بر اساس فرمول‌بندی مجدد فراروانشناسی فربرن و قالب‌ریزی مجدد مراحل رشد، فربرن معنای عقدهٔ اُدیپ را بازنگری کرد، به عقیدهٔ فربرن، عقدهٔ اُدیپ عبارت است از موقعیتی که در آن کودک می‌تواند به جای رابطه با یک اُبژه، با دو اُبژه ارتباط برقرار کند.
وقتی نیازهای کودک تناسلی می‌شوند، ناکامی جدیدی تجربه می‌شود؛ زیرا نیازهای تناسلی هرگز ارضا نمی‌شوند. این دوسوگرایی باعث درونی‌سازی اُبژهٔ تناسلی مادرانهٔ بد و اُبژهٔ تناسلی پدرانهٔ بد می‌شود که هر یک از این اُبژه‌ها به دو اُبژهٔ اغواکننده و طردکننده دوپاره می‌شود.
کودک برای آسان کردن این موقعیت هیجانی پیچیده، یکی از والدین را در قالب اُبژهٔ اغواکننده و دیگری را در قالب اُبژهٔ طردکننده ادراک می‌کند و در حقیقت این ادراکات هستند که باعث ایجاد عقدهٔ اُدیپ می‌شوند.
کتاب: نظریه‌های روابط اُبژه و آسیب‌شناسی
نویسنده: فرانک سامرز
مترجم: سمانه غفوری و محمود دهقانی
@PsychoanalyticNote
Post #131
295
- 👏 2
- 👍 1