹البته محققان تأکید دارند که این پیش‌بینی وابسته به سخت‌افزار خاص، مدارهای استفاده‌شده و پیکربندی آزمایش است و تعمیم‌پذیری آن نیازمند آزمون‌های گسترده‌تری است، زیرا نتایج فعلی فقط به یک بار کاری (طبقه‌بندی متن)، یک پیکربندی سخت‌افزاری و صرفاً مرحلهٔ استنتاج (inference) کوانتومی محدود می‌شود و آموزش (training) خود مدل همچنان به‌صورت کلاسیک انجام شده است.

🔸در این پژوهش که به‌صورت پیش‌چاپ در arXiv منتشر شده، معماری هیبریدی به این صورت طراحی شده که مدل پایه، یک sentence transformer (تبدیل‌گر جملات) است که متن را به بردارهای عددی به نام embeddings(جاسازی‌ها) تبدیل می‌کند؛ اما به جای لایه‌ی طبقه‌بندی کلاسیک عصبی، یک مدار کوانتومی با پارامترهای قابل تنظیم جایگزین آن شده است تا بخش کوچکی از پردازش را بر عهده بگیرد، در حالی که #مدل_زبانی_بزرگ روی سخت‌افزار معمولی اجرا می‌شود.

🔹آزمایش‌ها روی وظیفه‌ی تحلیل احساسات با استفاده از دیتاست استاندارد Stanford Sentiment Treebank 2 (شامل نظرات مثبت و منفی فیلم) انجام شد و نتایج نشان داد که دقت طبقه‌بندی با افزایش تعداد کیوبیت‌ها بهبود می‌یابد. بهترین نتیجه‌ی سخت‌افزاری با به‌کارگیری تکنیک‌های کاهش خطا (error mitigation) به دقت ۹۱٫۲٪ دست یافت که به شبیه‌سازی بدون نویز (۹۲٫۰۶٪) نزدیک است و از روش‌های کلاسیک مرجع مانند رگرسیون لجستیک و support vector classifier (طبقه‌بند بردار پشتیبان) بهتر عمل می‌کند.

🔸با این حال، محققان اشاره می‌کنند که این ارزیابی فقط روی ۲۵۰ نمونه‌ی تست انجام شده و عدم قطعیت آماری قابل‌توجهی وجود دارد، اما روند صعودی دقت با افزایش کیوبیت‌ها، شواهد قوی‌تری فراهم می‌کند. جالب‌تر اینکه، توان مصرفی متوسط کامپیوتر کوانتومی در حین اجرا تقریباً ثابت ماند و افزایش کل انرژی مصرفی عمدتاً ناشی از زمان اجرای طولانی‌تر برای مدارهای بزرگ‌تر بود که نشان می‌دهد زمان اجرا، عامل اصلی مقیاس‌گذاری انرژی در این نوع مدارهاست.

🔹این مطالعه همچنین به روش شبیه‌سازی کلاسیک دیگری به نام matrix product states (MPS)(حالت‌های حاصل‌ضرب ماتریسی) اشاره می‌کند که برای بسیاری از مدارهای عملی، بسیار کارآمدتر از شبیه‌سازی بردارحالت است و محققان اذعان دارند که برای اثبات برتری انرژی کوانتوم در برابر این روش قوی‌تر، نیاز به بررسی‌های نظری و تجربی بیشتری است.

🔸در نهایت، تیم تحقیقاتی بر این نکته تأکید دارد که این کار یک اثبات مفهوم تجربی است و برای رسیدن به یک مزیت کوانتومی عمومی، باید تعادل بین دقت و مصرف انرژی در کاربردهای متنوع‌تر، و همچنین اندازه‌گیری انرژی مصرفی در مرحله‌ی آموزش مستقیم روی سخت‌افزار کوانتومی، در دستور کار آینده قرار گیرد.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #هوش_مصنوعی_کوانتومی #محاسبات_کوانتومی

🔆 نهمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم🔆

🗞تیم اطلس کوانتوم هر هفته دور هم جمع میشن و آخرین اخبار و اتفاقات دنیای علم و فناوری کوانتوم رو مرور و بررسی می‌کنن.

🌀هر هفته خبرهای جالب زیادی داریم و موضوعات جدیدی توی این جلسات یاد میگیریم.

🌸شما هم دعوتید به نهمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم 

⏰زمان: پنجشنبه 8 مرداد 1405 ساعت 10:30 به صورت آنلاین

🔗لینک جلسه

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢Telegram
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #خبرخوانی

‍ 🔴تله‌پورت کوانتومی می‌تواند افت فوتون را در ارتباطات دوربرد کاهش دهد

🔹گروهی از محققان دانشگاه علوم و فناوری چین به رهبری چائویانگ لو، در مقاله‌ای که در Nature Physics منتشر شده، برای نخستین بار برتری عملی #تله‌پورت_کوانتومی را بر ارسال مستقیم فوتون در یک کانال با تلفات بالا، به صورت آزمایشگاهی به اثبات رسانده‌اند.

🔸آن‌ها با طراحی یک طرح کاملاً اپتیکی جدید، موفق به آماده‌سازی از راه دور جفت‌های فوتونی درهم‌تنیده شدند که کیفیت بالایی داشته و تا حد زیادی از افت فوتون در کانال ارتباطی مصون هستند. این طرح به عنوان نسخه‌ای بدون شرط از جابجایی درهم‌تنیدگی (Entanglement Swapping) عمل می‌کند‌.

🔹در این طرح از میان شش فوتون تولیدشده، چهار فوتون اندازه‌گیری می‌شوند و نتایج این اندازه‌گیری‌ها، ایجاد یک جفت اینشتین-پودولسکی-روزن (EPR pair) با کیفیت بالا را در دو فوتون باقی‌مانده، نوید می‌دهند یا اصطلاحاً اعلام (herald) می‌کنند. نکته‌ی کلیدی این است که این جفت اعلام‌شده، به گونه‌ای آماده می‌شود که از تلفات موجود در ارسال مستقیم تا حد زیادی پرهیز می‌کند.

🔸محققان پس از شبیه‌سازی و مشخصه‌یابی تجربی این طرح، پارامترهای مهمی همچون کارایی اعلام (heralding efficiency) و وفیدلیتی جفت‌های درهم‌تنیده را اندازه‌گیری کردند و سپس از این جفت‌ها به عنوان منبعی برای انجام تله‌پورت از طریق یک کانال تلفاتی با انتقال‌پذیری حدود ۱ درصد استفاده کردند.

🔹فیدلیتی در این آزمایش در سطح بالایی حفظ شد. یافته‌های آن‌ها نشان داد که فرآیند تله‌پورت، تقریباً سه برابر کارآمدتر از ارسال مستقیم فوتون است؛ حتی زمانی که روش ارسال مستقیم با بهترین روش کلاسیکی یعنی همتاسازی کوانتومی بهینه (optimal quantum cloning) تقویت شده باشد.

