توی رویکرد طرحواره درمانی، وجود ما از لایه ها و من های مختلفی ساخته شده. وقتی تحت فشار هیجانی، خستگی یا تهدید قرار میگیریم یکی از این حالتای والد درونی فعال میشه؛ یا همون والد سرزنشگر که همیشه داره تحقیر میکنه و خشمش رو خالی میکنه یا همون نقش هایی که تو کودکی برای بقا یاد گرفتیم. وقتی مچ خودمون رو میگیریم در واقع داریم سوییچ شدن ناگهانی ذهن به حالت والد رو شکار میکنیم. یعنی اون لحظه این تو نیستی که داری تصمیم میگیری بلکه اون الگوی قدیمی از والدینت جای تو رو گرفته!