شاهزاده‌ی دورگه

منم همینطور😭

به خدا که همینه.

🕯️🤎 فولدر جدیدمون رسید!
یه گوشه‌ی کوچیک برای عکس‌های کلاسیک،
حس‌های قدیمی و چیزایی که قشنگن؛
بدون قانون، فقط با حال‌وهوای خودمون. 📜🥀
یه تکه از پاییز و نوستالژی رو با خودت نگه دار. 🍂☕️
📂 فولدر رو ادد کن و همراه‌مون باش. 🪽
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
Folder1:
https://t.me/addlist/ZAIHUBhhqUw3ZGRk
🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎🤎
Folder 2:
https://t.me/addlist/jxrB7MfKGMU0NGZk

هفت سال از روزی که ما رو ترک کردی می‌گذره و من هنوز نتونستم نبودنت رو باور کنم. امشب که داشتم عکس‌هات رو نگاه می‌کردم، دلم بیشتر از همیشه برات تنگ شد؛ برای لبخندت و برای روزهایی که تو و بقیه‌ی اعضای اف‌اکس کنار هم بودین. این دنیا برای فرشته‌ای مثل تو زیادی بی‌رحم بود. تو لیاقت یه زندگی شاد رو داشتی؛ زندگی‌ای که توش مجبور نباشی برای این‌که خودت باشی، این‌قدر درد بکشی.
پرنسس هلویی من، یه گوشه از قلبم همیشه برای تو باقی می‌مونه؛ برای لبخندت، برای خاطراتت و برای تمام لحظه‌هایی که بودنت قشنگ‌ترشون می‌کرد. تو هیچوقت فراموش نمی‌شی.

𝒀𝒐𝒖 𝒘𝒆𝒓𝒆 𝒕𝒐𝒐 𝒚𝒐𝒖𝒏𝒈 𝒕𝒐 𝒃𝒆𝒄𝒐𝒎𝒆 𝒂 𝒎𝒆𝒎𝒐𝒓𝒚.

جیمین بدون شک یه فرشته‌ست که توی دنیای آدم‌ها گیر افتاده، و من چقدر خوشحالم از این‌که وجود داره تا عشق و محبت رو به اطرافیانش هدیه بده و دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنه.
آرزو می‌کنم سال جدید زندگیش پر از خوشحالی، عشق و سلامتی باشه.

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒚 𝑩𝒊𝒓𝒕𝒉𝒅𝒂𝒚 𝑱𝒊𝒎𝒊𝒏🐣🤍

از میان همه‌ی آرزوهایم، فقط می‌خواهم با دلی آرام زندگی کنم و از آن که قبلا بودم بهتر باشم.

وقتی ازم می‌پرسن از زندگی چی می‌خوای:

تقریبا همیشه جذب چیزهایی می‌شم که عامه‌پسند نیستن؛ چیزهای قدیمی، عمیق، اصیل و دور از هیاهوی جمع. کتاب‌های قدیمی، قصه‌های فراموش‌شده، چیزهایی که برای دیده شدن ساخته نشدن و هنوز یک تکه از گذشته رو با خودشون دارن.

𝘐’𝘷𝘦 𝘢𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘧𝘰𝘶𝘯𝘥 𝘣𝘦𝘢𝘶𝘵𝘺 𝘪𝘯 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘨𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘭𝘥 𝘩𝘢𝘴 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘰𝘵𝘵𝘦𝘯.

✧ ࣪˖ 𝑴𝒆𝒎𝒐𝒓𝒂𝒃𝒍𝒆 𝑳𝒊𝒏𝒆𝒔
─────────────
✦ دیالوگ‌هایی که توجهم رو جلب کردن:

ما خودمان را وقف ورزش می‌کنیم، چون ورزش خیلی خوب به ما یادآوری می‌کند که چقدر حقیریم و او چقدر می‌تواند به ما اعتبار ببخشد.

مذهب جنگ نمی‌آره، تفنگ‌ها هم خودبه‌خود آدم نمی‌کشن، و تو هم باید این رو بکنی تو کله‌ات که هاکی به کسی تعرض نمی‌کنه! می‌دونی کی این کارها رو می‌کنه؟ جنگ و قتل و تعرض رو؟ آدم‌ها! آدم‌های آشغال!

تنفر می‌تواند انگیزه‌ای عمیق باشد. دنیا ساده‌تر و قابل درک‌تر می‌شود اگر بتوانی همه کس و همه چیز را تقسیم کنی به دوست و دشمن، ما و آن‌ها، نیکی و بدی. ساده‌ترین راه متحد کردن یک گروه عشق نیست؛ عشق سخت است، خواسته‌ها دارد. ساده‌ترین راه تنفر است.

آدم‌ها گاه می‌گویند غم چیزی روانی است، اما گیر افتادن در دام آن یک مسئله‌ی فیزیکی است. اولی زخم است و دومی عضوی قطع‌شده. یک گلبرگ پژمرده در برابر یک ساقه‌ی شکسته. وقتی خودت را بکشانی سمت چیزی که عاشقانه دوست داری، در ریشه‌های آن شریک می‌شوی. ما درباره‌ی از دست دادن عزیزان حرف می‌زنیم، می‌توانیم زمان بدهیم تا درمان شود، اما حیات مجبورمان می‌کند به زندگی ادامه دهیم، آن هم به‌خاطر یک قانون اساسی: درختی که تنه‌اش بشکند محکوم است به نابودی.

