یک سبک نوشتن و حتی نوعی سبک تعامل در حال ظهور است که من اسمش را گذاشته‌ام AI Style.

حدود یک سال است که هوش مصنوعی برای بخش بزرگی از مردم به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است. خیلی‌ها هر روز با آن گفت‌وگو می‌کنند؛ سوال می‌پرسند، بحث می‌کنند، از آن کمک می‌گیرند، ایده‌هایشان را مطرح می‌کنند و حتی درباره مسائل شخصی با آن حرف می‌زنند.

به نظرم این تعامل طولانی ـ‌ شاید حتی افراطی‌ ـ یک اثر جالب روی من و برخی افراد دیگر گذاشته است؛ اینکه بعضی افراد کم‌ کم بخشی از الگوهای نوشتاری و ارتباطی هوش مصنوعی را جذب می‌کنند.

من خودم مدت‌ها تصور می‌کردم این فقط درباره خودم اتفاق افتاده است.

فرقی نمی‌کند زیر یک انیمه نظر بدهم، درباره یک مسابقه ورزشی حرف بزنم یا در چت خصوصی با نزدیک‌ترین دوستانم صحبت کنم؛
بالاخره یک جایی یکی به من می‌گوید:
«داداش، چرا عین هوش مصنوعی حرف می‌زنی؟» یا «احساس میکنم دارم با هوش مصنوعی حرف می‌زنم!».

این در طول دو ماه گذشته مرتبا برای من رخ داده است.

اوایل فکر می‌کردم صرفا دارند به من برچسب می‌زنند. اما وقتی این واکنش آن‌ قدر تکرار شد، کم‌ کم متوجه شدم شاید واقعا چیزی در سبک نوشتن و حتی شیوه برخورد من با دیگران تغییر کرده باشد؟

احتمالا یک سال گفت‌وگوی مداوم با هوش مصنوعی بی‌تأثیر نبوده است.

بعد متوجه شدم شاید این فقط مخصوص من هم نباشد. اگر یک نفر دیگر نیز ساعت‌ های زیادی را صرف گفت‌ و گو با مدل‌های زبانی کند، طبیعی است که بعضی الگوهایی را که مرتب می‌بیند، در ارتباطات خودش هم به کار ببرد.

البته این را با تبدیل شدن به هوش مصنوعی اشتباه نگیرید. ماشین نشده‌ایم؛ بلکه الگوهای زیادی از سبک آن را جذب کرده‌ و عادت کرده‌ایم. سبک پاسخگویی و نظر‌دهی افرادی مثل من شبیه هوش مصنوعی شده است ـ به دلیلی که نوشتم.

صحبت من درباره یک اختلال یا مشکل شخصیتی هم نیست.
بیشتر شبیه تاثیر گرفتن از یک الگوی ارتباطی است.
درست مثل اینکه آدم ممکن است از استاد، والدین، دوستان یا نویسنده‌ای که زیاد می‌خواند، سبک خاصی از حرف زدن و فکر کردن را یاد بگیرد.

من اسم این پدیده احتمالی را گذاشته‌ام AI Style ـ البته اگر کسی قبلا به آن نپرداخته.

افرادی که آن‌قدر با هوش مصنوعی تعامل داشته‌اند که بعضی ویژگی‌های سبک نوشتن یا حتی سبک برخوردشان، کم‌کم به چیزی نزدیک شده که ما معمولا از پاسخ‌های هوش مصنوعی می‌شناسیم.

مثلا چه؟
مثلا جمله‌های نسبتا کامل و مرتب.
ساختار منطقی و مرحله‌ به‌ مرحله.
استفاده زیاد از عبارت‌ هایی مثل اما، در واقع، بنابراین و نکته اینجاست.
تفکیک ادعا از استدلال.
توضیح دادن مقدمات قبل از رسیدن به نتیجه.
پرهیز از جمله‌های نیمه‌کاره.
پاراگراف‌بندی منظم (در چت عادی).
تلاش برای دقیق بودن در انتخاب واژه‌ها.

و شاید از همه جالب‌تر: لحن نسبتا خونسرد، حتی هنگام نقد شدید.

