#یاداشت۶۷

#گفتار_اندر_عهدنامه_اردشیر_بابکان_با_شاپور

الا ای خریدار مغز سخن
دلت برگُسِل زین سرای کهن

کجا چون من و چون تو بسیار دید
نخواهد همی با کسی آرمید!

اگر شهریاری و گر پیشکار
تو اندر گذاری و او پایدار!

چه با رنج باشی چه با تاج و تخت
ببایدت بستن به فرجام رخت!

اگر ز آهنی چرخ بگذاردت
چو گشتی کهن نیز ننوازدت!

چو سرو دلارای گردد به‌خم،
خروشان شود نرگسان دژم،

همان چهره‌ی ارغوان زعفران،
سبک مردم شاد گردد گران!

اگر شهریاری و گر زیردست
جز از خاک تیره نیابی نشست!

کجا آن بزرگانِ با تاج و تخت؟
کجا آن سُواران پیروزبخت؟

کجا آن خردمندگندآوران؟
کجا آن سرافراز و جنگی سران؟

همه خاک دارند بالین و خشت
خُنُک آنکه جز تخم نیکی نکشت!


شاهنامه، فردوسی، به تصحیح خالقی مطلق و امید سالار، ج ۶، دایرةالمعارف، ص ۲۳۰


https://t.me/palize_parsi