TGViewer
Channel Public Channel
مطالعات خلیج فارس

مطالعات خلیج فارس

@pgulfstudies

﷽

کانال تحلیلی-خبری گروه خلیج فارس اندیشکدهٔ مرصاد @mersadcss


ارتباط با ادمین: @Mers_ad
Subscribers
4.88K
Photos
1.7K
Videos
472
Links
3K

Showing posts older than #5880 · Back to latest

Older Posts 16 shown
Post #5879 441
♨️نامه بن‌زاید به پادشاه سعودی؛ تلاشی برای دور زدن بن‌سلمان؟

🔻اقدام محمد بن‌زاید، رئیس امارات، در ارسال نامه‌ای مستقیم به ملک سلمان، پادشاه ۹۰ ساله سعودی، از سوی برخی دیپلمات‌های آمریکایی و عرب به‌عنوان تلاش ابوظبی برای برقراری ارتباطی فراتر از کانال محمد بن‌سلمان، ولیعهد و حاکم بالفعل عربستان، تفسیر شده است.

🔻رسانه‌های سعودی اعلام کردند این نامه درباره روابط دو کشور بوده، در حالی که خبرگزاری رسمی امارات هدف آن را دعوت شخصی از ملک سلمان برای شرکت در یک کنفرانس سازمان ملل درباره آب در ابوظبی در ماه دسامبر عنوان کرد. نامه از طریق سفیر امارات در ریاض به معاون وزیر خارجه عربستان تحویل شد.

🔻یک مقام غربی به میدل‌ایست‌آی گفت اماراتی‌ها ظاهراً احساس کرده‌اند «چاره‌ای جز مراجعه مستقیم به بالاترین سطح» ندارند؛ اقدامی که به گفته او، محمد بن‌سلمان از آن خشنود نخواهد شد.

🔻این تحول در شرایطی رخ می‌دهد که روابط دو متحد پیشین خلیج فارس به‌شدت پرتنش شده است. عربستان در ابتدای سال مواضع متحدان جدایی‌خواه مورد حمایت امارات در یمن را بمباران کرد و دو کشور در جنگ سودان نیز از طرف‌های متقابل حمایت می‌کنند.

🔻اختلاف‌ها همچنین پس از جنگ آمریکا و رژیم صهیونی با ایران ادامه یافت. در حالی که ریاض از میانجی‌گری پاکستان حمایت کرد، امارات تلاش داشت مانع آن شود. افزون بر این، توافق دفاعی جدید عربستان با پاکستان و ترکیه، موسوم به «پیمان مکه»، از سوی برخی چهره‌های نزدیک به ابوظبی مورد انتقاد قرار گرفته است.

🔻نامه بن‌زاید به ملک سلمان از این جهت اهمیت بیشتری دارد که به نظر می‌رسد کانال میانجی‌گری پیشنهادی بن‌سلمان را نیز دور زده است؛ کانالی که قرار بود از طریق خالد بن‌سلمان، وزیر دفاع عربستان، و طحنون بن‌زاید، مشاور امنیت ملی امارات، اختلافات را مدیریت کند.

🔻بر اساس گزارش‌ها، ولیعهد سعودی اواخر سال گذشته (1404) در نامه‌ای به طحنون بن‌زاید، مشاور امنیت ملی امارات، ضمن طرح اعتراض‌های ریاض درباره نقش و سیاست‌های ابوظبی در یمن و سودان، پیشنهاد کرده بود که مدیریت اختلافات از طریق شیخ طحنون و خالد بن‌سلمان، وزیر دفاع عربستان، انجام شود.‌‎
🔗 MEE
#عربستان #امارات

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Post #5878 383
⭕️ سپتامبر نزدیک است؛ هرمز و آزمون دشوار امارات

برای نزدیک به شش ماه، پوشش بحران تنگه هرمز عمدتاً حول یک موضوع می‌چرخید: نفت! اینکه چه مقدار نفت می‌تواند این گلوگاه را دور بزند، چه میزان ظرفیت مازاد در ساحل شرقی امارات وجود دارد و....

اما با گذشت هر هفته، اهمیت این پرسش‌ها کمتر می‌شود؛ زیرا اکنون محاسبه مهم، شمارش معکوس تا ماه سپتامبر است.

سپتامبر و ماه‌های پاییزی، برای کشورهای خلیج فارس و به‌ویژه امارات، فصلی تعیین‌کننده برای باقی سال هستند؛ دوره‌ای که پس از تابستان طولانی و گرم، فعالیت‌های تجاری دوباره اوج می‌گیرند.

اگر بن‌بست تا ماه آینده حل نشود،...

🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/38726

🏷 #امارات #تنگه_هرمز

@PGulfStudies
  • 👍 1
Post #5877 365
♨️ خلیج فارس قرار بود قدرت آمریکا را چندبرابر کند؛ آیا پایگاه‌ها به تله‌ی استراتژیک بدل شده‌اند؟

🔻 یادداشت «تراویس لینچ» در ژئوپلتیکال مانیتور، به کالبدشکافی بحران حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس پس از تهدیدات ترامپ علیه مسقط می‌پردازد. لینچ استدلال می‌کند بیش از چهار دهه است که تشکیلات سیاست خارجی واشینگتن «انباشت تعهدات را با انباشت قدرت» اشتباه گرفته است؛ در حالی که جنگ اخیر اثبات کرد شبکه پایگاه‌های آمریکا به جای افزایش اهرم نفوذ، به اهدافی آسیب‌پذیر و هزینه‌ساز برای مالیات‌دهندگان آمریکایی تبدیل شده‌اند. نویسنده ابعاد این پارادوکس و هزینه‌های راهبردی آن را در سه محور تبیین می‌کند:

🔻 ۱. اشتباه گرفتن «تعهد» با «قدرت» و واقع‌گرایی پادشاهی‌های خلیج فارس:
از زمان دکترین کارتر (۱۹۸۰) و جنگ ۱۹۹۱، خلیج فارس جغرافیا و ثروت داد و آمریکا قدرت نظامی؛ اما برتری هوایی نتوانست آسیب‌پذیری فیزیکی تأسیسات ثابت را جبران کند. حملات ۲۰۱۹ آرامکو و جنگ ۲۰۲۶ نشان داد عربستان، قطر و امارات نمی‌توانند زیرساخت‌های خود را از تیررس موشک‌ها دور کنند. چرخش دیپلماتیک پادشاهی‌ها به سوی تنش‌زدایی با ایران «خیانت» نیست، بلکه «رئالیسم» است؛ زیرا هیچ دولتی بقای خود را فدای آزادی عمل واشینگتن نمی‌کند.

🔻 ۲. سرریز هزینه‌ها به داخل آمریکا در عصر رقابت با چین:
هزینه‌های مهار نامتقارن در منطقه محدود نمی‌ماند. جنگ تا جولای ۳۷.۵ میلیارد دلار هزینه روی دست پنتاگون گذاشت و ذخایر موشک‌های دقیق دوربرد آمریکا را تحلیل برد. در شرایطی که چین اولویت اصلی واشینگتن است، مصرف تسلیحات راهبردی در خلیج فارس یک خطای تخصیص منابع است. از سوی دیگر، جهش بیمه جنگی و بی‌ثباتی تنگه هرمز، صورت‌حساب گرانی نفت و کالا را مستقیماً به سفره خانوارهای آمریکایی رسانده است.

🔻 ۳. تناقض در رفتار با عمان و ضرورت بازتعریف «اول آمریکا»:
تهدید ترامپ علیه مسقط اوج تناقض دکترین امنیت منطقه‌ای را آشکار کرد: شبکه‌ای که قرار بود گزینه‌های آمریکا را گسترش دهد، اکنون با استقلال عمل یک میانجی دیرینه به مانع بدل شده است. لینچ نتیجه می‌گیرد برای یک سیاست خارجی مبتنی بر «اول آمریکا»، قدرت بدون مهار و اتلاف منابع، استراتژی نیست؛ واشینگتن باید میان منافع حیاتی و تبدیل شدن به محافظ همیشگی هر آسیب‌پذیری در منطقه تفکیک قائل شود.

https://www.geopoliticalmonitor.com/the-gulf-was-supposed-to-multiply-us-power/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
Geopolitical Monitor The Gulf Was Supposed to Multiply US Power Washington built its Arab security network to contain Iran. Now the costs of defending that system are flowing back to the United States.
  • ❤ 1
Post #5876 320
♨️واکنش متفاوت کشورهای خلیج فارس به جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران

🔻با آغاز مرحله تازه رویارویی آمریکا و ایران، واشنگتن کارزار اقتصادی گسترده‌ای علیه تهران آغاز کرده و هشدار داده که هر کشور یا شرکتی که به همکاری با ایران ادامه دهد، با تحریم‌های شدید روبه‌رو خواهد شد.

🔻این سیاست، کانون رویارویی را به مراکز تجاری و مالی خلیج فارس منتقل کرده؛ جایی که ایران از آن برای دسترسی به بازارهای جهانی استفاده می‌کند.

🔻در میان کشورهای شورای همکاری، امارات صریح‌ترین موضع را گرفته و پیش از اعلام رسمی تحریم‌ها، تمامی مبادلات تجاری و مالی با ایران را متوقف کرد.

