🦄

‏آورده‌اند که خون تک‌شاخ سیماب‌فام است و هرکه از آن بنوشد، هم اگر به دم بازپسین رسیده باشد، بقای عمرش باشد و اگر ضعیف باشد، قوی گردد و اگر جبونی در طینتش آمیخته باشد، قوی‌دل گردد.

رساله «نوادر الحیوان فی معابر البعدان» نوشته طالح ابن فرجشور دیبوبی، سده نهم هجری

بعدالتحریر:

تصور می‌کنم رساله مزبور جزؤ آثاری از قبیل دیوان معزی و کاپوس‌نامه کذایی بوده که ریچارد فرای به بهای معتنی با مساهمت مؤسسه گوورکیان و موزه صنایع جمیله سین‌سیناتی در ایران خریده بود، یا می‌خواست بخرد، یا خرید ولی اداره بیوتات وزارت دارایی خروجش را از کشور قدغن کرد یا خرید و برد و بعدها موزه صنایع جمیله سین‌سیناتی سهم خود از آن را به مؤسسه گوورکیان هبه کرد و مؤسسه مزبور هم آن را به کتابخانه ملی هند سپرد، چون تصور می‌کرد اصل نسخه را نادر از هند به ایران آورده ولی در هند، متأسفانه به تک‌شاخ جادویی باور نداشتند و در نگهداری‌اش سهل‌انگاری کردند و نسخه مزبور طعمه حریق چهار-پنج سال پیش موزه تاریخ طبیعی بمبئی شد. رحمه‌الله.

https://www.instagram.com/p/CHv6MqjAfxO/?igshid=13i6zf5vz6bz4