🔴2⃣ مواد سرطانزای بسیار پرریسک معمولاً سال‌ها تا دهه‌ها بعد اثر می‌کنند، آیا واکسن در سه ماه اول چنین کرده؟!
(مقاله نمی‌گوید واکسن چنین کرده (اثبات علیت ندارد)، اما افرادی با استناد به این مقاله چنین ادعایی کرده‌اند.)
t.me/nouritazeh
t.me/HealthNotes
بخش ۲
ناسازگاری با فرایند سرطانزایی

پیگیری فقط یک‌ساله برای نتیجه‌گیری دربارهٔ ایجاد تومور از نظر زیستی منطقی نیست،
به ویژه اینکه پیک افزایش در ۱ تا ۳ ماه اول دیده می‌شود.

مقاله‌ای که دستاویز افراد ضدواکسن قرار گرفته:
اصل مقاله

نمونۀ سوء استفاده

در مطلب قبل:
t.me/nouritazeh/15749
سوگیری تشخیص و نظارت را دربارۀ آن دیدیم حالا اشکال بعدی را ببینیم:

🔸محدودیت پیگیری کوتاه در مقایسه با دوره نهفتگی سرطان‌های جامد
یکی از نقاط ضعف اصلی روش‌شناختی در مقالۀ مورد نقد، که یک مطالعه گذشته‌نگر گروهی (retrospective cohort) بر اساس داده‌های بیمه سلامت ملی کره جنوبی (NHIS) است، «محدود بودن دورۀ پی‌گیری به تنها یک سال پس از واکسیناسیون COVID-19» می‌باشد.
این رویکرد از دیدگاه بیولوژیکی و اپیدمیولوژی برای نتیجه‌گیری دربارۀ ارتباط احتمالی واکسیناسیون با ایجاد سرطان (سرطان‌زایی یا oncogenesis) در تومورهای جامد، مانند سرطان‌های تیروئید، معده، روده بزرگ، ریه، پستان و پروستات که در مطالعه با نسبت خطر (HR) بین ۱.۱۹۷ تا ۱.۶۸۷ گزارش شده، منطقی نیست.

دورۀ نهفتگی (latency period)، که به عنوان زمان بین شروع تغییرات سلولی سرطان‌زا و تشخیص بالینی بیماری تعریف می‌شود، برای بیشتر سرطان‌های جامد چندین سال تا دهه‌ها طول می‌کشد.

✅ زمان کوتاه (یک سالۀ) پیگیری نمی‌تواند موارد از قبل موجود (prevalent cases) را از موارد جدید (incident cases) به درستی جدا کند و ممکن است خطر را بیش از حد تخمین بزند.

در همه‌گیرشناسی سرطان، دورۀ نهفتگی بر اساس مدل‌های خطر (ریسک مدل‌ها) مانند مدل‌های چندمرحله‌ای سرطان‌زایی تخمین زده می‌شود و بسته به نوع سرطان، عامل سرطان‌زا (مانند تابش، مواد شیمیایی یا عفونت‌ها) و عوامل فرد (مانند سن و ژنتیک) متفاوت است.

✅ در سرطان‌های جامد، حداقل دوره نهفتگی اغلب ۵ سال در نظر گرفته می‌شود، در حالی که برای سرطان‌های خونی مانند لوسمی (که در این مطالعه افزایش معناداری نشان نداده) حدود ۲ سال است.

یک بررسی سیستماتیک توسط Howard و همکاران (۲۰۱۲) بر اساس داده‌های همه‌گیرشناسی و مدل‌سازی، دورۀ نهفتگی میانی (median latency) را برای سرطان‌های مختلف گزارش کرده:

برای سرطان ریه، دورۀ نهفتگی مرتبط با سیگار حدود ۲۰ تا ۳۰ سال است (با حداقل ۱۰ سال)

برای سرطان پستان، ۵ تا۲۰ سال (با اوج در ۱۰ تا ۱۵ سال)

برای سرطان پروستات، ۱۰ تا۲۰ سال؛ برای سرطان رودۀ بزرگ، ۱۰ تا ۱۵ سال

برای سرطان معده، ۱۰ تا ۲۰ سال (به ویژه در ارتباط با عفونت هلیکوباکتر پیلوری)

و برای سرطان تیروئید، که اغلب دورۀ نهفتگی کوتاه‌تری دارد (به دلیل غربالگری حساس)، همچنان حداقل ۵ تا ۱۰ سال تخمین زده می‌شود.
منبع

✅ از دیدگاه بیولوژیکی، سرطان‌زایی در تومورهای جامد فرآیندی چندمرحله‌ای است که شامل انباشت جهش‌های ژنتیکی
(accumulation of mutations),
التهاب مزمن و فرار از سیستم ایمنی می‌شود.

✅ این فرآیند سال‌ها زمان می‌برد تا به مرحله‌ای برسد که با ابزارهای تشخیصی مانند تصویربرداری یا بیوپسی قابل شناسایی باشد. برای نمونه، در مدل
Armitage-Doll (۱۹۵۴)
که پایۀ مدل‌های مدرن است، دورۀ نهفتگی برای سرطان‌های پوششی (اپیتلیال) مانند رودۀ بزرگ یا معده اغلب بیش از ۱۰ سال است، زیرا نیاز به حداقل ۵ تا ۷ جهش دارد.
منبع

✅✅ در مقالۀ مورد نقد، افزایش خطر عمدتاً در سرطان‌های قابل غربالگری مانند تیروئید و پروستات دیده می‌شود، که دورۀ نهفتگی طولانی آن‌ها با پیگیری یک‌ساله ناسازگار است.

✅✅ افزون بر این، اوج افزایش تشخیص در منحنی‌های تجمعی مطالعه (شکل ۱B) در ۱-۳ ماه اول پس از واکسیناسیون رخ می‌دهد، که از نظر زمانی با سرطان‌زایی سریع ناسازگار است و بیشتر به بایاس تشخیص
(detection bias)
یا موارد از قبل موجود اشاره دارد؛ مواردی که ممکن است در دوران همه‌گیری به دلیل اختلالات غربالگری تأخیر داشته باشند.

برای درک بهتر، بیایید مثال‌های واقعی از دورۀ نهفتگی تأثیر کارسینوژن‌ها (عوامل سرطان‌زا) را
بر اساس مطالعات معتبر ببینیم.
پیام بعدی را ببینید:
t.me/nouritazeh/15752