یکی با غذا احساسات رو خفه می‌کنه
اون یکی با کنترل غذا، درد رو ساکت نگه می‌داره
در پرخوری عصبی، فرد معمولاً در زمان استرس، تنهایی یا خشم
حجم زیادی غذا می‌خوره بدون حس گرسنگی واقعی
بعدش احساس گناه، شرم و از دست دادن کنترل میاد 🫧
در کم‌خوری عصبی، غذا تبدیل می‌شه به دشمن
کنترل وزن و نخوردن، حس قدرت و امنیت می‌ده
اما پشتش ترس، کمال‌گرایی و خودانتقادی شدیده ☁️
نکته مهم اینه:
اینا اختلال «اراده» نیستن
اختلال رابطه با خود و احساساتن
درمان از کجا شروع می‌شه؟
✦ کار روی آگاهی هیجانی (شناخت احساس قبل از خوردن یا نخوردن)
✦ قطع چرخه سرزنش خود
✦ بازسازی رابطه امن با غذا
✦ روان‌درمانی (به‌خصوص CBT، طرحواره‌درمانی، خانواده‌درمانی)
✦ در صورت نیاز، همراهی متخصص تغذیه
غذا دشمن نیست
بدن هم دشمن نیست
بدن فقط داره کمک می‌خواد ☁️