این است داستان آدمیزاد و حسرتهایش
امیر سادات موسوی رفته به موزه ملی اتیوپی در آدیسآبابا و گزارش کوتاه اما پرباری از بقایای مادربزرگ سهمیلیونودویستهزار ساله ما تهیه کرده، به خصوص حرفهای آخر گزارش او بسیار مهم است. بچههای انسان در قرن بیستویکم قرار نیست مثل بچههای حیوانات یا مثل زمان زندگی لوسی یا آن کودکی که ۱۵۰هزارسال قدیمیتر بوده، طعمه پلنگ و شیر شوند. قرار است بچههای ما به مدرسه بروند، به موزه بروند، در آرامش و آسایش کودکی کنند و ببالند و جامعهای پوینده بسازند. گاهی بعضی حسرتها بغض میشود و آدمی را خفه میکند.
این ویدیو را حتما در کانال یوتیوب سفرهای سیدامیر (پیوند در عنوان بالای متن) ببینید
Post #1340
4.7K