❗به عبارت دیگر، بازدهی انتقال اطلاعات در روش تله‌پورت کوانتومی به مراتب بیشتر از روش مستقیم است و این برتری به صورت بدون شرط به اثبات رسیده است، به این معنی که وابسته به شرایط خاصی نیست و همواره صادق است.

🔸این دستاورد، تله‌پورت کوانتومی را که پیشتر بیشتر به عنوان یک اصل بنیادین جذاب در فیزیک مطرح بود، به عنوان یک راهکار عملی برای غلبه بر مشکل افت شدید فوتون در کانال‌های نوری دوربرد معرفی می‌کند. این روش می‌تواند مسیری امیدوارکننده برای توسعه‌ی شبکه‌های کوانتومی کارآمدتر، رله‌های کوانتومی، تکرارکننده‌های کوانتومی و پردازنده‌های کوانتومی متصل به یکدیگر باشد.

🔹 تیم تحقیقاتی در حال برنامه‌ریزی برای آزمایش‌های بعدی در شرایط واقعی و خارج از محیط کنترل‌شده‌ی آزمایشگاه، نظیر استفاده از ارتباطات فیبر نوری واقعی است. همچنین آن‌ها قصد دارند این روش را برای آماده‌سازی اعلام‌شده‌ی حالت‌های درهم‌تنیده‌ی پیچیده‌تر مانند حالت‌های GHZ گسترش دهند تا بتوانند پروتکل‌های قدرتمندتری را در شبکه‌های کوانتومی پیاده‌سازی کرده و برتری کوانتومی را در حوزه‌های ارتباطات، محاسبات توزیع‌شده و پردازش اطلاعات شبکه‌ای به نمایش بگذارند.

📎لینک خبر

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn
#اخبار  #ارتباطات_کوانتومی

‍ 🔴 کامپیوترهای کوانتومی برپایه الماس با 128 و 512 کیوبیت، وارد بازار شدند

🔸شرکت SAXON Q عرضهٔ تجاری دو سیستم محاسبات کوانتومی مبتنی بر مرکز نیتروژن-تهی‌جای (NV-center) در #الماس را اعلام کرده است: مدل SXQ128 با ۱۲۸ کیوبیت و مدل SXQ512 با ۵۱۲ کیوبیت.

❗این اولین رایانه‌های کوانتومی الماسی هستند که از مرز ۱۰ کیوبیت عبور می‌کنند و مهم‌ترین ویژگی فنی آن‌ها عملکرد در دمای اتاق بدون نیاز به سرمایش کرایوژنیک ، تجهیزات خلأ یا زیرساخت‌های خاص است.

🔹این سیستم‌ها در یک رک سرور استاندارد جای می‌گیرند، به برق معمولی متصل می‌شوند و بدون چرخه‌های کالیبراسیون مجدد (recalibration cycles) به‌طور پیوسته کار می‌کنند که در مقایسه با روش‌های مبتنی بر GPU، بازده انرژی ۶ تا ۱۰ برابر بهتری دارند.

🔸هستهٔ فنی این پیشرفت، فرایند ساخت اختصاصی "هم‌افزونی گوگرد" (sulfur co-implantation) است که بازده تبدیل - یعنی نسبت اتم‌های تزریق‌شده‌ای که به کیوبیت عملکردی تبدیل می‌شوند - را از محدودهٔ ۱ تا ۱۰٪ در روش‌های سنتی به بیش از ۸۵٪ رسانده است.

🔹این کیوبیت‌ها به فیدلیتی تا ۹۹٫۹۲٪ دست می‌یابند که یعنی کمتر از یک خطا در هر ۱۰۰۰ عملیات، و حالت‌های کوانتومی آن‌ها به اندازه‌ای پایدارند که محاسبات پیچیدهٔ دنیای واقعی را بدون افت کیفیت اجرا کنند.

❗هر دو سیستم از معماری چندهسته‌ای (multi-core architecture) بهره می‌برند: مدل SXQ128 دارای ۸ کیوبیت کاملاً درهم‌تنیده در هر هسته و مدل SXQ512 دارای ۱۶ کیوبیت در هر هسته است که با سیستم‌عامل کوانتومی چندهسته‌ای اختصاصی هماهنگ می‌شوند و تنها پلتفرم تجاری NV-center هستند که محاسبه را روی چند هسته به‌صورت همزمان هماهنگ می‌کند.

🔸این سیستم‌ها برای بارهای کاری کوانتومی متنوعی از جمله شبیه‌سازی‌های شیمی، بهینه‌سازی، یادگیری ماشین کوانتومی و شبکه‌های عصبی پیچشی کوانتومی (QCNN) طراحی شده‌اند.

🔹مدل SXQ128 برای الگوریتم‌های وردشی، شبیه‌سازی شیمی کوانتومی و تخمین دامنهٔ کوانتومی مناسب است و مدل SXQ512 با ماژول‌های NV-center اضافی و ظرفیت بیشتر هر هسته، دامنهٔ مسائل قابل حل را گسترش می‌دهد. هر دو واحد به‌صورت ماژولار طراحی شده‌اند و سازمان‌ها می‌توانند با SXQ128 شروع کرده و با ارتقای تراشهٔ الماس یا افزودن هسته‌های بیشتر، توان کوانتومی خود را افزایش دهند.

🔸مسیر توسعهٔ شرکت شامل معماری‌های کیوبیت منطقی و قابلیت‌های تصحیح خطا برای رسیدن به سیستم‌های ۱۰٬۰۰۰ کیوبیتی و فراتر از آن، و در نهایت هم‌پردازنده‌های کوانتومی (quantum co-processors) در اندازه تراشه برای کاربردهای تعبیه‌شده (embedded) و بازار انبوه است.

🔹مدل SXQ128 هم‌اکنون قابل سفارش با تحویل سه‌ماهه و مدل SXQ512 با تحویل از سه‌ماههٔ دوم ۲۰۲۷ در دسترس است. این فناوری با بیش از ۲۲۰ پتنت و با فرایندهای ساخت سازگار با صنعت نیمه‌رسانا پیاده‌سازی شده است.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn
#اخبار #صنعت_کوانتوم #مراکز_نیتروژن_تهی_جای #محاسبات_کوانتومی

‍ 🔴 اولین شرکت عمومی محاسبات کوانتومی آلمان به بورس دوسلدورف وارد شد

🔸شرکت آکاریوس (Aqarios Quantum Technologies)، با تکمیل فرآیند ادغام با شرکت سرمایه‌گذاری با هدف ویژه (SPAC) به نام Fonterelli SPAC 4 AG، رسماً فعالیت خود را در بورس دوسلدورف آغاز کرد.

