بالا را نگاه مکن!
خوشحالم که این روزها مشغول روزنامه‌نگاری نیستم. وگرنه حرف‌های زیادی بود که درباره شباهت فیلم #DontLookUp با کشوری بزنم که علم و سیاست در آن بازیچه دست تاجرانی شده که هم اسلحه دارند، هم رسانه؛ تصمیم‌های نادرست و مخرب خود را به جماعت نادان می‌فروشند و نادانان برای آنان کف می‌زنند.
کشوری که در آن تاجران نخبه شمرده می‌شوند و پژوهشگران را دیوانه می‌نامند، مگر اینکه عروسک خیمه‌شب‌بازی رندان رسانه شوند. کشوری که در آن رسانه وسیله تحمیل و تحمیق مردم شده و اثری از نهادهای مردمی، سازمان‌های مردم‌نهاد، تشکل‌های مستقل باقی نمانده، چون همه پیشاپیش متهم اند…
کشوری که در آن توله‌های سیاستمداران زمام‌دار امنیت و جان و مال مردم شده‌اند و اگر یکی از رعایای ایشان چموشی کند، سفارش می‌کنند که حسابش با کرام‌الکاتبین بی‌افتد. کشوری که با تصمیم‌های نادرست ناشی از بی‌لیاقتی سردمداران و دخالت تاجران جان کرور کرور مردمش را به خطر انداخت.
خلاصه که خوشحالم این روزها مشغول روزنامه‌نگاری نیستم. وگرنه حرف‌های زیادی بود که باعث می‌شد روی سرم کیسه بکشند تا یا دل از حقیقت ببرم، یا تن به ذلت دهم.
خوشحالم.