Otabek Akromov

бу замонамизнинг "касаллиги" бўлса керак. Айрим инсонлар ҳаёт мазмунини фақат ишидан деб билади. Ишидан айрилса мазмун йўқолади. Гап ишсиз қолишида эмас, пул ҳам топилади... лекин "нима учун яшаяпман?" деган саволга жавоб топа олмайди. Аслида математиклар сунъий интеллект даврини яхшироқ тушуниб етиши керак. Чунки бу технологиянинг ривожланишида уларнинг хизмати катта

@gayratkhodjasaydaliev

Корнел университетидаги бир математик шу ҳафта The New York Times подкастида AIдан нолиб йиғлаб юборди.

У ўз ишидан хавотирланаётгани учун йиғламаётган эди. Ахир, умрбод иш ўрнига эга бўлган профессорларнинг иши сақланиб қолади. Унинг йиғлашига сабаб шу эдики, атиги олти ой ичида сунъий интеллект унинг касби сўнгги бир аср давомида ўзини бағишлаб келган масалани ҳал қилди. Унинг ҳаётига маъно бериб келган нарса эса йўқолди.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Нега давлатлар ўзаро фойдали ҳамкорликдан воз кечади?

Халқаро муносабатларда давлатлар ҳамкорлигини тушунтирувчи икки хил қараш бор. Биринчиси — мутлақ ютуқлар/фойда (absolute gains): давлат учун ҳамкорлик натижасида ўзи қанча фойда кўриши муҳим. Масалан, савдо орқали икки давлат ҳам иқтисодий ўсишга эришса, иккаласи ҳам ютади. Бирининг кўпроқ фойда олиши иккинчисининг манфаатини автоматик равишда йўққа чиқармайди.

Иккинчи қараш — нисбий ютуқлар/фойда (relative gains): давлат нафақат ўзи қанча фойда олганига, балки рақиби ундан қанча кўпроқ ютганига ҳам қарайди. Чунки бугунги иқтисодий устунлик эртага ҳарбий қудрат ва сиёсий таъсирга айланиши мумкин. Шу сабабли давлат ўзи ҳам фойда кўрадиган, аммо рақибини ундан тезроқ кучайтирадиган ҳамкорликдан воз кечиши эҳтимол. Бу — халқаро муносабатлардаги ҳамкорлик муаммоларидан бири.

Конструктивистлар эса бу муаммога бошқача қарайди: давлатлар ўртасида умумий ўзлик шаклланса, рақиблик мантиқи ўзгариши мумкин. Агар давлатлар бир-бирини фақат алоҳида миллий манфаатларини кўзлайдиган рақиблар эмас, балки умумий ҳамжамиятнинг аъзолари сифатида кўра бошласа, бирининг хавфсизлиги бошқаларнинг ҳам масъулиятига айланади. Бундай шароитда ҳамкорлик фақат ҳар бир давлатнинг ўзига қанча фойда олиши билан эмас, балки бутун ҳамжамиятнинг манфаатлари билан ҳам белгиланади.

Бу Марказий Осиё учун ҳам муҳим: минтақавий умумийлик ҳисси кучайган сари давлатлар ўртасидаги ишончни мустаҳкамлаш, ўзаро шубҳаларни камайтириш ва барқарор минтақавий тартибни шакллантириш имконияти ортади. Зеро, барқарор минтақавий тартиб фақат кучлар мувозанатига эмас, давлатларнинг бир-бирини қандай қабул қилишига ҳам боғлиқ.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Муваффақиятнинг отаси кўп

Канадалик шоир, эссеист ва таржимон Энн Карсон 2026 йилги Адабиёт бўйича Нобель мукофотига сазовор бўлди. Аммо унинг университетлар билан боғлиқ академик фаолиятига назар ташласак, қизиқ бир ҳолатга дуч келамиз.

Принстон университети Энн Карсонни доцентликдан профессорликка (tenure) тавсия қилишга муносиб деб ҳисобламаган. Макгилл университетида эса Классика кафедраси ёпилганидан кейин у дарс беришни давом эттира олмаган. Энди эса ҳамма уни ўзиники қилиб кўрсатишга шошилмоқда…

Нобель мукофоти эълон қилингач, Принстон унинг бу ерда дарс берганини, Макгилл эса собиқ профессори эканини эслатиб, ғалабани ўз ютуғидек нишонламоқда.

