فصلنامه
مطالعات روزنامه نگاری جدید
مدیرمسوول و سردبیر:
رضا غبیشاوی
@reza_ghobeishawi
تماس با ادمین:
@Newjournalismadmin
Post #49886
95
Channel Public Channel
رو روزنامهنگاری جدید
@newjournalism
- Subscribers
- 4.61K
- Photos
- 38.5K
- Videos
- 1.8K
- Links
- 5.5K
Recent Posts 18 shown
Post #49885
184
نقد - ادیت تیتر
استفاده از کلمه متوهمانه در تیتر، نادرست و غیرحرفه ای است. زیرا اولا تحلیل و نظر نویسنده است. در خبر ، نظر و تحلیل نویسنده نوشته نمی شود. ثانیا باعث دافعه مخاطب می شود. ثالثا از وزانت رسانه کم می کند و رابعا از تاثیرگذاری رسانه و این خبر کم می کند.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
استفاده از کلمه متوهمانه در تیتر، نادرست و غیرحرفه ای است. زیرا اولا تحلیل و نظر نویسنده است. در خبر ، نظر و تحلیل نویسنده نوشته نمی شود. ثانیا باعث دافعه مخاطب می شود. ثالثا از وزانت رسانه کم می کند و رابعا از تاثیرگذاری رسانه و این خبر کم می کند.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
- 👏 3
- 😁 1
Post #49884
199
15 نکته درباره زندان رفتن رسایی
✍🏼 رضا غبیشاوی
عصرایران
🔹 به این بهانه می توان به جای خالی خبرنگاران در دادگاه ها اشاره کرد. اگر جای قوه قضائیه بودم به سرعت، خبرنگاران را به دادگاه های بازمی گرداندم و به رویه نادرست منع خبرنگاران از حضور در جلسات دادگاه ها پایان می دادم. تاکنون رئیس قوه قضائیه نیز بارها بر برگزاری علنی به معنای واقعی یعنی با حضور خبرنگاران و علاقمندان در جلسات دادگاه تاکید کرده است. تا دهه 70 جلسات دادگاه در ایران با حضور خبرنگاران و علاقمندان برگزار می شد. نشانه آن هم گزارش های اختصاصی خبرنگاران در روزنامه ها و مجلات مختلف بود. حالا نیز جا دارد جلسات دادگاه به ویژه افراد مشهور یا پرونده های جنجالی با حضور خبرنگاران رسانه های مختلف و علاقمندان دنبال شود تا افکار عمومی از جزئیات سیراب شود.
امیدوارم علی کاظمی سخنگوی جدید و جوان قوه قضائیه به این موضوع ورود کند و یادگاری خوبی از خود به جای بگذارد.
متن کامل یادداشت
asriran.com/00513u
@MyAsriran
✍🏼 رضا غبیشاوی
عصرایران
🔹 به این بهانه می توان به جای خالی خبرنگاران در دادگاه ها اشاره کرد. اگر جای قوه قضائیه بودم به سرعت، خبرنگاران را به دادگاه های بازمی گرداندم و به رویه نادرست منع خبرنگاران از حضور در جلسات دادگاه ها پایان می دادم. تاکنون رئیس قوه قضائیه نیز بارها بر برگزاری علنی به معنای واقعی یعنی با حضور خبرنگاران و علاقمندان در جلسات دادگاه تاکید کرده است. تا دهه 70 جلسات دادگاه در ایران با حضور خبرنگاران و علاقمندان برگزار می شد. نشانه آن هم گزارش های اختصاصی خبرنگاران در روزنامه ها و مجلات مختلف بود. حالا نیز جا دارد جلسات دادگاه به ویژه افراد مشهور یا پرونده های جنجالی با حضور خبرنگاران رسانه های مختلف و علاقمندان دنبال شود تا افکار عمومی از جزئیات سیراب شود.
امیدوارم علی کاظمی سخنگوی جدید و جوان قوه قضائیه به این موضوع ورود کند و یادگاری خوبی از خود به جای بگذارد.
