او می‌گوید: درخواست من برای کمک مالی رد شد اما من فعالیتم را ادامه دادم. مشابه آن اتفاقی است که برای "کاری مولیس"(Kary Mullis)، بیوشیمیست افتاد. او مقاله‌ای نوشت و در آن اختراع خود یعنی واکنش زنجیره‌ای پلیمر را توضیح داد. مقاله او نیز در ابتدا رد شد. "مولیس" نیز در سال ۱۹۹۳ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی برای ابداع این روش شد. اختراع او در حل جنایات بی‌شماری نقش داشت و هسته اصلی آزمایش مولکولی کووید-۱۹ است. رد شدن، بخشی از زندگی دانشمندان است.
کار گروهی با دانشجوها به اندازه صبور بودن ضروری است
"الیزابت بلکبرن"(Elizabeth Blackburn)، بیوشیمیست، کشفی که منجر به دریافت نوبل شد را با همراهی "کارول گریدر"(Carol Greider) دانشجوی کارشناسی ارشد و زیست‌شناس مولکولی در روز کریسمس سال ۱۹۸۴ در دانشگاه کالیفرنیا به انجام رساند. پس از گذشت تقریبا ۲۵ سال، آن‌ها جایزه نوبل پزشکی را برای پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومر از کروموزوم‌های خطی دریافت کردند.
تاب آوری
در نهایت به عنوان آخرین نکته مهم باید گفت زندگی همیشه با چالش همراه است اما نحوه‌ی برخورد ما با این چالش‌ها است که تفاوت‌ها را ایجاد می‌کند.
در طول جنگ جهانی دوم، "ریتا لووی مونتالسینی"(Rita Levi-Montalcini)، عصب‌شناس، از دانشگاه تورین(Turin) اخراج شد اما او آزمایشگاه کوچکی در خانه خود ساخت و تحقیقاتش را ادامه داد.
او موفق به کشف فاکتور رشد عصبی، پروتئینی که رشد سلول‌ها در سیستم عصبی را تنظیم می‌کند، شد. این کشف جایزه نوبل پزشکی را در سال ۱۹۸۶ به صورت مشترک با "استنلی کوهن"(Stanley Cohen) برای او به ارمغان آورد.
مشاهده برندگان نوبل و یادگیری از آن‌ها یکی از راه‌های موثر برای دستیابی به موفقیت است
.