Perspective | پرسپکتیو

‍ ‍● هنر در زمانهای ماقبل تاریخ (۳)
● عصر حجر قدیم: جادو و طبیعت‌گرایی


نقاشان عصر حجر قديم با چشم غیر مسلح سایه‌هائی را می‌دید‌ه‌اند که انسان عصر جدید جز به یاری ابزارهای پیچیده علمی قادر به دیدن‌شان نیست. لیکن در عصر حجر جدید، که سکون و انعطاف‌ناپذیری مفهوم‌گرائی جای مستقیم بودن حسیات را می‌گیرد دیگر از این استعداد اثری نیست. از طرف دیگر چیز شگفتی که در نقاشی‌های عصر حجر قدیم به چشم می‌خورد این است که تأثیر بصری را با چنان شیوه مستقیم و نیامیخته و فارغ از هرگونه آرایه‌ها و قیدهای فکری ارائه می‌کنند که باید مدت‌ها به انتظار ماند تا امپرسیونیسم جدید در عالم هنر نظایری از برای آن بیافریند. در این هنر گاه به حرکاتی بر می‌خوریم که ما را به یاد عکس‌های فوری این روزگار می‌افگنند، و نظیر اینها را تا به آثار کسانی چون دگا یا لوترك، نرسیم نمی‌یابیم؛ و این تصاویر چنانند که در چشمی ناآشنا به امپرسیونیسم، قدری نابهنجار و نامفهوم می‌نمایند.


➖ قسمت آخر - پایان
📚 کتاب « تاریخ اجتماعی هنر »
✍️ نویسنده: آرنولد هاوزر


📚| #‌Art_History
🌀| @Perspective_7

پرستن استرجس:
• درباره فعالیت در هالیوود

« من تمام کارگردانی‌ام را همزمان با نوشتن فیلمنامه انجام دادم. احتمالاً برای یک کارگردان معمولی سخت‌تر بود. او احتمالاً مجبور بود شب قبل از شروع فیلمبرداری فیلمنامه را بخواند. دوربین باید دقیقاً به نقطه‌ای که مخاطب می‌خواهد در هر لحظه به آن نگاه کند، اشاره کند. پیدا کردن آن نقطه به طرز عجیبی آسان است: فقط باید به خاطر داشته باشید که در زمان ساخت صحنه به کجا نگاه می‌کردید. اگر نتوانم موقعیت‌های واقعی پیدا کنم که در زندگی واقعی برایم جالب باشند، آن وقت می‌روم و آنها را به شکل نمایشنامه می‌نویسم. من هرگز برای مخاطبانم چیزی نمی‌نویسم. من به احساسات صادقانه و اشتباهات صادقانه احترام می‌گذارم.من هرگز کاری جز بهترین کارهایم را برای کسی انجام نداده‌ام، و برای انجام این کار و حفظ شور و شوق اولیه‌ام در طول سی سال، به مجموعه‌ای از شرایط کاری نسبتاً خاص نیاز داشته‌ام.»

● سالمرگ درگذشت استرجس در ششم آگوست


👤 #Preston_Sturges
🌀 @Perspective_7

‍ ● انواع مونتاژ از نظر آیزنشتاین
● درس‌هایی از سرگئی آیزنشتاین (۲)


۱- مونتاژ طولی (متریک): این نوع تدوین که ساده ترین نوع آن‌هاست بر پایه طول و زمان پلان‌هاست و با کم و زیاد کردن زمانی که هـر پلان جریان دارد بر ضرباهنگ و تمپوی فیلم می‌توان تاثیر گذاشت، اما کات کردن بدون توجه به محتوای درون پلان انجام می‌شود.

۲- مونتاژ وزنی (ریتمیک): این نوع تدوین تقریبا شبیه مونتاژ متریک، ولی شکل تکامل یافته آن است. اما فرقش این است که در این نـوع تدوین، برش بر اساس ضرباهنگ نماهاست و برخلاف تدوین ریتمیک به محتوای درون پلان‌ها توجه می‌شود. نمونه این نوع تدوین در سکانس پلکان اودسا در فیلم رزمناو پوتمکین از آیزنشتاین است.

