از نظر وینیکات بیماری وقتی پیش می‌آید که فرد از سرزندگی یا خودانگیختگی بالقوه‌اش بازداشته شود.

او آسیب روانی را ناشی از شکسته شدن تداوم یا وقفه در رشد اولیهٔ فرد می‌دانست: یعنی شکاف‌هایی که در اثر مزاحمت، محرومیت و فجایع طبیعی دوران کودکی رخ می‌دهد.

این اتفاقات عمدتاً به دلیل شکست والدین در نظارت و مراقبت پیش می‌آید. به این ترتیب کودک در معرض تجربیاتی قراره گرفته که قادر به معنا دادن آن‌ها نبوده و جایی برایشان در خود پیدا نکرده است.

به عنوان مثال، برای کودکی که بیش از حد منتظر مادرش مانده «تنها واقعیت، شکاف است؛ یعنی مرگ یا غیبت یا فراموشی».

از نظر وینیکات، تجربه‌ای که برای کودک غیرقابل درک و فراتر از فهم او باشد، آسیب‌زا تلقی می‌شود.

📚 #وینیکات
#آدام_فیلیپس

@PsychoanalyticNote