متن کامل یادداشت
asriran.com/00513u
@MyAsriran
Post #49883
219
روزنامهنگاری جدید @NewJournalism روزنامه نگاری جدید
روایت مجری سابق صداوسیما: برای حضور مجریان زن و مرد، زوج و فرد می شد
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
Post #49882
217
Post #49880
243
Post #49879
226
تیتر کوتاه و درشت
با الگوگیری از تیترهای معروف شاه رفت و امام آمد
اطلاعات
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
با الگوگیری از تیترهای معروف شاه رفت و امام آمد
اطلاعات
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
Post #49878
178
Post #49877
159
Post #49874
145
Post #49873
163
دیدار شیخ
سازندگی
سازندگی
Post #49872
151
کوه تراشی در دو قدمی
منابع طبیعی لنگا
هفت صبح
منابع طبیعی لنگا
هفت صبح
Post #49871
188
نقد : تیتر و طرح یک: تبلیغاتی
ماموریت رسانه، اطلاع رسانی واقعی است و نه تبلیغ. اطلاع رسانی واقعی یعنی بازتاب همه ابعاد یک سوژه
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
ماموریت رسانه، اطلاع رسانی واقعی است و نه تبلیغ. اطلاع رسانی واقعی یعنی بازتاب همه ابعاد یک سوژه
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
Post #49870
202
کاور نشریه تایم: «مسیر ترامپ»
فاطمه لطفی
به نوشته تایم می‌توان وسواس ترامپ نسبت به پروژه‌های ساختمانی‌اش را درک کرد. او در یکی از دشوارترین دوران‌های ریاست‌جمهوری‌اش، غرق در جزئیات ملموس دنیایی‌ست که می‌تواند آن را مطابق میل خود از نو بسازد.
در این تضاد، نکته‌ای گویا نهفته است؛ اینجا او همچنان می‌تواند به دیواری اشاره کند و بگوید ضخامت آن چقدر باید باشد، اما مسیر ریاست‌جمهوری‌اش از کنترل خارج شده، ترامپ خود را با اموری سرگرم کرده که بر آنها تسلط دارد.
جنگ با ایران هفت‌ماهه شده و پایانی برای آن متصور نیست. این جنگ قیمت نفت و بنزین را به شدت افزایش داده و اقتصاد جهانی را دچار تلاطم کرده است.
فشارهای تورمی که با تعرفه‌های ترامپ تشدید شده‌اند، فدرال رزرو را وادار کرده تا علی‌رغم مخالفت‌هایش نرخ بهره را افزایش دهد؛ ضمن آنکه احتمال افزایش مجدد آن پیش از پایان سال نیز وجود دارد. نرخ بهره وام مسکن به ۷.۵ درصد رسیده و وضعیت بازار مسکن را که پیش از این هم شرایطی دشوار و طاقت‌فرسا داشت، وخیم‌تر کرده است.
او با شعار صلح طلبی وارد کاخ سفید شد اما حالا درگیر جنگی عجیب است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
فاطمه لطفی
به نوشته تایم می‌توان وسواس ترامپ نسبت به پروژه‌های ساختمانی‌اش را درک کرد. او در یکی از دشوارترین دوران‌های ریاست‌جمهوری‌اش، غرق در جزئیات ملموس دنیایی‌ست که می‌تواند آن را مطابق میل خود از نو بسازد.
در این تضاد، نکته‌ای گویا نهفته است؛ اینجا او همچنان می‌تواند به دیواری اشاره کند و بگوید ضخامت آن چقدر باید باشد، اما مسیر ریاست‌جمهوری‌اش از کنترل خارج شده، ترامپ خود را با اموری سرگرم کرده که بر آنها تسلط دارد.
جنگ با ایران هفت‌ماهه شده و پایانی برای آن متصور نیست. این جنگ قیمت نفت و بنزین را به شدت افزایش داده و اقتصاد جهانی را دچار تلاطم کرده است.
فشارهای تورمی که با تعرفه‌های ترامپ تشدید شده‌اند، فدرال رزرو را وادار کرده تا علی‌رغم مخالفت‌هایش نرخ بهره را افزایش دهد؛ ضمن آنکه احتمال افزایش مجدد آن پیش از پایان سال نیز وجود دارد. نرخ بهره وام مسکن به ۷.۵ درصد رسیده و وضعیت بازار مسکن را که پیش از این هم شرایطی دشوار و طاقت‌فرسا داشت، وخیم‌تر کرده است.