۳- مونتاژ لحنی(تونال): این نوع تدوین بدون ارتباط با زمان پلان‌ها بر پایه‌ی لحن پلان است. نورپردازی و سایه‌ها و اشکال موجود در فریم، لحن و معنی آن را تشکیل می‌دهند. لحن تدوین می.تواند واکنش‌های احساسی در تماشاگران ایجاد کند که پیچیده‌تر از تدوین متریک و ریتمیک است. و کات کردن به پلان‌هایی با لحن متفاوت باعث ایجاد تز و آنتی تز بر پایه‌ دیالکتیک مارکسیستی میشود.

۴- تدوین فرالحنی (اورتونال): این نوع پیچیده‌ترین نوع است. هر سه روش در اینجا کاربرد دارند و ترکیبی است از مونتاژهای ریتمیک، متریک و تونال. به عبارت دیگر این روش سنتزی از روش‌های قبلی محسوب می‌شود. در سکانس‌های طولانی‌تر کاربرد دارد.


📚 کتاب "درسهایی از کارگردانی"
✍ نویسنده: سرگئی آیزنشتاین

📚#Cinematicterms
👤#Sergei_Eisenstein
🌀@perspective_7

دبلیو. جی. کامرون:



آخرین تلاش غمناک ماست
که بدل به جرقه پیروزی می‌شود.


• 𝐈𝐧𝐬𝐢𝐝𝐞 𝐎𝐮𝐭 (𝟐𝟎𝟏𝟓)
• 𝐃𝐢𝐫𝐞𝐜𝐭𝐨𝐫: 𝐏𝐞𝐭𝐞 𝐃𝐨𝐜𝐭𝐞𝐫



➖ #Quote #Basics
🌀 @Perspective_7

جملاتی از جناب مولیر:
➖ نمایشنامه‌نویس، شاعر، بازیگر


• فضیلت اولین عنوان اشرافیت است.

• تمام قدرت با کسی است که ریش می‌گذارد.

• تلاش برای بهبود جهان، حماقتی بی‌نظیر است.

• عجله و شتابزدگی بی‌جا، راه مستقیم به سوی خطاست.

• پاسخ بداهه دقیقاً سنگ محک مرد شوخ طبع است.

• همه چیز در غیاب افراط و تفریط، سالم و بی‌خطر است.

• حرف و عمل به هیچ وجه یکی نیستند. بسیاری از حرف‌ها
زده می‌شود و به آن‌ها عمل نمی‌شود.

• آدم باید قبل از اینکه به فکر محکوم کردن
دیگران باشد، خوب به خودش نگاه کند.

• این رسوایی عمومی است که توهین‌آمیز است؛
گناه کردن در خفا اصلاً گناه نیست.

• اگر غم و اندوه را بیش از حد سرکوب کنید،
می‌تواند دو برابر شود.

• فکر کردن به کسانی که دوستشان داریم،
چاشنی خوبی برای شادی است.

• وقتی از دیگران الگو می‌گیرید، باید سعی
کنید جنبه‌های مثبت آنها را در خود پرورش دهید.

• چقدر عجیب است که می‌بینیم مردم با چه
شور و اشتیاقی همه چیز را فقط از دیدگاه خودشان می‌بینند!