🔻در مقابل، عربستان، عمان، قطر، کویت و بحرین موضعی مشترک اعلام نکرده‌اند؛ زیرا ملاحظات مربوط به تجارت، انرژی، امنیت تنگه هرمز و روابط با واشنگتن و تهران، تصمیم‌گیری آن‌ها را پیچیده کرده است.

🔻عمان همچنان نقشی متمایز ایفا می‌کند؛ مسقط ضمن پایبندی به نظام مالی بین‌المللی، روابط سیاسی و میانجی‌گرانه خود با تهران را حفظ کرده و به دنبال نقش مؤثرتری در آینده تنگه هرمز است.

🔻عربستان نیز با وجود روابط راهبردی با آمریکا، تلاش می‌کند کانال گفت‌وگو با ایران را حفظ کند، در حالی که قطر تحریم‌ها را اقدامی یک‌جانبه دانسته و بر ادامه میانجی‌گری تأکید دارد.

🔻کارشناسان معتقدند آینده این تحریم‌ها و میزان همراهی کشورهای خلیج فارس، بیش از هر چیز به سرنوشت تنش‌ها و امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز وابسته خواهد بود.

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
  • ❤ 1
  • 👍 1
Post #5875 231
♨️طرح توافق هسته‌ای عربستان در راه کنگره؛ تصویب به شرط عادی‌سازی!

🔻دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، توافق‌نامه همکاری در زمینه انرژی هسته‌ای غیرنظامی با عربستان سعودی را برای بررسی به کنگره ارسال کرد. به گزارش رویترز، این توافق ۳۰ ساله زمینه صادرات فناوری هسته‌ای آمریکا و ساخت راکتورهای غیرنظامی در عربستان را فراهم می‌کند.

🔻با این حال، کاخ سفید تأکید کرده که اجرای نهایی آن منوط به پیوستن ریاض به «پیمان ابراهیم» و عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونی خواهد بود.

🔻کنگره ۹۰ روز فرصت تصمیم‌گیری دارد و در صورت عدم مخالفت، توافق به اجرا درخواهد آمد.

🔻در مقابل، عربستان همچنان بر موضع خود مبنی بر تشکیل کشور مستقل فلسطین به‌عنوان پیش‌شرط عادی‌سازی تأکید دارد؛ موضوعی که همچنان یکی از مهم‌ترین موانع پیشرفت این توافق به شمار می‌رود.

#عربستان

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Post #5873 364
♨️ پایان خاورمیانه‌ی آمریکایی؛ ایران و واپسین نفس‌های یک نظم ورشکسته

🔻 مقاله «مارک لینچ»، استاد علوم سیاسی دانشگاه جورج واشینگتن در نشریه فارن افرز، به کالبدشکافی فروپاشی نهایی نظم منطقه‌ای برآمده از جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس می‌پردازد. لینچ استدلال می‌کند جنگ ناکام آمریکا و رژیم صهیونیستی با تهران، «نقطه عطف سوئز» برای واشینگتن بوده است؛ نبردی که نه‌تنها نتوانست نظام جمهوری اسلامی را ساقط کند یا تنگه هرمز را باز نگه دارد، بلکه معامله بنیادین امنیت در برابر تبعیت را برای همیشه در میان متحدان عرب باطل ساخت. نویسنده ابعاد این زوال ساختاری و مؤلفه‌های نظم پساآمریکایی را در سه محور تبیین می‌کند:

🔻 ۱. فروریختن توهم قدرت مطلق و بحران مشروعیت معامله امنیتی:
نظم ۳۵ ساله واشینگتن بر سه ستون استوار بود: تضمین بقای خودکامگان عرب، برتری بلامنازع نظامی رژیم صهیونیستی، و مهار هم‌زمان ایران. جنگ اخیر نشان داد حتی سهمگین‌ترین حملات نتوانست تاب‌آوری و سازگاری نامتقارن تهران را بشکند؛ در حالی که شبکه پایگاه‌های نظامی آمریکا در خلیج فارس آسیب‌پذیر شده و از حفاظت از متحدان خود بازماندند. هم‌زمان، حمایت بی‌قیدوشرط از نسل‌کشی در غزه و نادیده‌گرفتن مسئله فلسطین، بقایای اقتدار اخلاقی و توان اقناعی آمریکا را برای گسترش «پیمان ابراهیم» محو کرد.