Хаёт қизиқда, муваффақиятгача сиз ҳеч кимсиз, муваффақиятдан кейин эса сизни ҳамма ўзиники қилиб кўрсатишга уринади: кечагина сизни пайқамаганлар бугун сизни аввалдан билганини, қўллаб-қувватлаганини айтишга шошилади.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Китоб ўқиб ҳам одам шунақа нафратланадими?

Ойша Зараколнинг "Мағлубиятдан кейин" деган китобини қайта ўқиб чиқмоқдаман. Миннесотада PhD қилаётганимда бир ўқиган эдим, хозир эса ушбу китоб менинг диссертациямда "тамал тоши" вазифасини бажармоқда, чунки у илгари сурган қарашларни қайтатан кўриб чиқмоқдаман.

Очиғини айтсам, росса ёмон кўриб кеттим муаллифни (китобни десам тўғрироқ бўлади, чунки у "Ғарбдан олдин" деган китобни зўр ёзган). Унинг асосий ғояси шундан иборатки, Ғарб томонидан мағлубият ва бўйсундирилиш тажрибаси Усмонийлар, Россия, Хитой ва Япония каби давлатларда узоқ муддатли "inferiority" (комплекс неполноценности) ва стигма ҳиссини шакллантирган. Кейинчалик улар нафақат хавфсизлик ёки моддий манфаат учун, балки халқаро тизимда "муносиб" ва легитим давлат сифатида тан олиниш учун ҳам ички сиёсат ва ташқи сиёсатини ўзгартирган.

Мени ғазабимни келтирган икки сабаб. Китобда баъзан халқаро тарих жуда оддий вертикал шаклда кўринади: бир томонда ўзини "норма" ва "замонавийлик" мезони сифатида белгилаган Ғарб, иккинчи томонда эса шу мезонга мослашишга ҳаракат қилаётган "бошқалар". Как буд-то, тасавур қилинг, бутун бир бошли империялар ўзини шундай ҳис қилгани учун реформалар қилар экан.

Иккинчи этирозим, у илгари сураётган интерпретивист ғояларни менинг позитивист дунёқарашим чиқиштириаяпти. Заракол ҳақиқатан ҳам назарияни эмпирик далиллар орқали текширмоқдами ёки воқеликни унга мослаштирмоқдами. Фикримча иккинчиси. Менимча, интерпретивизмнинг энг "кучли" томони ҳам шу ерда. Ғоялар, идентичлик ва маънолар ҳақиқатан ҳам муҳим. Улар турли файласуфлар ва ижтимоий фанлар назариячиларига мурожаат қилиб, яъни авторитетларга таяниб эмпирик далилни ўрнини босишга ҳаракат қилади.

Қизиғи, бир пайтлар жуда ёқтирган китобингиз кейинчалик сиз учун энг катта интеллектуал рақибга айланиши мумкин. Балки яхши академик китобнинг ҳақиқий қиймати ҳам шундадир: уни қабул қилиб қўйиш эмас, унга қарши ўз аргументингизни қуришга мажбур қилишида.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Докторлик даражасидан кейинги хаёт дилеммаси

PhD — фақат илмий даража эмас. У сизга маълум маънода имтиёз ҳам беради: сиз жуда кам сонли одамлар эга бўлган билим ва малакага эгасиз. Турли ҳисоб-китобларга кўра, дунё аҳолисининг 2 фоиздан камроғи докторлик даражасига эга; кўплаб мамлакатларда бу кўрсаткич 1 фоиз атрофида. Ва шу имтиёзнинг ўзи кейинчалик босимга айланади.

Бир томондан, "мен шунча йил ўқидим, тадқиқот қилдим, PhD олдим — энди ўзимга муносиб, нуфузли ва доимий иш топишим керак", деган интилиш пайдо бўлади. Бугунги академик меҳнат бозорида эса бундай ишларнинг ўзи жуда кам. Иккинчи томондан, "ҳар қандай иш" ҳам ечим эмас. Чунки баъзи ишларни ўзингизга эп кўрмайсиз: йиллар давомида тўпланган билим ва малакангиз бу лавозимдан юқори эканини ҳис қиласиз. Ҳатто "майли, ҳар қандай ишга ҳам розиман", дейдиган даражага тушсангиз, иш берувчи: "Бу номзод 'чересчур' малакали экан" деган тамға босади қўяди.