❗این رویداد، شرکت آکاریوس را به نخستین شرکت سهامی عامِ کاملاً متمرکز بر محاسبات کوانتومی در آلمان تبدیل می‌کند؛ تمایزی که نه تنها جایگاه این شرکت تاسیس شده از دانشگاه مونیخ را ارتقا می‌دهد، بلکه نشان‌دهنده‌ی بلوغ تدریجی فناوری‌های کوانتومی از فضای پژوهش محض به عرصه‌ی اقتصاد صنعتی آلمان است.

🔹به بیان مدیرعامل، مایکل لاخنر، هدف از این پذیرش، تأمین مالی پایدارتر، افزایش شفافیت برای سرمایه‌گذاران و تسریع روند تجاری‌سازی در سطح بین‌المللی اعلام شده است.

🔸محصول اصلی این شرکت، پلتفرم نرم‌افزاری Luna است. تمایز کلیدی Luna در معماری مستقل از سخت‌افزار آن نهفته است؛ بدین معنا که به جای وابستگی به معماری خاصی از پردازنده‌های کوانتومی – مانند ابررسانا، یون‌های به دام افتاده اتم‌های خنثی یا فوتونیک – این پلتفرم به‌صورت دینامیکی، مناسب‌ترین ترکیب از منابع کلاسیک و کوانتومی را برای هر مسئله‌ی بهینه‌سازی برمی‌گزیند.

🔹این لایه‌ی میانیِ هوشمند، کاربران صنعتی را از پیچیدگی‌های سخت‌افزاری بی‌نیاز می‌کند و امکان پیاده‌سازی راه‌حل‌های بهینه‌سازی را در حوزه‌هایی نظیر مدیریت زنجیره‌ی تأمین، شبکه‌های انرژی، فرایندهای تولید و بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری (portfolio) فراهم می‌آورد، آن هم بدون آنکه تیم‌های کسب‌وکار نیاز به دانش تخصصیِ فیزیک کوانتوم داشته باشند.

❗از منظر فنی، Luna با رویکردی ترکیبی کوانتومی-کلاسیک ، مسئله را به زیرمسئله‌هایی تفکیک می‌کند و هر بخش را به محیط محاسباتیِ متناسب با آن واگذار می‌نماید؛ راهکاری که هم اکنون در محیط‌های عملیاتیِ صنعتی به کار گرفته شده و موفق به دریافت جایزه‌ی Quantum Effects Award 2025 در بخش نرم‌افزار و الگوریتم‌های کوانتومی گردیده است.

🔸این شرکت با مشارکت در کنسرسیوم QuCUN و همکاری با شرکتهایی سرشناسی مثل BASF و E.ON، به دنبال توسعه کاربردهای صنعتی رایانش کوانتومی در #آلمان است.

🔹مدیران این شرکت تأکید دارند که دسترسی به بازار سرمایه‌ی عمومی، صرفِ سرمایه‌گذاریِ مستمر در توسعه‌ی پلتفرم، جذب نیروهای متخصص و گسترش دامنه‌ی مشتریان در سطح اروپا خواهد شد؛

🔸چراکه به باور آن‌ها، محاسبات کوانتومی اهرمی تعیین‌کننده برای رقابت‌پذیری صنعتی در سال‌های پیشِ روست و هدف آن‌ها تثبیت این ارزش‌آفرینی در بستر اقتصاد آلمان و اروپا است.


📎لینک خبر

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn
#اخبار #بورس #Aqarios #آلمان #صنعت_کوانتوم

🔆 هشتمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم🔆

🗞تیم اطلس کوانتوم هر هفته دور هم جمع میشن و آخرین اخبار و اتفاقات دنیای علم و فناوری کوانتوم رو مرور و بررسی می‌کنن.

🌀هر هفته خبرهای جالب زیادی داریم و موضوعات جدیدی توی این جلسات یاد میگیریم.

🌸شما هم دعوتید به هشتمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم

⏰زمان: پنجشنبه 1 مرداد 1405 ساعت 10:30 به صورت آنلاین

🔗لینک جلسه

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢Telegram
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #خبرخوانی

‍ 🔴 مشاهده مستقیم همدوسی خودبه‌خودی مگنون‌ها در دمای اتاق برای نخستین بار

🔹 پژوهشگران دانشگاه RPTU کایزرسلاوترن-لاندو (RPTU Kaiserslautern-Landau) به یک موفقیت تجربی مهم دست یافته‌اند: برای اولین بار، همدوسی ماکروسکوپیک خودبه‌خودی #مگنون‌ ها (برانگیختگی‌های کوانتومی مواد مغناطیسی) به طور مستقیم مشاهده شده است.

🔸این آزمایش‌ها پیش‌بینی اصلی نظریه #چگالش_بوز_اینشتین (BEC) مگنونی را تایید می‌کنند و می‌توانند مسیرهای جدیدی را برای پردازش سیگنال، فناوری‌های حسگر و پردازش اطلاعات باز کنند.در یک چگالش بوز-اینشتین، تعداد زیادی از ذرات کوانتومی دیگر به طور مستقل عمل نمی‌کنند، بلکه به صورت جمعی یک حالت کوانتومی ماکروسکوپیک واحد را اشغال می‌کنند.

🔹در حالی که این حالت معمولاً در گازهای اتمی فوق‌سرد نزدیک به صفر مطلق مشاهده می‌شود، محققان بیست سال پیش نشان دادند که این گذار فاز می‌تواند در جامدات مغناطیسی در دمای اتاق نیز رخ دهد. با این حال، شواهد تجربی مستقیم برای ظهور خودبه‌خودی فاز ماکروسکوپیک آن و استقلال از سیگنال‌های تحریک خارجی، تاکنون دور از دسترس باقی مانده بود.

🔸 تیم تحقیقاتی برای اثبات این پدیده از طیف‌سنجی مایکروویو با وضوح فاز بالا استفاده کرد. آن‌ها از ماده‌ای به نام ایتریوم آهن گارنت (YIG) که به دلیل طول عمر بسیار بالای مگنون‌هایش شناخته می‌شود، بهره بردند.

🔹در این آزمایش، پالس‌های کوتاه و شدید مایکروویو یک گاز مگنونی متراکم ایجاد می‌کنند؛ سپس مگنون‌ها با یکدیگر تعامل کرده و در تنها چند دهم میکروثانیه، تعداد زیادی از آن‌ها در پایین‌ترین حالت انرژی خود تجمع یافته و یک چگالش بوز-اینشتین را تشکیل می‌دهند.

🔸 از دیدگاه کاربردی، چگالش‌های مگنونی در دمای اتاق پدیده‌هایی شبیه به ابررسانایی از خود نشان می‌دهند. در این حالت، «ابر جریان‌های اسپینی» (spin supercurrents) می‌توانند شکل بگیرند که در آن #اسپین بدون اتلاف انرژی منتقل می‌شود.

❗این ویژگی می‌تواند راه را برای مفاهیم کاملاً جدیدی در دستگاه‌های پردازش سیگنال آنالوگ، آشکارسازهای بسیار حساس برای میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی، و معماری مدارهایی مشابه اتصالات جوزفسون در کامپیوترهای کوانتومی هموار کند.

