آنچه بعد از یک جمله می‌ماند.
هرکدام از ما خاطرات تلخی داریم که پس از سال‌ها همچنان در ذهن و قلبمان باقی مانده اند.
یک جمله، شوخی، تمسخر یا حتی نگاهی ساده، ممکن است اعتمادبه نفس و احساس ارزشمندی فردی را تحت تأثیر قرار دهد؛ در حالی که گوینده شاید چند لحظه بعد آن را فراموش کرده باشد.
گاهی نیز کسی که این زخم را ایجاد می‌کند، هیچ قصد بدی نداشته است.
اما نکته مهم این است که نیت ما همیشه با نتیجه حرفمان یکسان نیست. ممکن است قصد شوخی یا خیرخواهی داشته باشیم، اما کلاممان برای دیگری سنگین و دردناک باشد.
گاهی بهترین مهارت ارتباطی، خوب حرف زدن نیست؛
بلکه دانستنِ زمانِ حرف نزدن است.
بلوغ ارتباطی شاید همین باشد:
بدانی چه می‌توانی بگویی، اما نگویی.
گاهی یک حرفِ نگفته، می‌تواند یکی از زیباترین کارهایی باشد که در حق خود و دیگری انجام می‌دهیم.
۲۹ شهریور ۱۴۰۵