📜#جوابیه_تحلیل_دانشجویی
✍حسام‌الدین امینی
دانشجوی ۱۴۰۲ مهندسی برق

بخش دوم:

فراموش نکنیم که در روزهای نخست پس از طوفان الاقصی، افکار عمومی جهان همراه با رژیم صهیونیستی بود و حماس به عنوان سازمانی تروریستی معرفی می‌شد (حتی همین امروز نیز رهبران آن در کنار نتانیاهو و گالانت از سوی دادگاه بین‌المللی لاهه به ارتکاب جنایت جنگی متهم هستند)؛ اما پس از جنایت‌های هولناک و نسل‌کشی در غزه، ملت‌های آزاده جهان به حمایت از فلسطین برخاستند و اکنون این رژیم در انزوای کامل جهانی قرار دارد. بیست سال پیش، هنگام سخنرانی احمدی‌نژاد در سازمان ملل درباره حکومت غاصب و نژادپرست اسرائیل، جمع زیادی سالن را به نشانه اعتراض ترک کردند؛

اما امروز شاهدیم که در کنار وجدان‌های بیدار ملت‌ها، نمایندگان دولت‌ها نیز هنگام سخنرانی نخست‌وزیر جنایتکار این رژیم سالن را ترک می‌کنند. تمام تلاش هشتادساله آن‌ها برای سفیدشویی اقدامات تروریستی‌شان در این مدت بر باد رفته و اکنون تنها پشتوانه سیاسی آنان، حمایت ایالات متحده است.

علاوه بر این، نمی‌توان هر رخداد دیگری در منطقه ـ مانند سقوط بشار اسد که ریشه در مشکلات داخلی و ساختاری ارتش سوریه داشت ـ را مستقیماً به پای طوفان الاقصی نوشت؛ یا واقعیت مقاومت عراق را کاملاً وارونه جلوه داد، در حالی که مجاهدان عراقی در سخت‌ترین روزها کنار ایران ایستادند، همزمان با ایران به مواضع آمریکا حمله کردند و اکنون پس از بیش از ۲۰ سال، نظامیان آمریکا را از کشور خود بیرون رانده‌اند؛ یا مجاهدت‌های رزمندگان حزب‌الله لبنان را که به‌رغم فشارهای سیاسی دولت ناکارآمد جوزف عون، این‌گونه در برابر پیشرفته‌ترین تجهیزات غرب ایستادگی کرده‌اند، نشانه تضعیف آنان پنداشت.

در مورد زمیر یا هر کدام از سران رژیم صهیونیستی، تعبیری که امام خمینی (ره) در مورد کارتر استفاده کرد صدق می‌کند؛ که شیر وقتی مقابل دشمن می‌ایستد، غرش می‌کند که طرف مقابل را بترساند، می‌ترسد و از این جهت چیزی هم از آن طرفش صادر می‌کند، دمش را هم تکان می‌دهد که میانجی پیدا کند. آن‌ها به قدری تحت فشارند که تنها با همین نمایش‌ها می‌کوشند موقعیت خود را حفظ کنند. صهیونیست‌ها استاد جنگ رسانه‌ای هستند و با وجود تمام شکست‌ها، هزینه‌های طرف مقابل را به گونه‌ای بازنمایی می‌کنند که دستگاه محاسباتی مخاطب به این نتیجه برسد که «هر کس هزینه بیشتری داده، بازنده است»؛ سپس با بهره‌گیری از همان امپراتوری رسانه‌ای، خسارات رقیب را بزرگ‌نمایی و تلفات خود را ناچیز جلوه می‌دهند.

در پایان، در پاسخ به این ادعا که «بدون برخورداری از ابزارهای مناسب محکوم به شکست خواهیم بود»، باید گفت کسی که این سطح از بازدارندگی، توان موشکی و پهپادی، و به چالش کشیدن هژمونی غرب و کنترل تنگه هرمز را «نداشتن ابزار مناسب» می‌بیند، احتمالا باید در تعریف خود از ابزارهای قدرت بازنگری کند. در مجموع، به کار بردن تعابیری چون «بی‌عقلی» یا «صداوسیمای میلی»، پیوند زدن بی‌دلیل مسائل مختلف به یکدیگر بدون پشتوانه منطقی، و روایت گلچین‌شده از هزینه‌های ناگزیرِ مسیر مقاومت بدون سنجش اهداف کلان و پیروزی‌های راهبردی عظیم این دوران، بیش از آنکه تحلیل باشد، به سفسطه‌بافی شباهت دارد.

⚡️ با #پلاک_01 همراه باشید...

🌐 تلگرام | بله