▪︎ مـولیـر را « پدر کـمدی فرانـسه » نامیده‌اند


💬| #Quote
👤| #Molière
🌀| @Perspective_7

‍ ▪️حکومت‌های فاسد از نگاه ارسطو


در اینگونه حکومت‌ها... مستبدان با ایجاد ترس و بی‌اعتمادی در میان شهروندان از طریق جاسوسان، با سرگرم کردن آن‌ها با جنگ‌های خارجی، با حذف مردان شریف و باروحیه‌ای که ممکن است انقلابی را رهبری کنند، با تحقیر مردم و ناتوان کردن آن‌ها از اقدام قاطع، خود را حفظ می‌کنند. همانند حاکم مستبدی که برای حفظ قدرت خود، هرگونه برتری را سرکوب می‌کند، انسان‌های خوب را از بین می‌برد، آموزش و روشنایی را ممنوع می‌کند، هر حرکت شهروندان را کنترل می‌کند و با نگه داشتن آنها در بندگی دائمی، می‌خواهد آنها را به پستی و بزدلی عادت دهد، جاسوسان خود را در همه جا مستقر می‌کند تا به آنچه در جلسات گفته می‌شود گوش دهند، و نفاق و افترا را در میان شهروندان می‌پراکند و آنها را فقیر می‌کند، مجبور است برای مشغول نگه داشتن رعایای خود و تحمیل نیاز دائمی به رئیس، جنگ به راه بیندازد. اینگونه جمهوری‌ها به دموکراسی‌ها و دموکراسی‌ها به استبدادها تبدیل می‌شوند. زیرا وقتی طبقه متوسطی وجود نداشته باشد و فقرا به شدت افزایش یابند، مشکلات پیش می‌آید و دولت به زودی از بین می‌رود. زیرا بدترین شکل نابرابری، تلاش برای برابر جلوه دادن چیزهای نابرابر بوده که حکومت تلاش بر آن کرده است. بسا به یاری کسان بی‌ارزشی که برای کنترلِ امورِ عالی و مهم منصوب می‌شوند، ولی خسارات زیادی به بار می‌آورند.


📚 کتاب سیاست (Politics)
👤 ارسطو

▪️#Basics
▪️#Aristotle
🌀@Perspective_7

فریتس لانگ:
• درباره تجربه چشم و گوش


من با چشمانم تجربه می‌کنم
و هرگز، یا به ندرت
چیزی را با گوش‌هایم تجربه می‌کنم،
این حسرت همیشگی من است.


● دوم آگوست سالمرگ جناب فریتس لانگ است
● منتقدین فریتس لانگ را "استاد تاریکی" خواندند


● 𝑹𝑰𝑷: (𝟏𝟖𝟗𝟎-𝟏𝟗𝟕𝟔)

👤| #Fritz_Lang
🌀| @Perspective_7

▪︎«معماری فشار عاطفی»
▪︎ تکنیک‌های فیلمنامه‌نویسی (۱)


• یکی از تفاوت‌های عمده آثار بزرگ با ملودرام‌های معمولی این است که احساسات صرفاً به‌صورت خطی افزایش پیدا نمی‌کنند، بلکه در چرخه‌ای از فشار، رهایی کوتاه، و فشار شدیدتر سازمان‌دهی می‌شوند. این چرخه باعث می‌شود مخاطب فرصت پردازش عاطفی پیدا کند و سپس ضربهٔ بعدی را عمیق‌تر تجربه کند. اگر فقط حجم رنج را افزایش دهید، مخاطب به‌تدریج دچار بی‌حسی عاطفی می‌شود؛ اما اگر بین تنش‌ها لحظاتی از امید، شوخی، یا آرامش قرار دهید، هر ضربهٔ بعدی اثرگذارتر خواهد بود. باید در نظر داشت که پایان خوب ملودرام الزاماً پایان تلخ نیست. پایان یک اثر ملودرام باید «بهای اخلاقی» داشته باشد. معماری فشار عاطفی این بستر را فراهم می‌کند که میان دوگانگی‌ها، چون شخصیت مجبور است تصمیم بگیرد پس باید بهای اخلاقی‌اش را نیز بپردازد. چنانکه پرداخت بها همیشه به قیمت تمام شدن جان فرد نیست. ممکن است همه زنده بمانند. اما هیچ‌کس همان آدم سابق نباشد.

