اید، ایگو و سوپرایگو

ما از راه مطالعه تکوین فردی انسان‌ها، به این دانش درباره دستگاه روان نائل شده‌ایم. دیرینه‌ترین این حوزه‌ها یا کنشگرانِ روان را #اید می‌نامیم.

اید شامل تمامی آن خصایصی است که فرد به ارث می‌برد، تمامی آن خصایصی که در بدو تولد با او هستند و در سرشت او جای دارند. به همین سبب، مهم‌ترین جزء اید غرایز هستند که از سازمان بدن سرچشمه می‌گیرند و تبلور روانی آن‌ها ابتدا در اینجا یعنی اید به شکل‌های که برای ما ناشناخته است رخ می‌دهد.

بخشی از اید به سازمانی ویژه‌ای تبدیل گردیده است که واسطه‌ای بین اید و دنیای بیرونی قرار گرفته است، این حوزه از ذهن را #ایگو نامیده‌ایم.

ویژگی‌های اصلی ایگو بدین قرار است؛ در نتیجه ارتباط از پیش برقرار شده ادراک حسی و کنش عضلانی ایگو حرکت‌های اختیاری تحت فرمان خویش دارند.

نحوه عملکرد ایگو با در نظر گرفتن تنش‌های حاصل از محرک‌ها معین می‌شود، خواه این تنش‌ها ذاتی آن باشند و خواه به آن اعمال گردند.

دوره طولانی کودکی رسوبی از خود باقی می‌گذارند که عبارت است از شکل‌گیری کنشگری ویژه در ایگو که تأثیر والدین از طریق آن ادامه می‌یابد. این کنشگر، #سوپرایگو نامیده شده است. این سوپرایگو از حیث این‌که از ایگو متمایز می‌گردد و مخالف آن است، نیروی سومی را در ذهن تشکیل می‌دهد که ایگو می‌بایست برایش اهمیت قائل شود.

نحوه عملکرد ایگو باید چنان باشد که هم خواسته‌های اید، هم خواسته‌های سوپرایگو و هم الزامات واقعیت را همزمان اجابت کند؛ به سخن دیگر ایگو می‌بایست خواسته‌های این سه عامل را بایکدیگر وفق دهد.

📚 رئوس نظریه روانکاوی
#زیگموند_فروید

💠 اینستاگرام
@PsychoanalyticNote