🔹دکتر Oleksandr Serga، از محققان این مطالعه، با اشاره به نوپا بودن این عرصه نسبت به ابررسانایی، بزرگترین چالش فعلی را حفظ این حالت چگالش در بازه‌های زمانی طولانی‌تر می‌داند. در صورت غلبه بر این چالش، این دستاورد که نتایج آن در ژورنال Nature Physics منتشر شده، گامی کلیدی به سوی پلتفرم‌های جدید برای پردازش اطلاعات کم‌مصرف و حسگرهای کوانتومی فوق‌حساس خواهد بود.

📎لینک خبر
‼️لینک مقاله در Nature Physics
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #BEC

‍ 🔴 انویدیا می‌گوید دیکودر مبتنی بر هوش مصنوعی او به کاهش ۳۴۷ برابری نرخ خطای منطقی کوانتومی دست یافته است

🔹شرکت انویدیا از انتشار یک دیکودر (رمزگشا) متن‌باز برای تصحیح خطای کوانتومی خبر داده است که عملکرد آن بر اساس #هوش_مصنوعی طراحی شده است.

🔸این دیکودر که «Ising Decoder ColorCode 1 Fast» نام دارد، به طور خاص برای #کدهای_رنگی (Color Codes) توسعه یافته است. کدهای رنگی، دسته‌ای از #کدهای_توپولوژیک هستند که برخلاف کدهای سطحی (Surface Codes) رایج، امکان اجرای گیت‌های کلیفورد (مجموعه‌ای از عملیات‌های کوانتومی پایه) را به صورت عرضی فراهم می‌کنند؛

🔹به این معنی که عملگر مورد نظر به طور مستقل بر روی هر کیوبیت فیزیکی اعمال می‌شود و از انتشار خطا در سراسر کیوبیت منطقی جلوگیری می‌کند. این ویژگی، کدهای رنگی را برای #محاسبات_کوانتومی در مقیاس بزرگ جذاب می‌کند، اما پیچیدگی بالای رمزگشایی آنها تاکنون یک مانع عملیاتی بزرگ بوده است.

🔸نوآوری کلیدی این دیکودر در معماری دو مرحله‌ای آن نهفته است. این سیستم از یک پیش‌رمزگشا (Pre-decoder) استفاده می‌کند که یک #شبکه_عصبی پیچشی (Convolutional Neural Network - CNN) نسبتاً کوچک با تقریباً ۲.۹ میلیون پارامتر و ۱۷ لایه است. وظیفه این شبکه، ساده‌سازی سندرم‌های خطا (الگوهای اندازه‌گیری شده که نشان‌دهنده وقوع خطا هستند) قبل از ارسال آنها به دیکودر اصلی متن‌باز به نام «Chromobius» است.

❗با حذف الگوهای خطای موضعی و کاهش پیچیدگی مسئله باقی‌مانده، دیکودر نهایی می‌تواند با سرعت بیشتری کار کرده و تعداد خطاهای منطقی (خطاهایی که پس از اعمال تصحیح، در سطح کیوبیت منطقی باقی می‌مانند) را به طور چشمگیری کاهش دهد.

🔹این رویکرد به طور مستقیم به چالش اساسی افزایش فاصله کد پاسخ می‌دهد؛ هرچه فاصله کد (که نشان‌دهنده تعداد کیوبیت‌های فیزیکی اختصاص‌یافته برای محافظت از یک کیوبیت منطقی است) بزرگتر باشد، محافظت بیشتری فراهم می‌شود، اما رمزگشایی آن نیازمند منابع محاسباتی بیشتری است.

🔸نتایج بنچمارک انویدیا نشان می‌دهد که این دیکودر هوشمند در شرایط خاص، عملکردی بسیار فراتر از دیکودر «Chromobius» داشته است. بر اساس گزارش‌ها، نقطه‌ی تلاقی عملکرد این دو دیکودر در فاصله کد ۱۳ رخ می‌دهد و از آن نقطه به بعد، دیکودر جدید هم از نظر سرعت و هم از نظر دقت بهبود می‌یابد.

❗بیشترین بهبود ثبت‌شده در فاصله کد ۳۱ و با نرخ خطای فیزیکی (احتمال وقوع خطا در هر کیوبیت فیزیکی) معادل ۰.۳ درصد حاصل شده است که در آن، نرخ خطای منطقی تا ۳۴۷.۷ برابر کاهش و سرعت رمزگشایی تا ۷.۳ برابر افزایش یافته است.

🔹این آزمایش‌ها با اجرای مدل «Fast» بر روی سیستم «NVIDIA DGX GB300» و دیکودر «Chromobius» بر روی پردازنده «NVIDIA Grace Neoverse-V2 CPU» انجام شده است.

🔸در نهایت، انویدیا نه تنها وزن‌های مدل (Model Weights) را منتشر کرده، بلکه کل خط لوله‌ی آموزشی (Training Pipeline) را به صورت منتن باز در دسترس قرار داده است. هدف نهایی این پروژه، غلبه بر تنگنای محاسباتی رمزگشایی کدهای رنگی و زنده‌کردن مجدد این معماری‌ها به عنوان گزینه‌ای عملی برای تحقق محاسبات کوانتومی مقاوم به خطا است، که برای اجرای الگوریتم‌های پیچیده و تجاری ضروری خواهد بود.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn
#اخبار #تصحیح_خطای_کوانتومی

‍ 🔴 اولین ماده کوانتومی دمای اتاق که نور را بر اساس آمار کوانتومی، نه رنگ یا قطبش، به صورت انتخابی فیلتر می‌کند

🔹محققان دانشگاه ایالتی لوئیزیانا و دانشگاه علوم الکترونیک چین نوع جدیدی از #مواد_کوانتومی در دمای اتاق را معرفی کرده‌اند که میتواند حالت‌های آماری مختلف نور چندفوتونی (multiphoton light) را بر اساس ویژگیهای همدوسی کوانتومی  غربالگری کند.

🔸این ماده که «متاکریستال پلاسمونیک آمار کوانتومی» (quantum statistical plasmonic metacrystals) نام دارد، از آرایه‌ای از آنتن‌های نانومقیاس طلا ساخته شده که هر کدام حدود ۲۰۰ در ۴۰۰ نانومتر اندازه و با فاصلهٔ یک میکرومتر از هم قرار گرفته اند.

🔹برخلاف فیلترهای نوری معمولی که بر اساس طول‌موج یا قطبش نور را جدا میکنند، این ساختار به «نوارهای آماری مجاز و ممنوع» پاسخ میدهد؛ مشابه نوارهای انرژی در نیمه‌رساناها که الکترونها را کنترل میکنند. در اینجا، اگر ویژگی های آماری نور ورودی در نوار مجاز قرار گیرد، بدون تغییر از ماده عبور میکند، اما اگر در نوار ممنوع باشد، نور دستخوش تغییر میشود تا به نزدیکترین حالت مجاز برسد.