• 𝑪𝒂𝒔𝒂𝒃𝒍𝒂𝒏𝒄𝒂 (𝟏𝟗𝟒𝟐)
• 𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓: 𝑴𝒊𝒄𝒉𝒂𝒆𝒍 𝑪𝒖𝒓𝒕𝒊𝒛


📇 #ScreenWriting
🌀 @Perspective_7

فردریش دورنمات:


در جامعه‌ای که
ساختار غلطی دارد،
تقوا و پرهیزگاری هیچ تاثیری ندارد.



👤| #Friedrich_Dürrenmatt
🌀| @Perspective_7

نیکولو ماکیاولی:
• شهریار


« شما بهتر از من می‌دانید که در یک جمهوری، استعداد همیشه مورد سوءظن است. یک انسان تنها زمانی به مقامی والا می‌رسد که میانه‌روی او مانع از آن شود که تهدیدی برای دیگران باشد. و به همین دلیل، یک دموکراسی هرگز توسط شایسته‌ترین افراد اداره نمی‌شود، بلکه توسط کسانی اداره می‌شود که بی‌اهمیتی‌شان عزت نفس هیچ‌کس را به خطر نمی‌اندازد. »


▫️ ¦ #Basics
👤 | #Machiavelli
🌀 ¦ @Perspective_7

▪︎ کاراکترهای نولان، سرگشته‌های انتخاب‌‌ خویشتن‌اند. اسطوره‌هایی راه گم‌کرده و هستی‌باخته. چه بتمن یک ضدآرمانشهر باشد؛ رها شده در گودالی عمیق؛ چه فضانوردی دورافتاده از خانه و آشیانه باشد، بیگانه‌ای در میان اقیانوس‌ها و ستارگان؛ چه مردی گمشده در خویشتن باشد در جستجوی قاتل همسرش؛ چه دانشمندی باشد که با علم، جان انسان‌ها را قمار می‌کند؛ چه سارقی باشد معلق بین لایه‌های عمیق خواب‌ها و واقعیت‌ها؛ و چه ادیسه‌ای باشد مطرود و مغضوب خدایان، که بخاطر غرور در دریای پوزیدون گرفتار می‌شود. یکایک آنان اسیر تصمیم‌هایشان هستند. پیامد اراده شخصیت‌های نولان، همچون هزارتویی است غیرقابل اعتماد، که دکمه بازگشت ندارد. ماندن است و جان‌کندن. بودنی‌ست جانفرسا، که شخص بایستی پیامد عملکردش را بپردازد. چه کوپر در میان ستارگان باشد؛ چه بتمن شوالیه تاریکی؛ چه کاب اینسپشن باشد؛ چه سربازان دانکرک باشد؛ و چه ادیسه‌ هومر رهایی، بی‌کسی، سرگشتگی و گمشدگی سرشت و سرنوشت یکایک شخصیت‌های نولان است.


➖ کلیپی از سرنوشت‌های مشابه کاراکترهای کریستوفر نولان
➖ عناصر و شمایل تکرارشونده سینمای نولان


📚#Cinematicterms
👤#Christopher_Nolan
🌀@Perspective_7

کریستوفر نولان:
• در نسبت با ابرقهرمانان


« ابرقهرمانان خلائی را در روان فرهنگ عامه پر می‌کنند، شبیه به نقشی که اساطیر یونان ایفا می‌کنند. در دنیای مدرن واقعاً هیچ چیز دیگری وجود ندارد که این کار را انجام دهد. برای من، بتمن کسی است که می‌توان به وضوح او را جدی گرفت.از نظر من، بتمن کسی است که به وضوح می‌توان او را جدی گرفت. او از سیاره دیگری نیامده یا پر از مواد رادیواکتیو نیست. منظورم این است که سوپرمن اساساً یک خداست، اما بتمن بیشتر شبیه هرکول است: او یک انسان است، بسیار ناقص، و این شکاف را پر می‌کند. »