Бу фақат карьера муаммоси эмас. 23 мингдан ортиқ PhD иштирок этган йирик мета-таҳлилга кўра, уларнинг 25 фоизи депрессия аломатларини бошдан кечиради. Бошқа бир кенг кўламли тадқиқот эса докторантларда депрессия ва хавотир аломатлари оддий аҳолига нисбатан олти баробар кўп учрашини аниқлаган. Бунинг сабабларидан бири — айнан юқорида айтилган ноаниқлик: сарфланган йиллар ва меҳнатнинг охири нима билан тугашига ишончнинг йўқлиги.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Нега парламенлар икки палатага ажралган?

Бугунги парламентларга қарасак, Қуйи палата ва Сенат алоҳида институтлар сифатида мавжудлиги табиийдек туюлади. Лекин аслида конституциядаги ҳар бир институт ортида кимнинг ким билан ҳокимият учун курашгани ҳақидаги тарих бор. Масалан, Европада дастлаб марказда қирол турган. Унинг атрофида эса зодагонлар ва руҳонийлардан иборат кенгашлар шаклланган. Вақт ўтиши билан бу элиталар қиролнинг мутлақ ҳокимиятини чеклаш учун ўз сиёсий ҳуқуқларини талаб қила бошлади. Кейинчалик ана шу тарихий жараён юқори палата — Сенат ёки Лордлар палатаси каби институтларнинг шаклланишига замин яратди.

Лекин ҳокимиятни қирол билан аристократлар ўртасида бўлиб қўйиш жамиятни қаноатлантирмади. Савдогарлар, шаҳарлар, ер эгалари ва кейинчалик кенгроқ аҳоли ҳам "Нега мамлакат тақдири ҳақида қарор қабул қилиш ҳуқуқи фақат қирол ва зодагонларда бўлиши керак?" деган саволни қўя бошлади. Вакиллик институти шу тариқа кенгайиб борди. Англия мисолида бу жараён охир-оқибат Қуйи палатанинг шаклланишига олиб келди. Яъни парламентнинг икки палатали тизими маълум маънода турли даврларда ҳокимиятга даъво қилган турли ижтимоий қатламларнинг институционаллашган келишувидир.

Сиёсий институтлар кўпинча кимдир уларни қоғозда чиройли қилиб лойиҳалагани учун эмас, балки кимдир бошқа бировнинг ҳокимиятини чеклашни истагани учун пайдо бўлади. Бугун биз уларни табиий деб қабул қиламиз. Аслида эса ҳар бир институт — ўтмишдаги ҳокимият курашларининг ҳозиргача сақланиб қолган изидир.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Bugungi qatnashgan seminarim mavzusi din va uning iqtisodiy-siyosiy hayotdagi roli haqida edi. Seminarga tayyorlanish paytida maqola va kitoblarni o‘qiganimda, bir narsa diqqatimni tortdi.

Iqtisodiyot va siyosatshunoslikda din ko‘pincha juda umumiy kategoriyalar orqali o‘lchanadi: religious/non-religious, denomination, attendance va hokazo. Lekin dinning o‘zi bundan ancha murakkab narsa. Ba’zi tadqiqotlarni o‘qib, din avval juda superficial (yuzaki) darajada tushunilib, keyin aynan shu soddalashtirilgan kategoriyalar asosida ilmiy xulosalarga kelishadi. Balki bu faqat shu safar o‘qigan adabiyotlarim asosidagi xulosadir.

Shundan bir savol tug‘ildi: biror narsani o‘lchashdan oldin uni qanchalik chuqur tushunishimiz kerak? Menimcha, din haqida ilmiy tadqiqot qilayotgan olim o‘sha dinning bazoviy tushunchalari, ichki mantiqi va dunyoqarashini hech bo‘lmaganda yaxshi tushunishi kerak. Bu albatta olim dindor bo‘lishi kerak degani emas. Lekin obyektni soddalashtirib yuborsak, keyin o‘lchayotgan narsamiz aslida dinning o‘zi emas, balki biz yaratgan juda tor kategoriyaga aylanib qolishi mumkin.

Qizig‘i, bugun bu mavzuni tushuntirgan uchala professor ham ateist ekan, lekin islom, xristianlik va boshqa dinlarning falsafasi umumlashtirib tadqiqot qilishar ekan. Ko'p fikrlariga qo'shilmagan bo'lsam ham, judayam qiziqarli dars bo'ldi.