مثلا من اخیرا یاد گرفته‌ام که ابتدا بگویم کدام بخش از حرف طرف مقابل درست است، بعد توضیح می‌دهم با کدام بخش مخالف هستم و چرا.

این آخری برای من خیلی جالب است؛ چون در بسیاری از بحث‌های انسانی، مخالفت کردن خیلی سریع به رد کردن کل حرف طرف مقابل تبدیل می‌شود(خودم هم در گذشته بعضا چنین بوده‌ام)؛ در حالی که ممکن است نیمی از حرف او درست باشد و نیم دیگرش غلط.
یعنی معمولا مردم وقتی نظر یکی را می‌خوانند و می‌خواهند پاسخی بنویسند تقریبا تمام تمرکزشان روی واکنش نشان دادن به غلط‌های درون متن طرف مقابل است، نه درست‌ها؛ و اینکه مردم بیشتر مطلق‌نگر هستند.

هیچ‌کدام از این ویژگی‌هایی که نوشتم اختراع هوش مصنوعی نیستند. ساختار منطقی، دقت در واژه‌ها، تفکیک ادعا از استدلال و برخورد آرام با مخالف، سال‌هاست در نوشتار دانشگاهی، فلسفه، آموزش و تفکر انتقادی وجود دارند.

چیزی که ممکن است جدید باشد، این است که هوش مصنوعی این سبک را وارد زندگی روزمره کرده و آن را به‌ شکل بسیار مکرر در اختیار میلیون‌ها نفر قرار داده است.

بنابراین ممکن است اتفاق جالبی در حال رخ دادن باشد؛ انسان‌ها فقط از هوش مصنوعی برای تولید متن استفاده نمی‌کنند؛ ممکن است بعضی از آن‌ها نحوه تعامل با یکدیگر را هم تا حدی از آن یاد بگیرند.

اگر این فرض درست باشد(که البته بعد از ربع ساعت حرف زدن با من به درستی‌اش شهادت می‌دهید)، احتمالا در سال‌های آینده با آدم‌های بیشتری مواجه خواهیم شد که نوشته‌ها و حتی شیوه بحث کردنشان برایمان AI-like به نظر می‌رسد.

شاید همین الان خودتان هم یکی از آن‌ها باشید، البته با شدت‌های متفاوت.

اگر چنین آدمی دیدید، لازم نیست سریع به او برچسب بزنید. ممکن است واقعا سبک ارتباطی‌اش تحت تاثیر چیزی قرار گرفته باشد که هر روز با آن تعامل داشته است. و به نظر من، بخش زیادی از این تغییر حتی می‌تواند مفید باشد.

من ترجیح می‌دهم کسی هنگام اختلاف نظر، اول بفهمد طرف مقابل چه گفته، بخش درست حرفش را جدا کند، بعد سراغ بخش نادرست برود و برای مخالفتش دلیل بیاورد؛ به‌جای اینکه صرفا واکنش احساسی نشان دهد یا صرفا روی بخش نادرست مانور دهد.

البته این به معنی کپی‌پیست کردن از هوش مصنوعی نیست. بحث استفاده مستقیم از متن تولید شده توسط AI موضوع کاملا جداگانه‌ای است و ارتباطی با چیزی که من اینجا می‌گویم ندارد.

من درباره اثر گرفتن از یک الگوی ارتباطی صحبت می‌کنم.

پس بله؛ من رسما اعلام می‌کنم: AI Style در راه است.

شاید هنوز اسم علمی و رسمی این پدیده نباشد و حتی ممکن است بعدها مشخص شود که آنچه من AI Style می‌نامم، ترکیبی از چند پدیده روان‌شناختی و اجتماعی شناخته‌ شده است.

اما اگر این روز‌ها دیدید یک نفر وسط بحث با آرامش می‌گوید «نکته‌ای که گفتی درست است، اما یک تفاوت مهم وجود دارد...» و جملاتی و سبکی که هوش مصنوعی دارد سریع به او نگویید هوش مصنوعی یا کپی پیست هوش مصنوعی!

شاید آن شخص فقط یک AI Style باشد.

🚀 @ofoghroydadd

این متن بالا، نوشته من است که توسط هوش‌ مصنوعی ویرایش نگارشی و دستورزبانی شده و نمی‌تواند به عنوان یک مثال برای بحث بالا به کار رود.