▪︎ به مناسبت زادروز جناب «کریستوفر نولان »


👤 | #Christopher_Nolan
🌀 | @Perspective_7

میکل آنجلو آنتونیونی:
• درباره تصاویر و کلمات


« ما می‌دانیم که در پس هر تصویر آشکار شده، تصویر دیگری وجود دارد که به واقعیت وفادارتر است، و در پس آن تصویر، تصویر دیگری وجود دارد، و باز هم تصویر دیگری در پس آخرین تصویر، و همین‌طور تا تصویر حقیقی آن واقعیت مطلق و اسرارآمیز که هیچ‌کس هرگز نخواهد دید. به نظرم مردم زیاد حرف می‌زنند؛ حقیقت ماجرا همین است. من همینطور فکر می‌کنم. من به کلمات اعتقادی ندارم. مردم از کلمات زیاد و معمولاً اشتباه استفاده می‌کنند. مطمئنم که در آینده‌ای دور، مردم خیلی کمتر و به شیوه‌ای اساسی‌تر صحبت خواهند کرد. اگر مردم خیلی کمتر حرف بزنند، شادتر خواهند بود. از من نپرس چرا. »


■ به بهانه سالمرگ میکل آنجلو آنتونیونی


👤| #Michelangelo_Antonioni
🌀| @Perspective_7

▪︎تابوشکنی جنسی در آثار یونان باستان
▪︎درباره آریستوفان و آثار او (۱)

• آریستوفان، بزرگترین کمدی‌نویس یونان است، که شاید بتوان مهم‌ترین ویژگی آثار او را جنبهٔ تند سیاسی و انتقادی شدیدش از سیاستمداران دانست. نمایش لیسیستراتا نیز یکی از ضدجنگ‌ترین آثار اوست. لیسیستراتا یک کمدی یونانی باستان از آریستوفان است که در اصل در آتن کلاسیک در سال ۴۱۱ ق.م اجرا شد. این نمایشنامه روایتی کمیک از ماموریت خارق‌العاده یک زن برای پایان دادن به جنگ پلوپونز بین دولت‌های شهر یونان با محروم کردن همه مردان این سرزمین از تنها چیزی بود که واقعا و عمیقا آرزوی آن را داشتند. لیسیستراتا زنان شهرهای متخاصم را متقاعد می‌کند که امتیازات جنسی را از شوهران و معشوقه‌های خود دریغ کنند تا آنها را وادار به مذاکره صلح کنند – اما این راهبردی است که جنگ بین دو جنس را شعله‌ور می کند. این نمایشنامه به دلیل افشای اولیه روابط جنسی در یک جامع تحت سلطه مردانه قابل توجه است. علاوه بر این، ساختار دراماتیک آن نشان‌دهنده تغییری در سنت‌های کمدی قدیمی است، روندی که معمولا در حرفه ی این نویسنده وجود دارد.

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

‍ ● میراث یوهان سباستین باخ
● به بهانه سالمرگ وی


شهرت باخ در سال‌های پایان زندگی و پس از مرگ، اُفول کرد و آثار وی در مقایسه با آثار نوپدید سبک کلاسیک، کهنه تلقّی گشت. با وجود این، وی هیچگاه فراموش نشد چرا که همواره از او به‌عنوان یک نوازنده، معلّم (و البته آهنگساز) و پدر فرزندانش (بخصوص کارل فیلیپ امانوئل باخ) یاد می‌شد.

در این دوران آثاری از وی که بیش از دیگر آثار از آن‌ها قدردانی گردید و به آن‌ها توجه شد، آثار برای سازهای کلاویه‌ای بود که در این حوزه دیگر آهنگسازان همواره استادی وی را تصدیق کرده‌اند.

موتزارت، بتهوون و شوپن در میان مهم‌ترین ستایندگان وی بودند. در ملاقاتی از کلیسای سنت توماس در لایپزیک، موتزارت اجرایی از یکی از موتتها (BWV 225) را شنید و از تعجب بانگ برآورد: «اینک چیزی که بتوان از آن آموخت».