او با شعار صلح طلبی وارد کاخ سفید شد اما حالا درگیر جنگی عجیب است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
Post #49869
176
کاور هفته‌نامه گاردین ویکلی: «نه در حیاط خلوت من»
فاطمه لطفی
این نشریه از رشد نگاه منفی عموم مردم به ایجاد زیرساخت‌های مراکز داده نوشته است.
عبارت «نه در حیاط خلوت من» یا به اختصار NIMBY، عبارتی رایج است که مخالفت مردم با توسعه املاک و مستغلات و زیرساخت‌ها در منطقه مسکونی‌شان و نیز حمایت از مقررات سختگیرانه استفاده از زمین را توصیف می‌کند.
به نوشته گاردین ویکلی، همزمان که زنگ خطر تهدید بالقوه وجودی توسعه سرسام‌آور هوش مصنوعی بلندتر به صدا در می‌آید، افرادی که از بحث‌های سیلیکون‌ولی در مورد آینده انقلاب هوش مصنوعی دور هستند، نگرانی‌های ملموس‌تری را در مورد ساخت مراکز داده عظیمی دارند که این نهادها را تغذیه می‌کنند.
ادواردو پورتر، نویسنده حوزه اقتصاد و سیاست، در گاردین ویکلی تحلیل می‌کند که چرا جوامع در برابر هوش مصنوعی و آینده‌ای که غول‌های فناوری می‌خواهند ایجاد کنند، مقاومت نشان می‌دهند.
به باور وی این ترس‌ها، که مبتنی بر نگرانی‌های زیست‌محیطی در مورد استفاده از منابع و تغییرات سریع اجتماعی است، بسیار پیچیده‌تر از نگرش‌های ضد تکنولوژی‌گرایی یا نیمبی‌گرایی است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
فاطمه لطفی
این نشریه از رشد نگاه منفی عموم مردم به ایجاد زیرساخت‌های مراکز داده نوشته است.
عبارت «نه در حیاط خلوت من» یا به اختصار NIMBY، عبارتی رایج است که مخالفت مردم با توسعه املاک و مستغلات و زیرساخت‌ها در منطقه مسکونی‌شان و نیز حمایت از مقررات سختگیرانه استفاده از زمین را توصیف می‌کند.
به نوشته گاردین ویکلی، همزمان که زنگ خطر تهدید بالقوه وجودی توسعه سرسام‌آور هوش مصنوعی بلندتر به صدا در می‌آید، افرادی که از بحث‌های سیلیکون‌ولی در مورد آینده انقلاب هوش مصنوعی دور هستند، نگرانی‌های ملموس‌تری را در مورد ساخت مراکز داده عظیمی دارند که این نهادها را تغذیه می‌کنند.
ادواردو پورتر، نویسنده حوزه اقتصاد و سیاست، در گاردین ویکلی تحلیل می‌کند که چرا جوامع در برابر هوش مصنوعی و آینده‌ای که غول‌های فناوری می‌خواهند ایجاد کنند، مقاومت نشان می‌دهند.
به باور وی این ترس‌ها، که مبتنی بر نگرانی‌های زیست‌محیطی در مورد استفاده از منابع و تغییرات سریع اجتماعی است، بسیار پیچیده‌تر از نگرش‌های ضد تکنولوژی‌گرایی یا نیمبی‌گرایی است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
Post #49868
159
کاور نشریه نیوزویک: «درباب سیاست هوش مصنوعی»
فاطمه لطفی
به نوشته نیوزویک هوش مصنوعی سریع‌تر از آنکه احزاب بتوانند تصمیم بگیرند با آن چه کنند، دستور کار واشنگتن را در دست گرفته است.
می‌دانید چه کسی نمی‌تواند با سرعت هوش مصنوعی همگام شود؟سیاستمداران آمریکایی.
در عرض دو سال، هوش مصنوعی از یک کنجکاوی در کمیته‌ها به یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ تبدیل شده. ترامپ ادعا می‌کند که بیش از ۲.۷ تریلیون دلار را به صنعت هوش مصنوعی اختصاص داده.
دلارهای لابی‌گری نیز به دنبال آن سرازیر شده‌اند: طبق گزارش Issue One، ۱۱ شرکت از بزرگترین شرکت‌های فناوری و هوش مصنوعی و انجمن‌های صنفی آنها در شش ماه اول سال ۲۰۲۶، ۴۱.۸ میلیون دلار برای لابی‌گری با دولت فدرال هزینه کرده‌اند که تقریبا ۱۰ درصد بیشتر از سال قبل است.