Daftar hoshiyasidagi bugungi fikrlarim (Comparing Societies fanimdan).

"Сайлов — ҳокимият учун курашнинг цивилизациялашган шакли".

Бу гапни ким айтганини эслаолмадим ва аниқ муаллифни ҳам топаолмадим. Аммо, моҳияти шундаки, ҳокимият учун курашни йўқ қилиб бўлмайди. Инсонлар ва сиёсий гуруҳлар барибир ким қарор қабул қилишини, ким давлатни бошқаришини белгилаш учун рақобат қилади. Фарқ шундаки, цивилизация бу курашни зўравонликдан сайлов қутиларига кўчиради: қурол ўрнига овоз, тўнтариш ўрнига сайлов, рақибни йўқ қилиш ўрнига унинг устидан ғалаба қозониш. Шу маънода демократия ҳокимият учун курашни бутунлай тугатмайди, балки уни қоидаларга солади.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

IELTS'дан юқори баҳо олиш осон бўлиб қолгани ҳақидаги бир твитга муносабат билдиргандим, ўз тажрибамдан келиб чиқиб. Одатда кичик доирадаги ўқувчиларга қизиқ бўладиган твитларимдан фарқли, бу муносабат негадир кўп диққат тортди.

Ким билади дейсиз, балки бир қариянинг фикрлари бўлгани учун қизиқ бўлгандир 😊

Айни пайтда, биз тайёрланиб, бошқаларни ҳам тайёрлаб, топширганимиздан бери IELTS'нинг жамиятимиздаги мавқеи ниҳоятда ўсди. Тил билгисини ўлчаш инструментлари орасида шубҳасиз биринчи ўринга чиқди (TOEFL дегани бўларди, эсингиздами?). Ҳатто барча етишиши, эга бўлиши керак чўққи, кўкракка қадаб юриладиган орденга айланди.

IELTS шунчаки тил даражасини аниқлаб берадиган муддатли бир тест эканини ёддан чиқармаслик керак. Уни умумий қон таҳлилига ўхшатиш мумкин一айни пайтдаги тил билимингиз аҳволини атрофлича кўрсатади. У муваффақиятнинг барча эшикларни очадиган сеҳрли калит эмас.

Тил эса тест топшириш учунгина, юқори балл билан мақтаниш учунгина ўрганилмагани яхши.

#Мулоҳазалар #ИнглизТили

@profsherzod

uzdiplomat иқтибоси: 🖍

«Баъзан бир сиёсатчининг оғзидан чиққан бир оғиз гап ўнлаб расмий ҳужжатлардан кўра кўпроқ нарсани англатади».

Отабек Акромов

Сиёсатшунослик бўйича Австралия миллий университети докторанти

Август, 2026

Telegram | Instagram | You Tube | Facebook | X

Урушдан қайтган "қахрамон" Фродо

"Узуклар ҳукмдори"да Фродо узукни йўқ қилгач, қаҳрамонга айланади. Аммо у энди аввалги Фродо бўлаолмайди. У Ширга қайтгач, у ерда оддий ҳаёт кечира олмаслигини англайди: Назгул пичоғидан қолган яра уни умрининг охиригача қийнайди, юки оғир узук эса унинг руҳида ўчмас из қолдирган. Шунинг учун у Билбо ва эльфлар билан бирга Ўлмас Заминига жўнайди.

Давлат урушни статистика билан ўлчайди: N нафар аскар сафарбар қилинди, N нафар ҳалок бўлди, N нафар ярадор бўлди. Аммо ҳар бир рақам ортида урушдан кейин аввалги ҳаётига қайта олмайдиган инсон туради. Жанг пайтида адреналин ва буйруқ инсонни ўлдиришга мажбур қилиши мумкин. Аммо уруш тугагач, адреналин ҳам тугайди — инсон эса хотиралари билан ёлғиз қолади. Рэмбо образида Сильвестр Сталлоне айнан шу инсон томонини кўрсатади: жанг майдонида тирик қолиш мумкин, аммо жангнинг ўзи инсон ичида давом этиши мумкин. Балки урушнинг энг оғир оқибати шуки, сен ўлдирган одамлар энди рақам эмас, хотирага айланади.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Foreign Affairsда "AI ва Парвардигор" ҳақида қизиқарли мақола ўқидим. Унда шундай фикр келтирилади:

Миллиардлаб йиллик эволюция биз алоҳида ва бетакрор деб билган нарсани — инсон ақлини яратди. Аммо бугун биз хавфли бир бурилиш нуқтасига етиб келдик: инсондан ақллироқ бўлган бир "тур" — сунъий интеллект дунёга келмоқда.

