Your physical limitations or features are not a character flaw


دوستان یک موردی هست که ارزش داره راجع بهش گفتگو کنیم.

محدودیتهای جسمی - خصوصیات فیزیک بدن شما


کیس اول: دوست عزیزی بحرانهای مختلفی توی این مرحله از زندگی دارند. بعد از نشانه‌هایی که دارند کرختی و خمودگی هست. سوال اولی که من خدمتشون دارم اینه که آزمایش خون دادی؟ خوابت منظمه؟ کمبود آهن نداری؟ منظورم چیه؟ ذهن و بدن مرتبط هستند. بعضی وقتها افکاری که داریم منبعشون مشکلات فیزیولوژیکی هست. اگر میتونین، اول بیولوژی بدن رو چک کنین بعد که خیالتون راحت شد دنبال این برین که آیا با دنیا مشکل فلسفی دارم یا نه. یه جور دیگه بگم: مشکلات رو بخش بخش کنین که قاطی نشن. ذهن کارش اینه که دائم برای دنیای اطرافش داستان بسازه. الزاما هرچی میگه دقیق نیست. شما مشکلات رو بخش بخش کنید راحتتر مدیریت میشن.

کیس دوم - کمالگرایی زیاد دارید به حدی که برای خصوصیات فیزیکی هم دچار شرم و گفتگوی منفی هستید. مثلا اگر بدنتون ده ساعت خواب لازم داره اما خانواده خواب زیاد رو نشونه تنبلی میدونن. یا چاقتر، لاغرتر، بورتر، سبزه‌تر از انتظارات خانواده هستین....

دوتا نکته برای شما:
اول (اینو از دلم براتون هدیه میدم): خصوصیات فیزیکی شما مشکل شخصیتی نیستند. مشکل شخصیتی رو باید فهمید و برای اصلاحش تلاش کرد. خصوصیت فیزیکی رو باید متوجه شد و پذیرفت و باهاش کار رو درآورد.

دانستن اینکه مثلا شما بدنتون خواب بیشتری لازم داره یا مثلا زود چاق میشه درست مثل اینه که بدونین رنگ قرمز بهتون نمیاد. آیا از اینکه بدونین رنگ قرمز بهتون نمیاد احساس شرم میکنین؟ نه! فقط رنگ قرمز نمیپوشین. همونجوری اگر بدنتون خواب بیشتر لازم داره یا زود چاق میشه باید برین - با اقتدار - زندگی بسازین که خواب کافی و غذای مناسب برای شما توش اولویت باشه. این حق بدن شماست و خدمت به اطرافیان که شما رو سرحال ‌تر میبینند.


حالا اینو چطور توی زندگی پیاده کنیم؟ افکار منفی و خود زنی که به ذهنتون میاد از خودتون بپرسین خودم رو برای یک مشکل شخصیتی زیر سوال میبرم یا یک خصوصیت فیزیکی؟ اگر خصوصیت فیزیکی بود ذهنا دنده عقب بگیرین و از جاده "اصلاح خود" بندازین جاده "خود شناسی و مدیریت محیط". خصوصیات فیزیکی قرار نیست عوض بشن. شما همینی که هستین کافی و ارزشمنده. ❤️

پ.ن. خلاصه بخوام بگم، به جای اینکه هی چماق بزنین به سر خودتون که "من چه ایرادی دارم؟" از خودتون بپرسین "چی به من میسازه؟"

Instead of "what's wrong with me?", ask "what works for me?"