🧠
مطالعات تصویربرداری و گزارشهای نورولوژیک، تغییراتی را در شبکههای فرونتو-تمپورو-پریتال و نواحیای مانند قشر پیشپیشانی و اینسولا گزارش کردهاند. یکی از مدلهای مطرح این است که اختلال در ارتباط میان ادراک، پردازش هیجانی و تجربهی «خود» باعث میشود مغز نتواند تجربهی درونی فرد را بهدرستی با واقعیت بیرونی هماهنگ کند.
در نتیجه، ممکن است یک تجربهی غیرعادی به یک توضیح هذیانی تبدیل شود:
«اگر هیچ حسِ زنده بودن ندارم، شاید واقعاً زنده نیستم.»
البته این یک مدل نوروسایکولوژیک است، نه یک مکانیسم قطعی؛ چون شواهد نوروبیولوژیک سندرم کوتار هنوز محدود و عمدتاً بر اساس گزارشهای موردی و مطالعات کوچک است.
⁉️پس اینجا سؤال عمیق تری از تجربه ما از زیستن ایجاد میشود
آیا زنده بودن فقط به ضربان قلب و فعالیت مغز محدود است؟
یا اینکه حس زنده بودن، تجربهای است که از همکاری پیچیدهی ادراک، هیجان، حافظه و خودآگاهی ساخته میشود؟
💫 با ما همراه باشید
انجمن علوم اعصاب گابا
آکادمی هوش مصنوعی گابا
Post #979
2.56K
- ❤ 5
- 👍 5