Бу фикр диний дунёқарашнинг асосларига ҳам таълуқли. Мақолада айтилишича, агар инсон Худо томонидан идрок ва ақл билан яратилган ва ер юзидаги энг ақлли мавжудот бўлишга мўлжалланган бўлса, сунъий интеллектнинг инсондан айрим интеллектуал қобилиятларда устун келиши жиддий саволни ўртага қўяди: Худо яратган мавжудот қай даражагача энг ақлли мавжудот бўлиб қолади? Шунинг учун ҳам Католик черкови бу масалага ўз доктринаси доирасида жавоб изламоқда: Папа Франциск Artificial Intelligence and Peace (2024), Ватиканнинг Antiqua et Nova (2025) ҳужжати ва Папа Лев XIVнинг AI ҳақидаги мурожаатлари орқали инсон ақлининг ўзига хослиги ва қадр-қимматини ҳимоя қилмоқда. Уларнинг умумий ғояси шундаки, AI қанчалик ақлли бўлмасин, у инсон ақлининг ўрнини эгалламайди, чунки инсон фақат маълумот қайта ишловчи мавжудот эмас — у онг, виждон, эркинлик ва маънавий масъулиятга эга.

Шу ўринда бир савол туғилади: инсон ақлининг ўзига хослиги ва унинг Яратувчи билан муносабати ҳақидаги бу янги муаммоларни турли динлар ҳам — Исломдан тортиб христианлик ва бошқа диний анъаналаргача — тахлил қилишмоқдами ва улар бунга қандай жавоб излайди?

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Ўзбекистон, Қирғизистон ва Туркманистон БМТ Бош Ассамблеяси сессияси давомида Исроил Бош вазири Нетаньяхунинг нутқини бойкот қилган 77 та мусулмон, араб ва Африка давлатларига қўшилди. Россия, Беларусь, Қозоғистон, Арманистон ва Озарбайжон бошқа давлатлар қаторида Нетаньяхуни тинглашда давом этди.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Технология қанча автоматлашгани сари, сўзларимизга қўшаётган ҳис-туйғу ҳам камайиб бораётгандек. Аввал телефонда T9 биз учун сўзларни давом эттирарди. Кейин электрон почта биз айтмоқчи бўлган жумлаларни таклиф қила бошлади ва матнни тагида "хурмат билан" деган ёзувни "хурмастиз" ёзмоқдамиз. Энди эса кимнидир туғилган куни билан табриклаш ёки ҳолидан хабар олиш учун ҳам сунъий интеллектга мурожат қилмоқдамиз ва у биз учун сўз танлаб бераяпти.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Академик меҳнат бозоридаги вазиятни яхши ифодалайдиган пост:

Академияда "мен билан бирга ишланг" деб ёзадиган одамлар бор, бироқ ҳар бир позиция учун 500 нафар номзод ариза топширади.

АҚШ, Австралия ва умуман дунёда академик меҳнат бозорида ишлаётган дўстларим билан гаплашганимда, кейинги йилларда номзодлар сони тобора ортиб бораётганини кўп эшитаман. Ҳатто бир академик лавозимни қўлга киритгунга қадар иш қидирувчилар 150–200 та лавозимга ҳужжат топшириш одатий ҳолга айланиб бораётганини айтишади.

Қолаверса, Австралияда "hidden job market" — яъни расман эълон қилинган лавозимлардан ташқари, профессионал алоқалар ва танишлар орқали тўлдириладиган "яширин меҳнат бозори" деган тушунча ҳам бор ва 70% лавозимлар шундай тарзда тўлдирилади. Ўзбекча айтганда, бунинг биздаги "таниш-билиш" тизимидан унчалик катта фарқи йўқ. Фақат атамаси бошқача. Бу вазият Англияда, хусусан Оксфорда ҳам бор экан.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

AQSHda uch oy yashab, malaka oshirish uchun zo'r imkoniyat:


• Davomiyligi: 2027-yil fevral – may
• Stipendiya: oyiga $4 000 (har bir ishtirokchi uchun, sug’urta va viza xarajatlarni o’z ichiga oladi)
• Yoʻlkira xarajatlari uchun: $1 600 (har bir ishtirokchi uchun)


Batafsil: https://centralasiaprogram.org/capuz-current-fellows/call-for-applications-uzbekistan-reform-support-fellowship-spring-2027/

@v_turakulov

The Moscow Times ёзишича, айрим Россия ОТМларида урушга қарши чиққан ёки ҳокимиятни танқид қилган ходимлар ФСБ билан "профилактик" суҳбатларга чақирилмоқда, ички "ишончсизлар" рўйхатларига киритилмоқда ва шартномалари узайтирилмаяпти. Айрим ҳолатларда бундай рўйхатдан чиқиш учун давлатга яқин лойиҳаларда иштирок этиш ёки аввалги позициясидан воз кечиш талаб қилингани ҳам айтилмоқда.

Университетлар мустақил фикр ва танқидий билим ишлаб чиқарадиган макондан давлат шакиллантираётган "ҳақиқат"ни тарғиб қилаёдиган институтга айланмоқда. Яъни университет индоктринация манбасига айланмоқда.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Австралиянинг унутилган демографик фожиаси

Австралия тарихида мустамлакачиликнинг демографик оқибатлари аввал ўйланганидан анча катта бўлган. Янги тадқиқотга кўра, 1788 йилгача Австралия қитъасида аборигенлар сони тахминан 2,22 миллион бўлган. Аввалги ҳисоб-китобларда эса бу рақам 250 мингдан 1 миллионгача деб баҳоланарди.

1788 йилдан кейинги ўн йилликларда касалликлар, зўравонлик, қириб ташлашлар, мажбурий кўчириш ва анъанавий ҳаёт тарзининг бузилиши натижасида тахминан 2,06 миллион абортгенлар ҳалок бўлган. Тадқиқотчиларнинг ҳисобича, европаликлар келганидан 70 йил ўтиб, маҳаллий аҳолининг атиги 7 фоизи қолган. Масалан, чечакнинг ўзи дастлабки ўн йилликда шарқий соҳилда 220 минггача инсоннинг ўлимига сабаб бўлган бўлиши мумкин.

Қизиғи, бу ерда гап фақат тарихий рақамни ўзгартириш ҳақида эмас. Аҳоли сони қанча бўлганини аниқлаш — колонизациянинг миқёсини қандай тушунишга бевосита таъсир қилади. Шу маънода демография тарихий хотира ва ҳақиқатни тиклаш воситасига айланади. Ҳозирги ўсиш суръати сақланса, аборигенлар аҳолиси 1788 йилдаги даражага фақат 2047 йилда етиши мумкин.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov

Сўнгги пайтларда академик ишнинг ўзи ҳам баъзан илмий изланишдан кўра техник жараёнга ўхшаб қолади. Мақола ёзиш, таҳрир қилиш, рецензияга жавоб бериш, ҳужжатлар, дарслар ва турли маъмурий ишлар — буларнинг барчаси зарур, аммо улар вақтни шундай эгаллайдики, ўқишга гоҳида вақт етмайди. Рутинадан бўшаб (дарсга тайёрланиш учун ўқилган китоб/мақола доим ҳам менга завқ бермайди), қўлимга китоб ё мақола олсам, шундай мазза қиламан – ўқишни соғинганим яққол билинади. Шунда бир нарса ҳақида ўйлаб қоламан: агар ўқиётган бўлсангиз — яшаяпсиз, қолган пайтда эса шунчаки мавжудсиз.

Чунки олим учун ўқиш оддий ахборот олиш эмас. Китоб ва мақолалар орасида юриб, кимдир берган саволни ўзингизча қайта кўрасиз, бошқалар кўрмаган бўшлиқни сезасиз ёки ҳали ўйланмаган ғоя пайдо бўлади. Шу маънода, ўқиш олим учун ҳаводек. Техник ишлар ишни битиради, ўқиш эса нима учун ишлаётганингизни эслатади, менимча.

P.S.: Сўнгги кунларда ўзим ҳам кундалик ишлар, маъмурий ва техник юмушлар орасида анча кўмилиб қолдим.

👉🏿 https://t.me/otabek_akromov