زمانی که بخشی از موتت را برای مطالعه به وی دادند، «موتزارت روی نزدیک‌ترین صندلی نشست، در حالی که بخش‌های اثر در اطرافش پخش بود، [برخی از] آن‌ها را در دو دست وی و [برخی] روی زانوانش قرار داشت. او همه چیز را فراموش کرده بود و تا زمانی که تمام اثر سباستیان باخ را بررسی نکرد، برنخاست».

بتهوون نیز از علاقه‌مندان باخ بوده است. وی در کودکی «کلاویهٔ خوش‌کوک» را آموخت و بعدها باخ را «نیا و طلایه‌دار هارمونی» (Urvater der Harmonie) و «نه یک جویبار، بلکه یک دریا» (nicht Bach, sondern Meer)، بازی کلامی با "Bach" که به معنای «جویبار» است) خواند.

همچنین، شوپن پیش از کنسرت‌هایش خود را در اتاقی محبوس می‌کرد و آثار باخ را می‌نواخت. در نهایت به نظر می‌رسد بسیاری از آهنگسازان پیش‌گفته و دیگرانی چون رابرت شومان و فلیکس مندلسون پس از شنیدن آثار باخ به سبکی کنترپوآنی‌تر در تصنیف موسیقی روی آوردند. احیای شهرت باخ نزد بخش وسیع‌تری از افراد، تا حدودی به دلیل زندگی‌نامه‌ای بود که یوهان نیکلاس فورکل در سال ۱۸۰۲ نگاشت.

بتهوون نیز این کتاب را خوانده بود. گوته به نسبت دیگران دیر با آثار باخ آشنا گردید. این آشنایی از طریق مجموعه‌ای از آثار برای کلاویه و آثار آوازی اجراشده در شهر باد برکا در تورین‌گن به سال ۱۸۱۴ و ۱۸۱۵، روی داد. در سال ۱۸۲۷ وی در نامه‌ای تجربهٔ شنیدن موسیقی باخ را «هارمونی جاودانی در گفتگو با خود» توصیف کرده است.

اما بیشترین تلاش‌ها برای زنده نمودن شهرت فراموش‌شدهٔ باخ توسط فلیکس مندلسون انجام گرفته است. وی در سال ۱۸۲۹، پاسیون به روایت متای قدیس را در برلین اجرا نمود. هگل که در میان شنوندگان این اجرا حضور داشته است، بعدها باخ را چنین توصیف می‌کند؛ «باشکوه، یک پروتستان واقعی، قوی و می‌توان گفت نابغه‌ای فرزانه که تنها تازگی‌ها قدردانی از ارزش واقعی او را بازآموخته‌ایم»

ترویج آثار باخ توسط مندلسون و رشد مجدد قَدر و قیمت این آهنگساز در سال‌های بعدی ادامه یافت. انجمن باخ (Bach Gesellschaft) در سال ۱۸۵۰ با هدف معرفی و ترویج آثار وی بنیان نهاده شد. این انجمن در طول نیم‌قرنِ پس از تأسیس، مجموعه‌ای جامع از آثار آهنگساز را منتشر نمود.


📚 کـتاب «زنـدگی بـاخ»
▪️نویسنده: ویلیامز پی
▪️انتشارات دانشگاه کمبریج، (۲۰۰۴)


👤| #Bach
🎶| #About_Music
🌀| @Perspective_7

یوهان سباستین باخ:



« من نت‌ها را همانطور که نوشته شده‌اند می‌نوازم،
اما این خداست که موسیقی‌ها را می‌سازد »



● RIP (1685 - 1750 )