🔸تیم تحقیقاتی برای اثبات این مفهوم، ۱۳ منبع نوری چندفوتونی با ویژگیهای آماری متفاوت شامل نور لیزری همدوس (coherent laser-like)، نور گرمایی (thermal) و نور فراگرمایی (superthermal) تولید کردند و با استفاده از آشکارسازهای شمارش فوتون (photon-number-resolving detectors)، تغییرات آماری هر باریکه را پس از عبور از بلور فراآنالیز کردند.

❗نتایج نشان داد که نور در نوارهای مجاز، ویژگی‌های کوانتومی خود را به‌طور کامل حفظ میکند، در حالی که نور در نواحی ممنوع، با تغییر آماری به سمت نوارهای مجاز گرایش پیدا میکند.

❗️این نوارهای آماری در طول عمق بلور متاکریستال پایدار ماندند و حالتهای چندفوتونی علیرغم تلفات معمول در سیستمهای پلاسمونیکی، رفتار آماری خود را در فرایند انتقال حفظ کردند که این ویژگی برای حفظ حالتهای شکنندهٔ کوانتومی در فناوری‌های آینده حیاتی است.

🔹کاربردهای بالقوه این کشف شامل محاسبات کوانتومی فوتونیکی است که در آن دستکاری حالتهای چندفوتونی با حفظ همدوسی، چالش اصلی محسوب میشود؛ این مواد میتوانند به‌عنوان بلوک‌های ساختمانی برای پردازنده‌های کوانتومی مقیاس‌پذیر عمل کنند. همچنین در ارتباطات کوانتومی و سیستمهای بس‌ذره‌ای کوانتومی  مانند رایانه‌های یون به دام‌افتاده، اتم خنثی و ابررسانا  که نیاز به کنترل دقیق حالتهای جمعی دارند، کاربرد دارند.

🔸جالبتر اینکه در حوزهٔ انرژی، این مواد میتوانند با بهینه‌سازی خواص همدوسی نور در سلولهای خورشیدی، اتلاف انرژی ناشی از بینظمی را کاهش دهند و بازده تبدیل انرژی را بهبود بخشند.

❗با وجود اینکه این پژوهش در مرحلهٔ آزمایشگاهی اولیه است و نیاز به مهندسی بیشتر برای سیستمهای مجتمع فوتونیکی دارد، اما اولین ماده‌ای است که در دمای اتاق به‌طور ذاتی به همدوسی کوانتومی سیستم‌های چندفوتونی حساس است و میتواند راه را برای فناوری‌های کوانتومی بدون نیاز به سرمایش کرایوژنیک هموار کند.

📎 لینک خبر
‼️لینک مقاله در Nature
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #آمار_کوانتومی #ماده_کوانتومی

‍ 🔴 ساخت نخستین موتور حرارتی کوانتومی ابررسانا در جهان؛ مسیری به سوی کامپیوترهای کوانتومی بزرگ‌تر

🔹 پژوهشگران دانشگاه آلتو (Aalto University) موفق به ساخت و نمایش نخستین موتور حرارتی کوانتومی چرخه‌ای در داخل یک مدار ابررسانا شده‌اند. این دستاورد علمی با پیوند دادن اصول #ترمودینامیک کلاسیک و #مکانیک_کوانتومی، می‌تواند به توسعه و بهبود فناوری‌ کامپیوترهای کوانتومی در آینده کمک شایانی کند.

🔸 این دستگاه بسیار کوچک که نتایج آزمایش آن در ۱۳ جولای ۲۰۲۶ در ژورنال معتبر Nature Communications منتشر شده است، از یک #کیوبیت_ترنسمون (transmon qubit)، یک تشدیدگر (resonator) و یک یخچال کوانتومی تشکیل شده است.

❗این موتور توانسته است با مهار مقادیر بسیار ناچیز حرارت در شرایط کوانتومیِ فوق‌سرد، در یک چرخه ترمودینامیکی به نام چرخه اتو (Otto cycle) کارِ مثبت تولید کند؛ هدفی که مدت‌ها مورد توجه مهندسان کوانتوم بوده است.

🔸 به گفته توماس اوسناکی (Tuomas Uusnäkki)، پژوهشگر ارشد این مطالعه، این موتور در یک کرایواستات (cryostat) و در دمای نزدیک به صفر مطلق کار می‌کند. برخلاف موتورهای حرارتی رایج که به منابع جداگانه گرما و سرما نیاز دارند، این موتور تنها از یک یخچال مدار-کوانتومی بهره می‌برد که با پالس‌های کنترلی دقیق می‌تواند به صورتِ زمان‌بندی‌شده نقش محیط گرم و سرد را برای کیوبیت ایفا کند و جریان حرارت را به کارِ قابل‌اندازه‌گیری تبدیل سازد.

🔹 تیم تحقیقاتی به رهبری پروفسور میکو موتونه (Mikko Möttönen) اکنون در حال کار بر روی توسعه یک موتور حرارتی کاملاً خودمختار است.

🔸بر اساس استراتژی فناوری کوانتومی فنلاند، دستیابی به یک کامپیوتر با هزار کیوبیت منطقی (که نیازمند صدها هزار کیوبیت فیزیکی است) تا سال ۲۰۳۵ هدف‌گذاری شده است. استفاده از کابل‌های مایکروویو فعلی برای چنین سیستمی، میلیون‌ها یورو هزینه و نویز اضافی به همراه دارد، در حالی که دستگاه‌های خودمختارِ جدید می‌توانند نیاز به این کابل‌ها را تا حد زیادی برطرف کرده و هزینه و پیچیدگی سیستم را کاهش دهند.

📎 لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار

‍ 🔴 نمایش معماری جدید کامپیوترهای کوانتومی با استفاده از حافظه کاری مکانیکی توسط پژوهشگران ETH زوریخ

🔹پژوهشگران «مؤسسه فناوری فدرال زوریخ» (ETH Zurich) معماری جدیدی برای کامپیوترهای کوانتومی به نمایش گذاشته‌اند که از ارتعاشات مکانیکی به عنوان حافظه کاری کوانتومی استفاده می‌کند. این دستاورد که در Science منتشر شده است، نشان می‌دهد که کیوبیت‌های ابررسانا می‌توانند اطلاعات ذخیره‌شده در تشدیدگرهای مکانیکی میکروسکوپی را به شکلی کارآمد پردازش کنند.

