За ўвесь час зняволення мужчына перажыў 21 этап.
«Гэтымі пераездамі яны высмакталі з мяне ўсе сілы. Бо калі ты сумарна цягам некалькіх сутак ездзіш ва ўмовах, калі пры табе ўсе рэчы, а рукі ў кайданках, і ты едзеш у клетцы ў сталыпінскім цягніку, дзе 25-28 чалавек, — гэта вельмі вымотвае. Гэта, безумоўна, робіцца спецыяльна як дадатковы ціск на вязня.
Напрыклад, шлях з Наваполацка да Магілёва займае 14 гадзінаў. Увесь час ты знаходзішся ў вагоне ў кайданках. Табе выдаюць сухі паёк у пластыкавым кубачку, кавалак чорнага хлеба, пакуначак з трыма відамі кашы, некалькі пакуначкаў цукру і таннай чорнай гарбаты. У вагоне, здаецца, шэсць клетак: у трох утрымліваюць "першаходаў", дзве клеткі — для строгага рэжыму, адна — для жанчын. Асноўная цяжкасць у тым, што ты ўвесь час у кайданках, вагон вельмі пракураны, усё бруднае».
🔹«Калі на вуліцы −25, у ШІЗА — каля нуля». Былы палітвязень пра ўмовы ў ПК-1