در واقع خشم خودشیفته یک حمله‌ی اضطراب پنهان شده است؛ هدف آن صرفاً بازیابی تعادل خویشتن است. شخصیت خودشیفته گرایشی به تنبیه اُبژه به عنوان یک هدف، به خودی خود، ندارد رفتار او ممکن است سادیستیک به نظر برسد اما در واقع او از انتقام لذتی به دست نمی‌آورد. او عصبانی است با این هدف که بتواند خود را از شر اثرات مشوش‌کننده‌ی منشأهای خشم رها کند. در حالی که در مورد شخصیت مرزی، خشم موضوعی اساسی و اولیه است و او درجه‌ی خشم را بالا می‌برد با این هدف که قدرت رابطه با اُبژه را بیشتر کند. همانند خودشیفته، مرزی هم لذتی سادیستیک از وضعیت‌های خشم خود نمی‌برد.
کتاب: سه شخصیت (خودشیفته، مرزی، افسرده-شیدا)
نویسنده: کریستوفر بولاس و ساشا بولاس
مترجم: سامیه پناهنده
@PsychoanalyticNote
Post #141
178
- ❤ 4
- 👍 1