🔸در این معماری نوین، پردازش کوانتومی از حافظه تفکیک شده است؛ طراحی هوشمندانه‌ای که شباهت زیادی به ساختار پردازنده و حافظه رم (RAM) در کامپیوترهای کلاسیک مدرن دارد. برخلاف بسیاری از سیستم‌های کوانتومی فعلی که در آن‌ها پردازش و ذخیره‌سازی در هم آمیخته‌اند، در این سیستم یک #کیوبیت_ابررسانا نقش واحد پردازش و کنترل را ایفا می‌کند و اطلاعات به جای فرم الکترومغناطیسی، به شکل ارتعاشات مکانیکی ثبت و ضبط می‌شوند.

🔹در این تراشه کوانتومی، تشدیدگرهای میکروسکوپی با فرکانس‌هایی فراتر از محدوده شنوایی انسان به ارتعاش درمی‌آیند. این ارتعاشات برخلاف سیم‌های گیتار، کاملاً تابع قوانین مکانیک کوانتوم هستند و می‌توانند در حالت‌های برهم‌نهی و درهم‌تنیدگی قرار گیرند. برای انجام محاسبات، کیوبیت اطلاعات را از این ارتعاشات فراخوانی کرده، تغییرات لازم را اعمال نموده و سپس آن‌ها را مجدداً در حافظه مکانیکی می‌نویسد.

❗ این رویکرد مزایای قابل‌توجهی نسبت به حافظه‌های الکترومغناطیسی رایج دارد. به گفته پروفسور ییون چو (Yiwen Chu)، سرپرست این تیم تحقیقاتی، تشدیدگرهای مکانیکی ابعاد بسیار کوچکتری دارند که امکان ایجاد تراکم بالاترِ حافظه روی تراشه‌ها را فراهم می‌کند. علاوه بر این، این ارتعاشات می‌توانند اطلاعات کوانتومی را برای مدت زمان طولانی‌تری پیش از فروپاشی حالت کوانتومی در خود نگه دارند.

🔸برای اثبات کارایی این معماری، تیم تحقیقاتی دو الگوریتم مهم کوانتومی شامل «تبدیل فوریه کوانتومی» و یک «الگوریتم یافتن دوره تناوب» را با موفقیت روی آن اجرا کردند.

🔹اگرچه این سیستم هنوز یک دستگاه آزمایشگاهی محسوب می‌شود و غلبه بر چالش مقیاس‌پذیری برای آن ضروری است، اما این آزمایش اثبات می‌کند که پلتفرم مذکور قابلیت برنامه‌ریزی برای محاسبات عمومی را دارد و گام مهمی در مسیر توسعه کامپیوترهای کوانتومی فشرده‌تر به شمار می‌رود.

📎 لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #محاسبات_کوانتومی

🔆 هفتمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم🔆

🗞تیم اطلس کوانتوم هر هفته دور هم جمع میشن و آخرین اخبار و اتفاقات دنیای علم و فناوری کوانتوم رو مرور و بررسی می‌کنن.

🌀هر هفته خبرهای جالب زیادی داریم و موضوعات جدیدی توی این جلسات یاد میگیریم.

🌸شما هم دعوتید به هفتمین جلسه عمومی خبرخوانی اطلس کوانتوم

⏰زمان: پنجشنبه 25 تیر 1405 ساعت 10:30 به صورت آنلاین

🔗لینک جلسه

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢Telegram
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #خبرخوانی

‍ 🔴 پایدارسازی پردازنده کوانتومی «ویلو» گوگل با استفاده از هوش مصنوعی

🔹 شرکت Google Quantum AI چارچوب کنترلی جدیدی را معرفی کرده است که کالیبراسیون در لحظه را با #تصحیح_خطای_کوانتومی فعال (QEC) یکپارچه می‌کند. این پیشرفت مهندسی به یک سیستم #یادگیری_تقویتی (RL) خودمختار اجازه می‌دهد تا کیوبیت‌های منطقی را در پردازنده ابررسانای Willow در حین اجرای بی‌وقفه محاسبات پایدار کند.

🔸بر اساس این تحقیق که در مجله Nature منتشر شده است، این سیستم سیگنال‌های باینری تشخیص خطا را به عنوان داده‌های آموزشی پیوسته تغییر کاربری می‌دهد. با این روش، #پردازنده_کوانتومی یاد می‌گیرد در حین انجام محاسبات از خطاهای خود درس بگیرد و بیش از ۱۰۰۰ پارامتر کنترلی نظیر دامنه پالس‌های مایکروویو و فرکانس‌ها را به صورت هم‌زمان تنظیم کند.

🔹 این دستاورد بزرگترین گلوگاه در توسعه رایانه‌های کوانتومی مقاوم به خطا (FTQC) یعنی رانش محیطی (environmental drift) و ناپایداری مواد را برطرف می‌کند. پیش از این، سیستم‌های کوانتومی برای رفع افت کیفیت کالیبراسیون فیزیکی باید آفلاین می‌شدند، اما چارچوب جدید #گوگل نیاز به توقف محاسبات برای کالیبراسیون دوره‌ای را از بین برده و بهینه‌سازی بدون وقفه را جایگزین آن کرده است.

❗نتایج تجربی روی کدهای سطحی (surface codes) با فاصله ۵ و ۷ و همچنین کد رنگی (color code) با فاصله ۵، نشان‌دهنده ثبت رکوردهای جدیدی است. این سیستم توانست #نرخ_خطای_منطقی پایه را در پردازنده‌ای که پیش‌تر توسط متخصصان کالیبره شده بود، *تا ۲۰ درصد دیگر کاهش* دهد. همچنین تحت رانش سخت‌افزاری مصنوعی، پایداری منطقی سیستم ۳٫۵ برابر بهبود یافت.

🔸 برای ارزیابی قابلیت مقیاس‌پذیری، گوگل شبیه‌سازی‌های عددی را تا کد سطحی فاصله-۱۵ با حدود ۴۰,۰۰۰ پارامتر کنترلی مستقل اجرا کرد. نتایج نشان داد که این رویکرد به دلیل بهره‌گیری از ساختار محلی شبکه‌های کوانتومی، به‌طور مستقل از اندازه کل سیستم مقیاس‌پذیر است. این معماری نوآورانه گامی اساسی به سوی عملیات خودمختار و طولانی‌مدت سخت‌افزارهای #محاسبات_کوانتومی در آینده محسوب می‌شود.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #کیوبیت_ابررسانا #پردازنده_کوانتومی_ویلو #هوش_مصنوعی

‍ 🔴 آزمایشگاه اوک ریج، کلینیک کلیولند و آی‌بی‌ام، شبیه‌سازی‌های کوانتومی برای مواد همجوشی را به نمایش گذاشتند

🔹محققان آزمایشگاه ملی اوک ریج (ORNL)، کلینیک کلیولند و آی‌بی‌ام، برای اولین بار محاسبات مربوط به نه پیکربندی مولکولی از ماده‌ی کلیدی FLiBe را با استفاده از رایانه‌های کوانتومی انجام دادند. FLiBe یک نمک مذاب حاوی فلوئور (Fluorine)، لیتیوم و بریلیوم است که به عنوان یکی از کاندیداهای اصلی برای استخراج سوخت تریتیوم (Tritium) در راکتورهای #همجوشی شناخته می‌شود.

