دایناسوری که سوار دوچرخه گریخت

هفته پیش فهمیدم که دوچرخه‌ام را دزد برده. با شرایط فعلی که در آن به سر می‌بریم، احتمالا هرگز نه می‌توانم به پیداشدنش امیدوار باشم، نه به خرید دوچرخه‌ای دیگر. گفته‌اند به خاطر مال دنیا غصه مخورید و حسرت چیزی را که از دست رفته به دل راه مدهید. من هم غصه خوردم، هم حسرت، هم ترس. اما دوستی نادیده و مهربان این نقاشی را برایم کشید و همراه چند درنای کاغذی و ستاره‌های آمین برایم فرستاد. وقتی که هنوز داغ دوچرخه دلم را می‌سوزاند، دوست نادیده‌ام گفت دوچرخه دست آشناست؛ همین دایناسور برش داشته و شاید برش گرداند. گفتم این بهانه شادیانه را با شما هم به اشتراک بگذارم.