TGViewer
روانشناسے، ریشه و روایت روانشناسے، ریشه و روایت @psy_rr · 434 subscribers
Post #9 709
زندگی چند ماه گذشته‌ی ما، چیزی شبیه بازی رولت روسی! یک شوخی فرسایشی...

وحشت‌زده نیستیم؛ کلافه‌ایم از این‌همه امید و ناامیدی، ترسیدن و آرام شدن.


مدت‌هاست از بی‌خوابی، کار و فشار زندگی خسته‌ایم؛ اما خستگی این چند ماه اخیر یک جنس دیگر دارد: خستگی اینکه مدت‌هاست نمی‌دانیم واقعا باید نگران باشیم یا نه؟

هر روز یک خبر، یک تحلیل، یک شایعه، یک تکذیب، «شاید»، «اما»، «اگر»، «فعلاً»، «خواهیم دید»


شخص کم‌کم نمی‌فهمد باید زندگی کند، یا خودش را برای اتفاقی آماده کند که شاید هرگز پیش نیاید.
مغز انسان برای زندگی کردن در چنین ابهام طولانی‌مدتی ساخته نشده. برای همین دائم می‌پرسیم:
«بالاخره امنم؟»
«می‌توانم برنامه‌ریزی کنم؟»
«شرایط باثبات است؟»


فراموش نکنیم که یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های امنیت، باثبات بودن شرایط است؛ شرایطی که در آن بتوانیم برای چند ماه آینده برنامه‌ریزی کنیم، به آینده تکیه کنیم و پولمان را جایی سرمایه‌گذاری کنیم. شرایطی که بتوانیم برای سفر، کار، رابطه، بچه‌دار شدن، درس خواندن یا ساختن یک مسیر تازه تصمیم بگیریم.

اما وقتی ثبات از زندگی کم می‌شود، حتی آرامش امروز تبدیل به شکنجه میشود. چون ذهن مدام می‌گوید:
«آرام نباش؛ هر لحظه ممکن است همه‌چیز به فاجعه ختم شود.»


ولی تکلیف آینده چه میشود؟
«آیا می‌توانم پدر/ مادری بشوم که دوست داشتم باشم؟»

«آیا می‌توانم آن هنرمندی بشوم که رؤیایش را داشتم؟»

«آیا مسیر برای من باز می‌شود، یا قرار است تمام انرژی‌ام صرف دوام آوردن و فقط زنده ماندن شود؟»


این‌ها سؤال‌های ساده‌ای نیستند.
چون زیرِ آن‌ها یک سوگِ پنهان جریان دارد: سوگ آینده‌ای که انگار از دستش داده‌ایم.

هنگامی که انسان حس می‌کند نمی‌تواند به آینده دلخواه دست یابد، ممکن است برای چیزی سوگوار شود که هنوز کاملاً از دست نرفته، اما دیگر مثل قبل هم در دسترس نیست. غم چیزی که هنوز اتفاق نیفتاده، اما از همین حالا حس می‌کنیم داریم آن را از دست می‌دهیم.

هنوز تمام نمیشود؛ زیر همه‌ی این خستگی‌ها، یک سؤال دردناک نیز پنهان شده:
«تقصیر من چه بود؟ چرا من باید زندگی‌ای را تجربه کنم که در آن، حتی امیدوار بودن هم ترسناک، غیرمنصفانه و دردناک است؟ آیا در دنیا عدالتی وجود دارد؟»

شاید برای این سؤال، جوابِ منصفانه‌ای وجود نداشته باشد.
اما یک چیز را میتوان گفت:
تو مقصرِ خسته شدنت نیستی. تو فقط مدت زیادی مجبور بوده‌ای با ابهام زندگی کنی.🫂

فکر میکنم بیشترین کمک در حق خودت، جلوگیری از شدت یافتن علائم آسیب روانی، فرسودگی و یافتن معنا و تعهد به یک هدف باشد؛ چیزی که در روزهای آینده به آن خواهیم پرداخت❤️‍🔥

#عرفان
  • ❤ 7
  • ❤‍🔥 4
  • 🕊 3
  • 👍 2
More from @psy_rr
  1. Sep 17, 2026اما واقعیت اینه که شرم از پیچیده ترین احساسات انسانیه... و از بین بردنش، یا فرار کردن ازش،…
  2. Sep 17, 2026۳. با خودت مثل یه دوست رفتار کن. اگه بهترین رفیقت یه اشتباه کوچیک می‌کرد، بهش میگفتی تو خی…
  3. Sep 17, 2026۲. توی تاریکی نگهش ندار! شرم عاشق اینه که تو تنهایی خودت باهاش کلنجار بری، فرار کنی از بقی…
  4. Sep 17, 2026۱. صدایِ غریبه رو شناسایی کن. وقتی دچار شرمی و حس میکنی خیلی آدم بد یا ناکافی ای هستی، خیل…
  5. Sep 17, 2026خب برای امشب... ما فهمیدیم شرم چیه، و احساسش چه کاری باهامون میکنه... حالا وقتی که کسی بهم…
  6. Sep 16, 2026راجع به اینکه چجور به بیرون پسش بزنیم، شب‌های آینده حرف میزنم.🌱
Threads Profile ViewerView any public Threads profile without an account.Open ThreadLook →Writing with AI? Make it sound human.Metric37 rewrites AI drafts so they read naturally. Free AI detector, 1,500 words free.Try Metric37 →