🔻 ۲. خودمختاری متحدان و ظهور شکاف‌های ژئوپلیتیک نوظهور:
با فروپاشی چتر امنیتی آمریکا، رفتارهای منطقه‌ای از کنترل کاخ سفید خارج شده است: رقابت سعودی-امارات: ریاض با فاصله‌گیری از ائتلاف امارات-رژیم صهیونیستی، به سمت هم‌پیمانی با بازیگرانی چون ترکیه و پاکستان (پیمان مکه) رفته تا مانع از سلطه محور ابوظبی-تل‌آویو شود. موازنه منطقه‌ای با تهران: کشورهای خلیج فارس دریافته‌اند که راه مصونیت، اتکا به کاخ سفید نیست، بلکه مدیریت مستقیم تنش با تهران و توافق‌های دوجانبه است؛ چرا که آسیب به تأسیسات آب‌شیرین‌کن یا انرژی در جنگی ناخواسته، بقای آن‌ها را تهدید می‌کند.
🔻 ۳. آخرین فرصت واشینگتن؛ گذار از مهار میلیتاریستی به دیپلماسی فراگیر:
لینچ تاکید می‌کند خروج از این باتلاق مستلزم بازتعریف ریشه‌ای سیاست خارجی آمریکاست: پایان دادن به «دیپلماسی با حملات هوایی»، توقف حمایت کورکورانه از راست‌گرایان رژیم صهیونیستی و مهار توسعه‌طلبی در کرانه باختری، و پذیرش ایران به عنوان یک «شریک ذی‌نفع» در معماری امنیت منطقه‌ای. اگر واشینگتن این واقعیت را نپذیرد که دوران هژمونی انحصاری‌اش به پایان رسیده، خاورمیانه در چرخه‌ای از جنگ‌های بی‌پایان خاکستری فرو خواهد رفت و آمریکا نیز مانند امپراتوری‌های بریتانیا و فرانسه پس از بحران ۱۹۵۶، ناگزیر به خروجی تلخ از منطقه خواهد شد.

https://www.foreignaffairs.com/united-states/end-american-middle-east-iran-marc-lynch

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Foreign Affairs The End of the American Middle East Iran and the last gasp of a failed order.
Post #5872 571
⭕️ پروژه توسعه عربستان و جبهه جدید دریای سرخ؛ جنگ بر سر یک کریدور راهبردی

عربستان اکنون بیش از گذشته دریای سرخ را نه مجموعه‌ای از بحران‌های جداگانه در یمن، سودان و شاخ آفریقا، بلکه یک صحنه راهبردی واحد می‌بیند. امنیت این آبراه برای ریاض به‌طور فزاینده‌ای با «چشم‌انداز ۲۰۳۰» گره خورده است؛ زیرا مرکز ثقل اقتصادی عربستان به سمت غرب کشور منتقل شده و در نتیجه، چیزهایی که عربستان باید از آنها دفاع کند نیز تغییر کرده‌اند.

آنچه اکنون تغییر کرده این است که انصارالله دیگر صرفاً یک مسیر کشتیرانی را تهدید نمی‌کند؛ بلکه کریدوری را هدف قرار داده‌ که در کانون راهبرد توسعه عربستان قرار دارد.

🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/38702

🏷 #انصارالله #عربستان #یمن

@PGulfStudies
Post #5871 369
♨️ از متحد «حیاتی» تا هدف تهدید؛ چرخش تند ترامپ علیه سلطنت عمان بر سر تنگه هرمز

🔻 تحلیل «ویویان سلامه» در نشریه آتلانتیک، به کالبدشکافی بحران بی‌سابقه‌ی روابط واشینگتن و مسقط در پی بن‌بست جنگ با ایران می‌پردازد. سلامه استدلال می‌کند کشوری که برای چندین دهه «کانال غیرقابل‌جایگزین مذاکرات محرمانه و تنش‌زدایی آمریکا در خاورمیانه» بود، اکنون به دلیل پافشاری بر بی‌طرفی و مدیریت مستقل آبراه هرمز، با تهدیدات نظامی و تحریمی شدید دونالد ترامپ و وزیر خزانه‌داری‌اش (اسکات بست) مواجه شده است. نویسنده ارکان این اصطکاک استراتژیک را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. نقش تاریخی مسقط؛ ایجاد گفتگوهای ناممکن:
عمان از دهه ۱۹۸۰ (نخستین کشور خلیج فارس که دسترسی نظامی به واشینگتن داد) تا تسهیل مذاکرات منتهی به برجام ۲۰۱۵، تبادل زندانیان ۲۰۲۳ و میانجی‌گری در بحران یمن، ستون اصلی دیپلماسی پنهان آمریکا بود. موقعیت ژئوپلیتیک عمان در بنادر خارج از هرمز (دقم و صلاله) نیز دسترسی لجستیکی حیاتی به ارتش آمریکا بخشیده بود. با این حال، کارآمدی این نقش همواره در گرو «حفظ استقلال سیاسی و روابط حسنه هم‌زمان با تهران، انصارالله و واشینگتن» تعریف می‌شد.

