Perfectionism vs Excellence
بینقص بودن در مقابل ممتاز بودن
برای شخص من تشخیص کمالگرایی مسموم، کمالگرایی هممعنی با بینقصگرایی، خیلی مشکل بوده مخصوصا وقتی خودم وسطش گیر افتاده باشم. در ظاهر وقتی به صورت مساله کمالگرایی نگاه میکنیم به نظر میاد که کمالگرا نبودن معادل تنبل بودنه. چه کسی میخواد که بهترین کار رو تحویل نده؟ چه کسی از پیشرفت بدش میاد؟ چه کسی میخواد تو زندگی درجا بزنه؟
اما من اخیرا متوجه شدهام که متضاد کمالگرایی تنبلی نیست. متضاد کمالگرایی ممتاز بودنه.
کمالگرایی حول ترس از شکست میچرخه، ممتاز بودن حول بهتر شدن و پیشرفت
کمالگرایی میخواد هرکاری رو به درستترین روش انجام بده. ممتاز بودن میخواد درستترین کار رو با توجه به شرایط انجام بده.
کمالگرایی متمرکز بر ظاهر زندگیه. اونچه که دیگران از ارزش کارهای ما برداشت میکنند. ممتاز بودن متمرکز بر ارزش کاره و تاکیدش بر انتخاب کارهای درسته.
کمالگرایی با ترس، تخلیه انرژی و کمشدن اعتماد به نفس همراهه. تلاش برای ممتاز بودن با انرژی، گرفتن بازخورد، و علاقه همراهه.
کمالگراها اغلب کارها رو تموم نمیکنند یا حتی شروع هم نمیکنند چون میترسند که بهترین نحو انجام نشه. ممتازها میدونن سعی و خطا و یادگیری چرخه طبیعی پیشرفته.
توی مدرسه هم دانشجوی ممتاز الزاما همیشه معدلش بیست نیست و هر معدل بیستی دانشجوی ممتاز نیست.
https://theviewinside.me/perfectionism-vs-excellence/
Post #494
33.7K
- 👍 24
- ❤ 9