وقتی کودک به چهرهٔ مادر نگاه می‌کند می‌تواند خود و احساساتش را در بازتاب مادر ببیند. اگر ذهن مادر مشغول چیز دیگری باشد، وقتی کودک به مادر نگاه می‌کند فقط احساسات مادر را می‌بیند و نمی‌تواند «چیزی از خود را از محیط بگیرد». تنها راه برای کشف احساسات خود، دیدن انعکاس آن‌ است‌. وقتی کودک به طریقی دیده می‌شود که احساس می‌کند وجود دارد و بودنش تائید می‌شود، احساس آزادی می‌کند که به نگاه کردن ادامه دهد.

کتاب: وینیکات
نویسنده: آدام فیلیپس
مترجم: نهاله مشتاق

@PsychoanalyticNote