وینیکات در مقالهٔ خود در مورد رشد هیجانی اولیه به دگرآزاری ذاتی با وضعیت پارانوئید-اسکیزوئید نمی‌پردازد. در واقع آنچه کلاین وضعیت پارانوئید-اسکیزوئید می‌نامد از نظر وینیکات توصیف نوزادی است که بیش از حد منتظر مادر بی‌توجه خود بوده است. او بجای دگرآزاری ذاتی به نوعی «ارتباط بی‌رحمانه با اُبژه» اشاره می‌کند که بخشی از استفادهٔ خوش‌خیم کودک از مادر است.

وینیکات می‌نویسد: «کودک بهنجار، از رابطهٔ بی‌رحمانه با مادر لذت می‌برد و عمدتاً آن را در بازی نشان می‌دهد. کودک به مادرش نیاز دارد زیرا تنها می‌توان از مادر انتظار داشت که این ارتباط بی‌رحمانه را تحمل کند. این رابطه واقعاً به مادر صدمه می‌زند و او را خسته می‌کند».

📚 #وینیکات
#آدام_فیلیپس

@PsychoanalyticNote