ایجاز در توصیف مانند ایجاز در ساختار کلی متن


وقتی قالب نویسنده کوتاه‌نویسی و رعایت ایجاز باشد، چه در ساختار کلی متن و چه در توصیف و تشریح جزئیات، آن را به کار می‌برد. این نوع کوتاه‌نویسی در کتاب «ملت عشق» کاملاً به چشم می‌خورد.

وقتی نویسنده سعی می‌کند تا هر مفهوم را در یک جمله بیان کند برای بیان مفهوم دیگر، به سراغ جملۀ دیگر می‌رود و همین‌طور که اشاره شد، هر مفهوم در نهایتِ ایجاز و کوتاهی بیان می‌شود.

با هم بخشی از این توصیفات کوتاه را از متن کتاب می‌خوانیم:

«در سیاحت‌هایم از انواع راه‌های صعب‌العبور گذشته‌ام. در کتابخانه‌ها با دانشمندان مشورت کرده‌ام. با دیوانه‌ها صحبت کرده‌ام. در مهتاب با دشمن‌ها رقصیده‌ام. کسی را بر کسی برتری نداده‌ام. به آفریده به خاطر آفریدگار عشق ورزیده‌ام. از هر مشربی آدمی شناخته‌ام. بدبخت‌ها را دیده‌ام. احمق‌ها را هم. هم کرامات را می‌دانم هم معجزات را…»

رمانی که در نهایت ایجاز نوشته شده باشد، مانند ریتمی گوش‌نواز خواهد بود که خواننده را بدون احساس دل‌زدگی یا خستگی با خود همراه می‌کند.

ما در هر پاراگراف یک ‌قدم به شناخت بیشتر شخصیت‌های داستان نزدیک‌تر می‌شویم. با هر جمله یک جرعه بیشتر داستان را می‌شناسیم. به همین دلیل است که نمی‌توانیم موقع خواندن کتاب یک‌باره قسمتی را باز کنیم و انتظار داشته باشیم تا مفهوم کاملاً به ما منتقل شود.

هر پاراگراف از این کتاب به هدفی نوشته شده است که هم‌راستا با هدف کلی داستان است. به همین دلیل هیچ‌یک از بخش‌ها و بندها را نمی‌توان فاکتور گرفت و حذف کرد.

#یک_جرعه_نویسندگی #ایجاز

☕️…❄️⚜@novelsorena⚜❄️…☕️