پسربچه در می‌یابد که پدرش مانع رسیدن او به مادرش است. همانندسازی او با پدرش از آن پس حالتی خصمانه می‌یابد و با آرزوی او برای جایگزین پدر شدن در نسبت با مادرش نیز یکی می‌شود. همانندسازی در واقع از همان ابتدا دو احساسی است؛ همانطور که می‌تواند تجلی مهربانی باشد به همان سادگی می‌تواند به آرزوی محو نفر دیگر تبدیل شود.
روانشناسی توده‌ای و تحلیل ایگو
#زیگموند_فروید
@PsychoanalyticNote
Post #43
269