👤| #Bach
🎶| #About_Music
🌀| @Perspective_7

اونوره دو بالزاک:
• رازهای پرنسس دو کادینیان


« می‌توانیم عاشق باشیم ولی
خوشبخت نباشیم و یا خوشبخت باشیم
بی‌آنکه عاشق باشیم؛ اما عاشق بودن و
خوشبخت بودن،
و گرد آوردن این دو شادیِ
بی‌حد و حصر انسانی در کنار هم یک
معجزه است.
من بسیار خوش گذرانده‌ام،
اما هرگز کسی را دوست نداشته‌ام. »


📖| #Quote
👤| #Honoré_de_Balzac
🌀| @Perspective_7

پالین کیل:
• درباره دستاورد ویلیام وایلر


« من هنرمندی را که می‌تواند چیزی خوب برای مخاطبان سینمای هنری خلق کند، تحسین می‌کنم؛ اما همچنین قهرمانی تجاری کارگردانی را که می‌تواند یک تولید عظیم را هدایت کند و سلامت عقل و دیدگاه و احساسات انسانی شایسته خود را به زیبایی دست نخورده نگه دارد، تحسین می‌کنم. »


● سالمرگ کمال‌گرای سینما؛ ویلیام وایلر
● ویلیام وایلر در پشت‌صحنه بن‌هور (۱۹۵۹)


• 𝐁𝐞𝐧-𝐇𝐮𝐫 (𝟏𝟗𝟓𝟗)
• 𝐃𝐢𝐫𝐞𝐜𝐭𝐨𝐫: 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦 𝐖𝐲𝐥𝐞𝐫


👤| #Pauline_Kael
👤| #William_Wyler
🌀| @Perspective_7

آلکساندر دوما (پسر):
• درباره خلق شخصیت


« به نظر من، خلق شخصیت‌ها تا زمانی که مدت زیادی را صرف مطالعه‌ی انسان‌ها نکرده باشید، غیرممکن است، همانطور که صحبت کردن به یک زبان تا زمانی که به طور جدی آن را یاد نگرفته باشید، غیرممکن است. من به اندازه‌ی کافی پیر نیستم که بتوانم چیزی را اختراع کنم، به روایت کردن بسنده می‌کنم و از خواننده خواهش می‌کنم که از حقیقت داستانی که در آن همه شخصیت‌ها، به استثنای قهرمان زن، هنوز زنده هستند، مطمئن شود. »


● امروز زادروز "الکساندر دوما (پسر)"، نویسنده بزرگ فرانسوی، نویسنده آثار «مادام کاملیا»؛ «پسر نامشروع» است. دومای پسر عمیقاً تحت تأثیر دوران کودکی دردناک و نامشروع بودنش قرار گرفته بود، پس به سخنگوی آرمان‌هایی تبدیل شد که در زمان خود حمایت کمی دریافت می‌کردند و برخی بی‌عدالتی‌های اجتماعی را محکوم می‌کرد. او در «پسر نامشروع»، به شدت از سرنوشتی که جامعه برای زنان رها شده و کودکان نامشروع در نظر گرفته بود، انتقاد کرد که مردان بایستی تبعات شهوت خود را گردن بگیرند. به همین دلیل است که به او لقب «نویسنده رسوا» را دادند.

📇 #ScreenWriting
🌀 @Perspective_7

استنلی کوبریک:
• درباره موفقیت فیلمساز


« من هرگز با یک فیلم به موفقیت چشمگیری دست نیافته‌ام. شهرت من به آرامی رشد کرده است. فکر می‌کنم می‌توان گفت که من یک فیلمساز موفق هستم - به این معنی که تعدادی از مردم از من به نیکی یاد می‌کنند. اما هیچ یک از فیلم‌های من نقدهای مثبت و متفق‌القولی دریافت نکرده‌اند و هیچ کدام فروش بالایی نداشته‌اند. »


▪︎ زادروز سخت‌گیر سینما؛ استنلی‌کوبریک
▪︎ او یکی از وسواسی‌ترین کارگردانان سینما بود



👤| #Stanley_Kubrick
🌀| @perspective_7