در بهار گذشته، بیش از ۲۷ میلیون دلار از گروه‌های مرتبط با OpenAI و Anthropic به یک انتخابات مقدماتی کنگره دموکرات‌ها در منهتن سرازیر شد. ظهور ناگهانی هوش مصنوعی به عنوان یک مسئله سیاسی، دعواهای منطقه‌بندی بر سر مراکز داده را به تبلیغات تهاجمی تبدیل کرده است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
فاطمه لطفی
به نوشته نیوزویک هوش مصنوعی سریع‌تر از آنکه احزاب بتوانند تصمیم بگیرند با آن چه کنند، دستور کار واشنگتن را در دست گرفته است.
می‌دانید چه کسی نمی‌تواند با سرعت هوش مصنوعی همگام شود؟سیاستمداران آمریکایی.
در عرض دو سال، هوش مصنوعی از یک کنجکاوی در کمیته‌ها به یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ تبدیل شده. ترامپ ادعا می‌کند که بیش از ۲.۷ تریلیون دلار را به صنعت هوش مصنوعی اختصاص داده.
دلارهای لابی‌گری نیز به دنبال آن سرازیر شده‌اند: طبق گزارش Issue One، ۱۱ شرکت از بزرگترین شرکت‌های فناوری و هوش مصنوعی و انجمن‌های صنفی آنها در شش ماه اول سال ۲۰۲۶، ۴۱.۸ میلیون دلار برای لابی‌گری با دولت فدرال هزینه کرده‌اند که تقریبا ۱۰ درصد بیشتر از سال قبل است.
در بهار گذشته، بیش از ۲۷ میلیون دلار از گروه‌های مرتبط با OpenAI و Anthropic به یک انتخابات مقدماتی کنگره دموکرات‌ها در منهتن سرازیر شد. ظهور ناگهانی هوش مصنوعی به عنوان یک مسئله سیاسی، دعواهای منطقه‌بندی بر سر مراکز داده را به تبلیغات تهاجمی تبدیل کرده است.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
- ❤ 1
- 👍 1
Post #49867
178
💥دوباره نوبل ادبیات، دوباره رواج شایعات: نام نامزدهای نوبل ادبیات اعلام نمی‌شود!
✍️فاطمه لطفی | روزنامه‌نگار
متاسفانه در یکی دو روز گذشته باز هم شایعه حضور نام یک نویسنده ایرانی در میان نامزدهای جایزه نوبل ادبیات در یک رسانه فارسی منتشر شده، خیلی زود با کپی‌کاری بقیه رسانه‌ها، نام محمود دولت‌آبادی به عنوان نامزد ایرانی جایزه نوبل ادبیات در تقریبا تمام سایت‌ها آمده است.
اما ذکر یک نکته بسیار ضروری‌ست:
هر ساله در بازه زمانی ۶ تا ۱۰ اکتبر، برندگان رشته‌های گوناگون معرفی می‌شوند و نامشان به فهرستی درخشان می‌پیوندد که قدمتی بیش از یک قرن دارد. با این حال، در پسِ درخشش شهرت جهانی، پرده‌ای از راز و رمز وجود دارد که کل فرآیند نامزدی را به مدت ۵۰ سال در هاله‌ای از ابهام و محرمانگی قرار می‌دهد.
بر اساس اعلام وب‌سایت رسمی بنیاد نوبل، امکان درخواست مستقیم برای دریافت این جوایز وجود ندارد. در عوض، فرآیند نامزدی از طریق دعوت از گروهی منتخب شامل دانشگاهیان برجسته، برندگان پیشین نوبل، پژوهشگران ممتاز، نمایندگان مجلس و مقامات سازمان‌های بین‌المللی انجام می‌شود. تنها افراد دعوت‌شده مجاز به ارائه نام‌ها جهت بررسی هستند.
یکی از ویژگی‌های بارز فرآیند نوبل، محرمانگی شدید آن است. اساسنامه بنیاد نوبل حکم می‌کند که نام نامزدها، افراد پیشنهاددهنده و دلایل نامزدی به مدت ۵۰ سال محرمانه بماند. بدین ترتیب، اگر فردی در سال 2026 نامزد شود، نام او تا سال 2076 فاش نخواهد شد.
