افسانه میترا

میترا در ایران، هند و یونان


در ودا،کتاب مقدس هندیان باستان، نام میترا چندین بار تکرار شده و معنی پیمان دارد. در اوستا، کتاب مقدس ایرانیان باستان در سرودی به نام مهریشت میترا ستایش شده است. چه در ودا و چه در اوستا نام میترا با نام های وارونا (از خدایان هندو) و اهورامزدا (خدای بزرگ ایرانیان) همراهست. خاورشناسان بر این باورند که در دورانهای باستان رقابتی میان مهرپرستان و پرستندگان خدای آسمان بوده است.

اگر بخواهیم آیین مهرپرستی را بهتر بشناسیم نباید دوگانه پرستی ادیان ایرانی را فراموش کنیم. در دین باستانی ایران اهورامزدا خداوند فرزانگی و فرمانروای جهان روشنی ست. گروهی از ایزدان گرداگرد او همواره با نیروهای بدکار و خدای تاریکی در نبردند. در این نبرد همیشگی میترا ایزدی “یزت” به شمار می رود که دستیار اهورامزداست و در صف ستیزندگان خیر و راستی نبرد می کند. آشکارست که میترا همان خدای روشنایی ست که در هند به خورشید مانند شده است.همچنین در یونان در حماسه هومر الهه هلیوس را همسان میترا می بینیم که در جهان می گردد و انتقام ستم دیدگان را می گیرد تا دوباره راستی در دنیا فرمانروایی کند. در باورهای ایرانیان باستان اورمزد یارانی به نام امشاسپندان دارد که از ذات او تراوش یافته اند؛ چنانکه در هند نیز ایزدان کهتری مانند آریامن (ایزد نگاهبان آریاها) و بهاگا (خدای سرنوشت) پیرامون میترا هستند. در هند این دو ایزد، آریامن و بهاگا، به هم پیوسته و سرائوسا (Sraosa) و آسی نام می گیرند که در واقع وجوه مشخصی از میترا هستند. این دو را بسان کوتس (Cautes) و کوتوپاتس (Cautopates) از همراهان میترا دانسته اند که در نماشنامه های مذهبی قرون وسطای مسیحی دیده می شود.

#ایران_باستان #افسانه_میترا

🪻~|🦋@novelsorena🦋|~🪻