🔻 ۲. نزاع بر سر عوارض عبور و ترتیبات حقوقی تنگه هرمز:
کانون درگیری کنونی، مذاکرات مسقط و تهران برای برقراری تردد تجاری در هرمز و طرح ایده دریافت «عوارض خدمات عبور» از شناورها است؛ اقدامی که از منظر حقوقی در چارچوب آب‌های سرزمینی عمان تعریف شده اما با مخالفت شدید ترامپ، مارکو روبیو (وزیر خارجه) و برخی اعضای شورای همکاری مواجه شده است. کاخ سفید عمان را متهم ساخته که با این طرح به تهران دست برتر داده و مشروعیت انسداد را پذیرفته است؛ رویکردی که به عصبانیت ترامپ و تهدید به اقدام مستقیم انجامید.

🔻 ۳. پارادوکس میانجی‌گری؛ استقلال در برابر انقیاد:
جان آلترمن (CSIS) تصریح می‌کند قدرت عمان همواره در «سوئیس منطقه بودن» و رازداری دیپلماتیک نهفته است. بحران کنونی نشان داد واشینگتن نمی‌تواند هم‌زمان از مسقط انتظار ایفای نقش واسطه را داشته باشد و در عین حال خواستار تبعیت کامل آن از سیاست‌های تهاجمی کاخ سفید شود. سلامه نتیجه می‌گیرد با به بن‌بست رسیدن ضرب‌الاجل‌های توافق، بستن این کانال حیاتی توسط ترامپ می‌تواند آخرین روزنه‌های دیپلماتیک برای مهار بحران خلیج فارس را برای همیشه مسدود سازد.

https://www.theatlantic.com/national-security/2026/08/oman-trump-iran-war-strait-hormuz/688335/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
The Atlantic From ‘Indispensable’ Ally to Target of Annihilation The latest target of Trump’s ire is the low-profile Sultanate of Oman.
Post #5870 251
⭕️ آیا پایگاه‌های گسترده آمریکا در خلیج فارس ارزش بازسازی دارند؟

جیکوب جودا (Jacob Judah) - فایننشال تایمز

نزدیک چهار دهه است که حضور آمریکا در خاورمیانه بر زنجیره‌ای از پایگاه‌های عظیم نظامی در سراسر خلیج فارس استوار بوده؛ اما در جریان شش ماه جنگ، ایران آینده این حضور را با تردید جدی مواجه کرده است.

این حملات ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا را وادار کرده از جزیره دورافتاده دیه‌گو گارسیا، به‌عنوان مرکز موقت تأمین و پشتیبانی برای مقر آسیب‌دیده خود در بحرین استفاده کند.

واشنگتن اکنون باید تصمیم بگیرد که آیا میلیاردها دلار برای بازسازی این تأسیسات هزینه کند یا برای ورود به دوره‌ای جدید، اساساً در آرایش و گستره حضور نظامی خود در خاورمیانه تجدیدنظر نماید.

🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/38691

🏷 #امارات #بحرین #خلیج‌فارس #عربستان #قطر #کویت

@PGulfStudies
Post #5869 340
♨️کویت حق رأی شهروندانِ تابعیت‌گرفته را لغو کرد

🔻کسانی که تابعیت کویت را گرفته‌اند از این پس حق رأی در انتخابات این کشور را نخواهند داشت؛ بنابه فرمان تازه امیر کویت و اصلاحیه جدید قانون تابعیت، همه شهروندانی که تابعیت این کشور را گرفته‌اند، دیگر نه‌تنها حق شرکت و رأی در انتخابات، بلکه حق نامزدی یا انتصاب در هیچ نهاد نمایندگی را نیز نخواهند داشت؛ در حالی که پیش‌تر با گذشت ۳۰ سال از دریافت تابعیت، امکان رأی دادن داشتند.

🔻این تصمیم در ادامه تحولات سیاسی و حقوقی گسترده‌ای اتخاذ شده که از سال ۲۰۲۴، با به قدرت رسیدن شیخ مشعل الصباح و انحلال پارلمان و تعلیق برخی مواد قانون اساسی، آغاز گردید. هم‌زمان، دولت کویت کارزاری گسترده برای بازنگری در پرونده‌های تابعیت به راه انداخت که به لغو تابعیت ده‌ها هزار نفر به دلایلی چون جعل اسناد، تابعیت مضاعف یا تخلفات قانونی انجامید. دولت این سیاست را اقدامی برای «صیانت از بافت ملی» و سامان‌دهی پرونده تابعیت می‌داند؛ اما منتقدان آن را گامی دیگر در جهت محدودسازی دامنه مشارکت سیاسی و بازتعریف مفهوم شهروندی در کویت ارزیابی می‌کنند.