این رویه که از زمان نخستین دوره اهدای جوایز در سال ۱۹۰۱ اجرا می‌شود، با هدف تضمین سلامت، بی‌طرفی و استقلال فرآیند انتخاب اتخاذ شده است. بنیاد نوبل توضیح می‌دهد که افشای فوری هویت پیشنهاددهندگان می‌تواند زمینه را برای اعمال نفوذ سیاسی، لابی‌گری یا فشارهای عمومی فراهم آورد و انصاف و عدالت در جریان بررسی‌ها را به خطر بیندازد. لزوم محرمانگی ریشه در این تمایل دارد که جایزه نوبل از مداخلات بیرونی مصون بماند. اگر هویت نامزدکنندگان علنی می‌شد، دولت‌ها یا گروه‌های ذی‌نفع می‌توانستند برای حمایت از نامزدهای مورد نظر خود اعمال فشار کنند. بنیاد نوبل خاطرنشان می‌کند که محرمانگی به نامزدکنندگان آزادی عمل می‌دهد تا افراد شایسته را «بدون ترس یا ملاحظات جانبی» پیشنهاد دهند.
جنجال‌های گذشته بر اهمیت این اصل تاکید دارند. اهدای جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۷۳ به هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، در بحبوحه جنگ ویتنام انتقادات جهانی را برانگیخت. ناظران معتقدند اگر نام نامزدکنندگان علنی بود، آنها ممکن بود با واکنش‌های تند سیاسی یا فشارهای اجباری مواجه شوند.
اما طرفداران محرمانگی نام‌ها استدلال می‌کنند که محرمانگیِ این سیستم، اعتبار جایزه را افزایش می‌دهد. این رویه به نامزدکنندگان امکان می‌دهد مستقل عمل کنند، یکپارچگی و سلامت تصمیم‌گیری را حفظ می‌کند و حریم خصوصی نامزدکنندگان و نامزدها را پاس می‌دارد. علاوه بر این، از گمانه‌زنی‌های زودهنگام و هیاهوی رسانه‌ای که می‌توانست بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارد، جلوگیری می‌کند.
با این حال، منتقدان دوره ۵۰ ساله محرمانگی را در عصری که خواستار شفافیت بیشتر است، بیش از حد می‌دانند. آنها استدلال می‌کنند که وقتی از چهره‌های بحث‌برانگیز تقدیر می‌شود، عموم مردم حق دارند بدانند چه کسانی آنها را پیشنهاد داده‌اند. با وجود این، بنیاد نوبل همچنان معتقد است که مزایای محرمانگی بسیار بیشتر از معایب آن است.
به هرحال استدلال مخالفان یا موافقان محرمانگی نام‌ها هر چه که باشد، در حال حاضر اصل بر محرمانگی نام نامزدهای نوبل ادبیات است، و امکان اینکه کسی یا رسانه‌ای خبر داشته باشد که چه کسی نامزد نوبل ادبیات شده، تقریبا صفر است و هر نوع خبری در این رابطه، صرفا گمانه‌زنی رسانه‌ای‌ست.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
✍️فاطمه لطفی | روزنامه‌نگار
متاسفانه در یکی دو روز گذشته باز هم شایعه حضور نام یک نویسنده ایرانی در میان نامزدهای جایزه نوبل ادبیات در یک رسانه فارسی منتشر شده، خیلی زود با کپی‌کاری بقیه رسانه‌ها، نام محمود دولت‌آبادی به عنوان نامزد ایرانی جایزه نوبل ادبیات در تقریبا تمام سایت‌ها آمده است.
اما ذکر یک نکته بسیار ضروری‌ست:
هر ساله در بازه زمانی ۶ تا ۱۰ اکتبر، برندگان رشته‌های گوناگون معرفی می‌شوند و نامشان به فهرستی درخشان می‌پیوندد که قدمتی بیش از یک قرن دارد. با این حال، در پسِ درخشش شهرت جهانی، پرده‌ای از راز و رمز وجود دارد که کل فرآیند نامزدی را به مدت ۵۰ سال در هاله‌ای از ابهام و محرمانگی قرار می‌دهد.