🔸تریتیوم، ایزوتوپی نادر از هیدروژن است که برای تولید انرژی در بیشتر ماشینهای همجوشی پیشنهادی ضروری بوده و تأمین آن، یکی از موانع عمده در مسیر عملیاتی شدن نیروگاههای همجوشی محسوب می‌شود. این پژوهش که در مقاله منتشرشده در arXiv گزارش شده، نشان می‌دهد که محاسبات سطح اتمی برای چنین موادی، بر روی رایانه‌های کلاسیک به تنهایی به دلیل پیچیدگی مقیاس‌پذیری، بسیار دشوار است.

🔹در این پروژه، تیم تحقیقاتی از تکنیکهای ابررایانش متمرکز بر کوانتوم (Quantum-Centric Supercomputing) استفاده کردند که در آن واحدهای پردازش مرکزی (CPU)، واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) و واحدهای پردازش کوانتومی (QPU) با یکدیگر کار می‌کنند تا مسائلی را حل کنند که هر یک به تنهایی قادر به حل آن نیستند. در این رویکرد، بخشهایی از مسئله که قابل تبدیل به مدارهای کوانتومی (Quantum Circuits) هستند، روی رایانه کوانتومی حل شده و بقیه محاسبات توسط رایانه‌های کلاسیک انجام می‌شود.

🔸این همکاری محاسباتی به دانشمندان اجازه داد تا ساختار الکترونی FLiBe و رفتار اتم‌های آن را با دقت بیشتری تعیین کنند و به طور خاص، قدرت و مکانیسم اتصال اتم‌های تریتیوم به پیکربندی‌های مختلف این ماده را در سطح مولکولی بنیادی بررسی نمایند. با این روش، آنها توانستند محدوده‌ای از پیکربندی‌هایی که اتم‌ها از آنها عبور می‌کنند را شناسایی کرده و ویژگی‌هایی مانند میزان و نحوه اتصال تریتیوم در هر پیکربندی را استخراج کنند که در غیر این صورت پنهان می‌ماند.

🔹بهینه‌سازی بهترین فرمول برای FLiBe، که ترکیب آن تحت تأثیر تشعشعات شدید نوترونی، گرمای بسیار بالا و میدانهای مغناطیسی به صورت پویا در حال تغییر است، یکی از دشوارترین چالش‌های علمی و مهندسی به شمار می‌رود. این پژوهش که با هدف مأموریت «جنسیس» (Genesis Mission) وزارت انرژی آمریکا برای تسریع کشف علمی از طریق تلفیق محاسبات کارآمد (HPC)، هوش مصنوعی و محاسبات کوانتومی همسو است، گامی بنیادین برای بهینه‌سازی تولید و استخراج تریتیوم محسوب میشود.

🔸پتام بک، رئیس بخش تعامل علمی در اداره علوم محاسباتی ORNL، تأکید کرد که رایانه‌های کوانتومی، به همراه هوش مصنوعی و ابررایانه‌های اگزاسکیل (Exascale)، ابزارهای کلیدی برای تسریع چرخه‌های کشف و طراحی مورد نیاز برای تولید سوخت کافی جهت راکتورهای همجوشی هستند. این موفقیت، بر اساس کارهای قبلی تیم در شبیه‌سازی سیستمهای بیولوژیکی پیچیده شامل پروتئینهایی با ۱۲٬۶۳۵ اتم بنا شده و کاربرد این تکنیکها را به علم مواد و سیستمهای مرتبط با همجوشی گسترش میدهد.

🏅همکاری مشترک این تیم پژوهشی همچنان ادامه دارد و هدف آن کاهش زمان انتقال داده بین منابع کوانتومی و کلاسیک و افزایش مقیاس برهمکنش های مولکولی شبیه‌سازی شده است. در نهایت، محققان امیدوارند که اکوسیستم انرژی همجوشی بتواند مستقیماً از این گردش کار برای طراحی و تأیید مواد خود استفاده کند.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #محاسبات_کوانتومی #همجوشی

‍ 🔴شرکت Quantum X Labs در حال توسعه فناوری ساعت اتمی کوانتومی خود هستند.

🔸 شرکت Quantum X Labs Inc. اعلام کرده است که یک نمونه اولیه ساعت اتمی با حساسیت بالا را بر پایه فناوری Ramsey-CPT با موفقیت آزمایش کرده است. این سامانه توانسته است به پایداری فرکانسی کسری کوتاه‌مدت 1E-13 در یک ثانیه برسد. یعنی خطای نسبی فرکانس ساعت در این بازه زمانی حدود یک دهم تریلیونم است.

🔹این نتیجه نشان می‌دهد که معماری Ramsey-CPT می‌تواند برای ساخت ساعت‌های اتمی کوچک، کم‌مصرف و با عملکرد بالا، به‌خصوص در مسیر توسعه ساعت‌های اتمی روی تراشه، مناسب باشد.

🔸در این فناوری، اساس عملکرد ساعت بر استفاده از گذارهای بسیار دقیق اتمی استوار است. در ساعت‌های اتمی معمولی، فرکانس یک نوسان‌ساز الکترونیکی با یک گذار مشخص انرژی در اتم (معمولاً گذار هایپرفاین در اتم‌های قلیایی مانند روبیدیوم یا سزیم) مقایسه و قفل می‌شود.

🔹در روش CPT یا Coherent Population Trapping، دو میدان نوری با اختلاف فرکانسی مشخص، اتم‌ها را به یک حالت کوانتومی ویژه می‌برند که در آن جذب نور کاهش می‌یابد. این کاهش جذب یک خط تشدید بسیار باریک ایجاد می‌کند که می‌توان از آن به‌عنوان مرجع فرکانسی بسیار دقیق استفاده کرد. روش Ramsey نیز با اعمال پالس‌های جدا از هم نوری و اندازه‌گیری تکامل فاز کوانتومی اتم‌ها، پهنای خط تشدید را کاهش داده و دقت ساعت را افزایش می‌دهد.

❗ مزیت اصلی این معماری نسبت به ساعت‌های اتمی سنتی، امکان کوچک‌سازی بیشتر است. شرکت Quantum X Labs اعلام کرده است که هدف نهایی آن توسعه سامانه‌هایی است که بتوانند در ابعاد کوچک، پایداری زمانی بالا را حفظ کنند و برای کاربردهایی که دسترسی به سیگنال‌های خارجی زمان مانند GPS وجود ندارد یا قابل اعتماد نیست، مورد استفاده قرار گیرند.

🔸چنین سامانه‌هایی می‌توانند در حوزه‌های ناوبری و تعیین موقعیت مقاوم در برابر اختلال، ماهواره‌ها، سامانه‌های خودکار، شبکه‌های مخابراتی، مراکز داده، زیرساخت‌های انرژی و کاربردهای دفاعی استفاده شوند.