🔻طبق آمار رسمی، حدود ۱.۵۶ میلیون نفر از جمعیت ۴.۸۸۱ میلیونی کویت شهروند این کشورند؛ با این حال، آمار رسمی و دقیقی درباره سهم شهروندان نسل‌اندرنسل کویتی در برابر شهروندانی که از طریق اخذ تابعیت کویتی شده‌اند در دسترس نیست.
#کویت

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
  • ❤ 1
Post #5867 318
♨️نفتکش‌های خاموش؛ تهدید تازه برای محیط‌زیست خلیج فارس

🔻بنابه گزارش نیویورک‌تایمز، خاموش‌کردن سامانه‌های ردیابی و شناسایی نفتکش‌ها برای گریز از حملات، خطر برخورد کشتی‌ها و نشت نفت در خلیج فارس و دریای عمان را افزایش داده است. برپایه داده‌های Kpler، از اول مارس تاکنون ۱۵۱۴ مورد عبور «خاموش» ثبت شده و هم‌زمان سه لکه نفتی در منطقه گسترش یافته است.

🔻آلودگی‌ها به سواحل قشم، منطقه حفاظت‌شده در سواحل عمان و اطراف جزیره سیری رسیده‌اند؛ رخدادی که زیست‌بوم‌های حساس، از جنگل‌های حرا و مرجان‌ها تا لاک‌پشت‌ها و نهنگ‌ها را تهدید می‌کند.
#هرمز

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Post #5866 454
♨️ طرح اماراتی برای بحران هرمز؛ جغرافیای نوین امنیت و دکترین «بازدارندگی از طریق جغرافیا» در خلیج فارس

🔻 تحلیل «دکتر ابتسام الکتبی»، رئیس مرکز سیاست‌های امارات (EPC)، به بازتعریف بنیادین ژئوپلیتیک خلیج فارس در پی بحران هرمز می‌پردازد. الکتبی استدلال می‌کند ایران از جبر جغرافیایی یک آبراه باریک برای اعمال اهرم فشار ژئوپلیتیک بهره برده است؛ بنابراین، پاسخ پایدار شورای همکاری نباید صرفاً بر «افزایش حفاظت نظامی از هرمز» متمرکز باشد، بلکه باید با گذار به «بازدارندگی از طریق جغرافیا» و توسعه شبکه‌های چندلایه ترانزیتی، ارزش اجباری و فشار انسداد هرمز را به حداقل برساند. نویسنده ابعاد این معماری نوین امنیت را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. دکترین بازدارندگی از طریق جغرافیا و بی‌اثرسازی شوک:
بازدارندگی تنها با تحمیل هزینه‌های سنگین به مهاجم حاصل نمی‌شود، بلکه با «کاهش سود و دستاورد مورد انتظار دشمن از اخلال» تقویت می‌گردد. تبدیل پروژه‌های زیرساختی به ارکان امنیت ملی—نظیر خط‌لوله پترولاین سعودی به بندر ینبع در دریای سرخ، خط‌لوله حبشان-فجیره (ADCOP) در امارات، و توسعه بنادر دقم و صلاله در خارج از هرمز—به پادشاهی‌های خلیج فارس اجازه می‌دهد مسیرهای ترانزیت را تغییر دهند. این اقدام هرمز را بی‌اهمیت نمی‌کند (به‌ویژه برای ناوگان LNG قطر)، اما کارآمدی تهدید به انسداد را خنثی می‌سازد.