بر اساس اعلام وب‌سایت رسمی بنیاد نوبل، امکان درخواست مستقیم برای دریافت این جوایز وجود ندارد. در عوض، فرآیند نامزدی از طریق دعوت از گروهی منتخب شامل دانشگاهیان برجسته، برندگان پیشین نوبل، پژوهشگران ممتاز، نمایندگان مجلس و مقامات سازمان‌های بین‌المللی انجام می‌شود. تنها افراد دعوت‌شده مجاز به ارائه نام‌ها جهت بررسی هستند.
یکی از ویژگی‌های بارز فرآیند نوبل، محرمانگی شدید آن است. اساسنامه بنیاد نوبل حکم می‌کند که نام نامزدها، افراد پیشنهاددهنده و دلایل نامزدی به مدت ۵۰ سال محرمانه بماند. بدین ترتیب، اگر فردی در سال 2026 نامزد شود، نام او تا سال 2076 فاش نخواهد شد.
این رویه که از زمان نخستین دوره اهدای جوایز در سال ۱۹۰۱ اجرا می‌شود، با هدف تضمین سلامت، بی‌طرفی و استقلال فرآیند انتخاب اتخاذ شده است. بنیاد نوبل توضیح می‌دهد که افشای فوری هویت پیشنهاددهندگان می‌تواند زمینه را برای اعمال نفوذ سیاسی، لابی‌گری یا فشارهای عمومی فراهم آورد و انصاف و عدالت در جریان بررسی‌ها را به خطر بیندازد. لزوم محرمانگی ریشه در این تمایل دارد که جایزه نوبل از مداخلات بیرونی مصون بماند. اگر هویت نامزدکنندگان علنی می‌شد، دولت‌ها یا گروه‌های ذی‌نفع می‌توانستند برای حمایت از نامزدهای مورد نظر خود اعمال فشار کنند. بنیاد نوبل خاطرنشان می‌کند که محرمانگی به نامزدکنندگان آزادی عمل می‌دهد تا افراد شایسته را «بدون ترس یا ملاحظات جانبی» پیشنهاد دهند.
جنجال‌های گذشته بر اهمیت این اصل تاکید دارند. اهدای جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۷۳ به هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، در بحبوحه جنگ ویتنام انتقادات جهانی را برانگیخت. ناظران معتقدند اگر نام نامزدکنندگان علنی بود، آنها ممکن بود با واکنش‌های تند سیاسی یا فشارهای اجباری مواجه شوند.
اما طرفداران محرمانگی نام‌ها استدلال می‌کنند که محرمانگیِ این سیستم، اعتبار جایزه را افزایش می‌دهد. این رویه به نامزدکنندگان امکان می‌دهد مستقل عمل کنند، یکپارچگی و سلامت تصمیم‌گیری را حفظ می‌کند و حریم خصوصی نامزدکنندگان و نامزدها را پاس می‌دارد. علاوه بر این، از گمانه‌زنی‌های زودهنگام و هیاهوی رسانه‌ای که می‌توانست بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارد، جلوگیری می‌کند.
با این حال، منتقدان دوره ۵۰ ساله محرمانگی را در عصری که خواستار شفافیت بیشتر است، بیش از حد می‌دانند. آنها استدلال می‌کنند که وقتی از چهره‌های بحث‌برانگیز تقدیر می‌شود، عموم مردم حق دارند بدانند چه کسانی آنها را پیشنهاد داده‌اند. با وجود این، بنیاد نوبل همچنان معتقد است که مزایای محرمانگی بسیار بیشتر از معایب آن است.
به هرحال استدلال مخالفان یا موافقان محرمانگی نام‌ها هر چه که باشد، در حال حاضر اصل بر محرمانگی نام نامزدهای نوبل ادبیات است، و امکان اینکه کسی یا رسانه‌ای خبر داشته باشد که چه کسی نامزد نوبل ادبیات شده، تقریبا صفر است و هر نوع خبری در این رابطه، صرفا گمانه‌زنی رسانه‌ای‌ست.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
- 👍 1
Post #49866
189
About this channel
- How can I read @newjournalism without a Telegram account?
- TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for روزنامهنگاری جدید: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
- How many subscribers does روزنامهنگاری جدید have?
- روزنامهنگاری جدید (@newjournalism) has 4.61K subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
- Does روزنامهنگاری جدید know I viewed it here?
- No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.