𖠿 ࣪˖ 𝑳𝒊𝒃𝒓𝒂𝒓𝒚 𝑵𝒐𝒕𝒆
───────────
✦ شهر خرس

"شهر خرس" فقط درباره‌ی هاکی نیست؛ درباره‌ی شهریه که هویتش رو به یه تیم گره زده و برای حفظ اون هویت، حاضر می‌شه خیلی چیزها رو نادیده بگیره.
دردناک‌ترین بخش کتاب، مسئله‌ی تجاوز بود. مردم به جای اینکه حتی برای یک لحظه خودشون رو جای قربانی بذارن، شروع کرده بودن به توجیه کردن رفتار متجاوز و با گفتن «حتما خودش خواسته»، تقصیرها رو گردن اون دختر بیچاره انداختن و آزارش دادن. کمی برام دلگرم‌کننده بود که حداقل خانواده‌ش و دوست صمیمیش کنارش بودن و ازش حمایت کردن. یه جمله هم توی کتاب هست که خیلی خوب این درد و آسیب رو بیان می‌کنه: «تعرض برای معترض فقط چند دقیقه طول می‌کشد، اما برای قربانی تا ابد.» تلخ‌تر از همه این بود که هیچوقت حق رو به اون دختر ندادن و متجاوز هم به سزای عملش نرسید.
به نظرم نقطه‌ی قوت کتاب، شخصیت‌پردازیش بود. با اینکه تعداد شخصیت‌ها زیاد بود، نویسنده خیلی خوب از پسشون براومده بود؛ طوری که گاهی حس می‌کردم خودم بین مردم اون شهر سرد زندگی می‌کنم و همه رو می‌شناسم.
به طور کلی، کتاب جالبی بود و نویسنده به خوبی موضوعاتی رو مطرح کرده بود که کمتر بهشون توجه می‌شه.

آه! ماریلا! خوشحالم که در دنیا ماه اکتبر وجود دارد. خیلی بد می‌شد اگر ناگهان از سپتامبر به نوامبر می‌رسیدیم.

-آنی شرلی در گرین‌گیبلز

"𝘐𝘵'𝘴 𝘖𝘤𝘵𝘰𝘣𝘦𝘳 𝘢𝘨𝘢𝘪𝘯?"

می‌خوام موسیقی من برای کسایی که توی تاریکی هستن تبدیل به نور بشه؛ می‌خوام اونا رو درمان کنه و دوباره شجاعت قدم گذاشتن به جلو رو پیدا کنن.

-مین یونگی

پسرم به طرز باورنکردنی‌ای زیباست🤍✨

𖠿 ࣪˖ 𝑳𝒊𝒃𝒓𝒂𝒓𝒚 𝑵𝒐𝒕𝒆
───────────
✦ عقل و احساس

انتظارم از این کتاب یکم بالا بود، ولی به‌طور کلی ناامیدم کرد.
کل داستان حول محور عشق، احساسات شدید و بی‌منطق، حماقت، پنهان‌کاری و دل‌شکستگی می‌چرخید. حتی دیالوگ خوبی هم نداشت که بخوام این‌جا اضافه کنم. شخصیت‌ها هم برام جذاب نبودن، به‌خصوص ماریان و ویلوبی. الینور کمی بهتر بود، هرچند اونم حماقت‌های خودشو داشت.
با این حال، چیزی که فکر می‌کنم کتاب می‌خواست نشون بده اینه که احساس داشتن بد نیست؛ اما وقتی احساس جای شناخت و قضاوت رو بگیره، می‌تونه آدم رو فریب بده. از طرفی، عقل هم اگه تبدیل به سرکوب احساس بشه، زندگی رو ناقص می‌کنه. چیزی که به نظرم مهم‌تره اینه که جذابیت، حرف‌های قشنگ، توجه و حتی احساسات شدید، به‌تنهایی چیزی درباره‌ی شخصیت واقعی یه آدم ثابت نمی‌کنن. رفتار آدم‌ها وقتی پای منفعت، مسئولیت و انتخاب سخت وسط میاد، خیلی بیشتر از حرف‌هاشون شخصیتشون رو نشون می‌ده.
این کتاب رو طی دو روز خوندم و اگه برگردم عقب، احتمالا هیچوقت نمی‌خونمش. به داستان‌هایی که فقط در مورد عشق و ازدواج باشن علاقه‌ای ندارم.

پاییز عزیزم! من برای اومدنت خیلی صبر کردم. لطفا پر از روزهای بارونی و اتفاق‌های خوب باش.

࣪˖ ִֶָ 𝘍𝘪𝘯𝘢𝘭𝘭𝘺, 𝘢𝘶𝘵𝘶𝘮𝘯.🍂