🔻 ۲. توسعه پهنه امنیتی؛ از دریای سرخ تا اقیانوس هند:
امنیت خلیج فارس دیگر در کرانه‌های تنگه هرمز متوقف نمی‌شود، بلکه پهنه‌ای گسترده از دریای سرخ و باب‌المندب تا خلیج عمان، دریای عرب و اقیانوس هند را در بر می‌گیرد. این بازآرایی جغرافیایی نیازمند درهم‌تنیدگی با قدرت‌های پیرامونی است: عمان: عمق استراتژیک دریایی با بنادر دقم و صلاله در اقیانوس هند. هند و پاکستان: به عنوان قدرت‌های بزرگ دریایی و هسته‌ای مسلط بر پهنه دریای عرب و آبراه‌های آسیا. ترکیه: پیونددهنده منطقه به مدیترانه شرقی، دریای سرخ و آسیای مرکزی.
🔻 ۳. پیمان مکه و گذار از چتر امنیتی متمرکز به شبکه چندلایه:
پیمان دفاعی مکه میان ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد (اوت ۲۰۲۶) نه تلاشی برای جایگزینی آمریکا و نه صرفاً اقدامی علیه ایران است؛ بلکه نشانه‌ای از گذار منطقه از «وابستگی انحصاری به واشینگتن» به سوی یک «شبکه امنیتی چندلایه و متکثر» به شمار می‌رود. اگرچه آمریکا همچنان ستون اصلی پدافند پیشرفته باقی خواهد ماند، اما پادشاهی‌های خلیج فارس با گسترش گزینه‌های جغرافیایی و شرکای فرامنطقه‌ای، ابتکار عمل را در دست گرفته‌اند تا مانع از آن شوند که تنگی یک آبراه، سرنوشت سیاسی و اقتصادی منطقه را به گروگان بگیرد.

https://epc.ae/en/details/brief/beyond-hormuz-the-new-geography-of-gulf-security1

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
epc.ae Beyond Hormuz: The New Geography of Gulf Security For decades, Gulf security was understood through a relatively clear geography: Iran on the opposite shore, the Strait of Hormuz as the region’s gateway to the world, and the US military presence as t
  • ❤ 1
Post #5865 240
مطالعات خلیج فارس Video
📎پیوست:

🔻امارات پیش‌تر مدعی شده درصد بالایی از بیش از ۲۲۰۰ پهپاد و موشک را در جنگ اخیر رهگیری کرده است؛ حتی اگر این ادعا درست باشد نیز، خودِ این سطح از رهگیری هزینه‌ای بسیار سنگین و فرساینده بر سامانه‌های پدافندی تحمیل می‌کند؛ و در نتیجه، چه حملات رهگیری شده باشند و چه به هدف رسیده باشند، این کشور ناگزیر هزینه و آسیب چشمگیری را در حوزه امنیت و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی متحمل شده است. ساخت چنین سازه‌هایی نیز در همین راستا ارزیابی می‌شود.

🔻از سویی، این تحول همچنین نشان‌دهنده چرخشی مهم در دکترین دفاعی کشورهاست: حتی پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافندی نیز در برابر انبوه پهپادهای ارزان‌قیمت، به‌تنهایی کافی نیستند.

#امارات

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Post #5861 226
♨️از بیم پهپادهای ایرانی؛ مخازن سوخت ابوظبی در قفس!

🔻امارات ساخت سازه‌های عظیم فلزی پیرامون مخازن راهبردی سوخت ابوظبی را به پایان رساند؛ اقدامی دفاعی که پس از نزدیک ۴ ماه اجرا، با هدف محافظت از زیرساخت‌های انرژی در برابر حملات پهپادی ایران انجام شده است.

🔻سازه‌های فلزی موسوم به «کوپ کیج» (Cope Cage) با ایجاد فاصله میان مهمات مهاجم و مخزن، باعث انفجار زودهنگام کلاهک یا کاهش شدت برخورد می‌شوند. این روش در برابر پهپادهای انتحاری ارزان‌قیمتی مانند شاهد-۱۳۶ مؤثرتر است، اما در برابر موشک‌های بالستیک و کروز کارایی محدودی دارد.

🔻این اقدام ابوظبی، که به‌نظر می‌رسد از تاکتیک‌های روسی الگوبرداری شده، درپی آسیب برخی زیرساخت‌های کلیدی انرژی ازجمله تأسیسات گازی حبشان و پایانه‌های نفتی فجیره انجام شده. بنابه گزارش‌ها بازگشت کامل حبشان به ظرفیت پیشین احتمالا تا سال ۲۰۲۷ طول بکشد.

#امارات

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies
Post #5860 338
♨️ چرا پیمان مکه ائتلاف رژیم صهیونیستی-امارات را به وحشت انداخته است؟

🔻 یادداشت «دیوید هرست»، سردبیر وبگاه میدل ایست آی، به کالبدشکافی غافلگیری دستگاه‌های اطلاعاتی ابوظبی و تل‌آویو از امضای «پیمان دفاع مشترک مکه» میان عربستان، ترکیه و پاکستان می‌پردازد. هرست استدلال می‌کند بن‌بست جنگی ترامپ و نتانیاهو، خلیج فارس را تا لبه پرتگاه برد؛ اما ریاض با این پیمان، نه تنها وارد کمپ ضدایرانی واشینگتن نشد، بلکه پروژه‌ی نظم نوین رژیم صهیونیستی-امارات را با یک پاتک ژئوپلیتیک و مشروعیت‌محور به چالش کشید. نویسنده ابعاد این رویارویی و شکاف فزاینده در خلیج فارس را در سه محور تبیین می‌کند:

🔻 ۱. فرسایش اعتماد به ترامپ و پایان توهم چتر امنیتی آمریکا:
تلاش‌های مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ علیه ایران، غزه و لبنان نتوانست به اهداف خود برسد و ناتوانی واشینگتن در حفاظت از پایگاه‌های خود و زیرساخت‌های خلیج فارس، نخبگان سنتی سعودی را از غرب ناامید ساخت. پیمان مکه پاسخی ساختاری به این شکست بود: این توافق نیازهای نظامی پاکستان در موازنه با هند و دغدغه‌های ترکیه (که پس از ایران خود را هدف بعدی رژیم صهیونیستی می‌دید) را پوشش داد و هم‌زمان جایگاه ریاض را از صرفاً «تأمین‌کننده مالی جاه‌طلبی‌های دیگران» به «کانون اصلی تصمیم‌گیری راهبردی» ارتقا بخشید.

🔻 ۲. خروج ائتلاف تل‌آویو-ابوظبی از سایه و شالوده‌شکنی آن:
همکاری‌های نظامی امارات و رژیم صهیونیستی پس از پیمان ابراهیم—از استقرار گنبد آهنین و سلاح لیزری Iron Beam تا پدافند Spectro در ابوظبی تحت فرماندهی رژیم صهیونیستی—با هدف ایجاد محوری از هند تا مدیترانه شرقی طراحی شده بود تا با تضعیف مراکز سنتی عربی (سوریه، مصر و سودان)، امنیت خلیج فارس را تحت سیطره تل‌آویو درآورد. پیمان مکه دقیقاً به عنوان وزنه تعادل و پادزهری در برابر این امپراتوری دریایی-نظامی مشترک امارات و رژیم صهیونیستی قد علم کرد.

🔻 ۳. تعمیق بی‌سابقه‌ی گسل ریاض-ابوظبی و مسئله‌ی مشروعیت:
پیمان مکه شکاف تاریخی عربستان و امارات را از یمن و سودان فراتر برد و به جنگ روایت‌ها در شبکه‌های اجتماعی کشاند. منتقدان اماراتی این توافق را خروج از خانه خلیج فارس دانستند، در حالی که ریاض آن را حق حاکمیتی خود تعریف کرد. نویسنده تاکید می‌کند در نبرد میان این دو بلوک، «ائتلاف مکه» برنده نهایی در میدان مشروعیت منطقه‌ای است؛ چرا که پادشاهی سعودی در قلب جهان اسلام جای دارد، در حالی که حضور رژیم صهیونیستی عنصری کاملاً تحمیلی و فاقد مشروعیت بومی است.

https://www.middleeasteye.net/opinion/why-mecca-agreement-has-given-UAE-Israel-alliance-the-jitters

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
Middle East Eye Why the Mecca Agreement has given the UAE-Israel alliance the jitters With their destructive wars, Netanyahu and Trump have brought the Gulf to the brink of destruction - the Mecca pact represents rightful pushback for their recklessness
Post #5859 342
⭕️ چرا قطع تبادلات تجاری امارات با ایران دشوار خواهد بود؟

🔻سامر سعید، جورجی کانچف و رابی گرامر سه روزنامه‌نگار وال‌استریت ژورنال در حوزه خاورمیانه، سیاست خارجی و مسائل امنیتی، در گزارشی تأکید کرده‌اند که موفقیت یا شکست راهبرد ترامپ برای اعمال فشار حداکثری اقتصادی بر ایران، تا حد زیادی در دبی تعیین می‌شود؛ شهری که سال‌ها یکی از مهم‌ترین دروازه‌های ایران به تجارت و شبکه مالی جهانی بوده است.

🔻امارات ۲۷ مرداد اعلام کرد مبادلات مالی و اقتصادی با ایران را تعلیق می‌کند؛ اقدامی که پس از هفته‌ها فشار واشنگتن برای مقابله با شبکه‌های مالی ایران صورت گرفت. با این حال، به گفته تحلیلگران، به دلیل گستردگی و پیچیدگی شبکه‌های مالی غیررسمی و شرکت‌های پوششی، قطع کامل این مسیرها دشوار و پرهزینه خواهد بود..

🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/38655

🏷 #امارات #دبی

@PGulfStudies
Older posts →
Threads Profile ViewerView any public Threads profile without an account.Open ThreadLook →Writing with AI? Make it sound human.Metric37 rewrites AI drafts so they read naturally. Free AI detector, 1,500 words free.Try Metric37 →