تجربه‌ی من از کار با تیم‌های چینی تا الان یه تصویر جالب ساخته—نه لزوماً اون چیزی که معمولاً تصور می‌کنیم.

به نظرم برتری‌شون از «هوش خارق‌العاده» نمیاد، بیشتر از طرز فکر و سبک کارشونه. دو تا نکته خیلی برام پررنگ بود:

اول اینکه اصلاً از اشتباه نمی‌ترسن. ما یه محصول رو سه بار لانچ کردیم و هر بار نسخه‌اش اون چیزی که باید نشد. ولی هیچ‌وقت حس “وقت‌مون هدر رفت” وجود نداشت. هر بار خیلی ساده می‌گفتن: فهمیدیم این مسیر جواب نمی‌ده، بریم اصلاحش کنیم. بدون دراما که تیم فنی تو دیواره..

دوم، سطح کار کردنشونه. مثلا این آخر هفته، از سرمایه‌گذار گرفته تا مدیرعامل و تیم فنی، همه تا ۱۰ شب توی آفیس بودیم. نه از جنس فشار، بلکه از جنس درگیر بودن واقعی. مدیرها هم به‌طرز عجیبی در جریان جزئیات پروژه‌ان—نه فقط در حد گزارش.

خیلی ساده‌زیست. اینجوری که حتی قهوه نمیخورن فقط آب جوش همیشه کنار دستشونه. غذای سبک در حد یکم سبزیجات و سیب زمینی.

و نکته عجیب‌تر: هیچ سیستم حضور و غیاب یا میکرومنیجمنت وجود نداره.

هیچکسم حق نداره داخل آفیس صحبت کنه مگراینکه کنارت نشسته باشه. باید پیام بدی بهشون ((:

پ.ن: ساعت ۱۰ شب یکشنبه ۱۳ اردیبهشت.