🔹اهمیت این فناوری به‌ویژه در شرایطی افزایش یافته است که سامانه‌های GPS در برابر تهدیدهایی مانند Jamming (ایجاد نویز عمدی برای قطع ارتباط)، Spoofing (ارسال سیگنال جعلی برای فریب گیرنده) و حملات سایبری آسیب‌پذیر هستند. بسیاری از سامانه‌های نظامی و هوافضایی برای هماهنگی دقیق زمانی به ساعت‌های اتمی وابسته‌اند، زیرا اختلاف‌های زمانی در حد نانوثانیه می‌تواند روی عملکرد سامانه‌های راداری، ارتباطی، موشکی و ناوبری اثر بگذارد.

🔸شرکت Quantum X Labs اعلام کرده است که مرحله بعدی توسعه این فناوری شامل بهینه‌سازی عملکرد، کوچک‌سازی بیشتر، یکپارچه‌سازی قطعات نوری و الکترونیکی و حرکت به سمت سامانه‌های قابل استفاده عملی خواهد بود.

🔹این شرکت همچنین اشاره کرده است که فناوری ساعت اتمی Ramsey-CPT بخشی از راهبرد گسترده‌تر آن در حوزه حسگرهای کوانتومی است که شامل ژیروسکوپ‌های نوری و سامانه‌های اندازه‌گیری اینرسی نیز می‌شود. هدف نهایی، ایجاد مجموعه‌ای از حسگرهای کوانتومی کوچک و مستقل از زیرساخت‌های خارجی برای کاربردهای هوافضا، دفاع و زیرساخت‌های حیاتی است.

❗ از نظر فنی، عدد پایداری 1E-13 در یک ثانیه برای یک ساعت اتمی کوچک قابل توجه است، زیرا ساعت‌های اتمی روی تراشه معمولاً برای رسیدن به ابعاد کوچک‌تر مجبور به پذیرش کاهش عملکرد می‌شوند. فناوری Ramsey-CPT تلاش می‌کند با استفاده از کنترل دقیق لیزر، میدان‌های نوری همدوس و بهبود روش اندازه‌گیری کوانتومی، فاصله میان ساعت‌های آزمایشگاهی بزرگ و ساعت‌های کوچک قابل حمل را کاهش دهد.

🔸با این حال، مقاله یا گزارش فنی منتشرشده از سوی شرکت جزئیات کامل آزمایش مانند نوع اتم مورد استفاده، ساختار سلول بخار، توان و طول موج لیزرها، زمان آزاد رامزی، روش پایدارسازی لیزر و محدودیت‌های نویزی را ارائه نکرده است؛ بنابراین ارزیابی دقیق‌تر عملکرد این ساعت نیازمند انتشار داده‌های آزمایشگاهی کامل‌تر است.

📎لینک خبر

🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #ساعت_اتمی #حسگری_کوانتومی

‍ 🔴 نمایش موفق آرایه ۸‑کیوبیتی اسپین سیلیکون با فرآیند استاندارد ۳۰۰ میلی‌متری CMOS بدون افت همدوسی

🔹شرکت #دیراک (Diraq) با انتشار مقاله‌ای در Nature Communications، از موفقیت‌آمیز بودن عملیاتی سازی یک آرایه خطی هشت‌کیوبیتی از نوع "اسپین کیوبیت‌های سیلیکونی" (Silicon Spin Qubits) خبر داده است.

❗این آرایه با استفاده از فرآیند استاندارد و صنعتی ساخت نیمه‌رساناهای ۳۰۰ میلی‌متری CMOS که توسط شرکت #imec پیاده‌سازی شده، ساخته شده است . اهمیت این دستاورد در آن است که نشان می‌دهد می‌توان اندازه آرایه کیوبیت‌ها را -که اینجا چهار برابر نسبت به نمونه دوکیوبیتی قبلی افزایش یافته- بدون افت محسوس در معیارهای کلیدی عملکردی، مانند زمان‌های همدوسی، افزایش داد .

🔸کیوبیت‌ها در این آرایه به صورت چهار جفت #نقطه_کوانتومی دوتایی (Double Quantum Dots) تنظیم و کنترل شده‌اند و زمان‌های واهمدوسی (Dephasing Times) آنها با استفاده از روش‌های Ramsey تا ۴۱ میکروثانیه و با روش هان-اکو (Hahn-Echo) تا ۱.۳۱ میلی‌ثانیه اندازه‌گیری شده است که نشان‌دهنده کیفیت بالای ساخت و کنترل است.

🔹از دیگر جزئیات فنی مهم این پژوهش، روش خوانش (Readout) آرایه است. برای خواندن حالت چهار کیوبیت میانی، از یک پروتکل خوانش cascode به نام Cascaded Charge-Sensing Protocol استفاده شده که امکان اندازه‌گیری با دقت بالا را بدون افزایش قابل توجه در تعداد حسگرها یا تراکم سیم‌کشی فراهم می‌کند و این امر برای افزایش مقیاس آرایه‌ها بسیار حیاتی است .

🔸افزون بر این، محققان موفق به اجرای یک گیت دوکیوبیتی بین کیوبیت‌های مجاور با نویز فاز پایین شده‌اند که گامی دیگر در جهت تحقق محاسبات کوانتومی مقیاس‌پذیر است .

🔹این نتایج نشان می‌دهد که تکنیک‌های ساخت، کنترل و خوانش توسعه‌یافته برای آرایه‌های کوچک، به طور موثری به آرایه‌های بزرگ‌تر و همچنان کارآمد قابل تعمیم هستند و مسیر را برای ساخت پردازنده‌های کوانتومی با صدها و نهایتاً بیش از یک میلیون کیوبیت با استفاده از زیرساخت‌های موجود ساخت نیمه‌رسانا هموار می‌کنند .

🔸در راستای همین دستاورد، دیراک #نقشه_راه خود را به‌صورت شتاب‌دار دنبال می‌کند: هدف بعدی، ساخت آرایه‌های حاوی صدها کیوبیت در کوتاه‌مدت، رسیدن به هزاران کیوبیت تا سال ۲۰۲۹، و نهایتاً دستیابی به بیش از یک میلیون کیوبیت تا سال ۲۰۳۱ است.

❗نکته کلیدی این است که این افزایش عظیم در تعداد کیوبیت‌ها، برخلاف بسیاری از فناوری‌های دیگر، نیازی به ساخت ماشین‌های بزرگ‌تر یا افزایش چشمگیر ابعاد فیزیکی ندارد و رایانه کوانتومی با مقیاس‌ کاربردی دیراک، از نظر ردپای فیزیکی، در اندازه‌ای معادل زیرساخت موردنیاز برای همین آرایه هشت‌کیوبیتی باقی خواهد ماند.


📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn
#اخبار #کیوبیت_اسپینی #کیوبیت_سیلیکونی