معمولاً چند کتاب را برای خواندن انتخاب می‌کنم و می‌گذارمشان روی قفسهٔ بالای تختم، درست جلوی چشمم. همیشه هم به فهرستم وفادار نمی‌مانم؛ اما دیدن هرروزهٔ کتاب‌ها کمک می‌کند خواندنشان را مدام عقب نیندازم. این کار ساده برای برنامهٔ مطالعاتی‌ام مهم است.

روی انتخاب کتاب‌ها خیلی سخت‌گیرم. بعضی از این عنوان‌ها در امتداد علاقه‌های همیشگی‌ام هستند؛ مثل کتاب تازهٔ دارون عجم‌اوغلو و «سلامت روان یا توهم آن؟». بعضی‌ها هم از علاقه‌ای تازه آمده‌اند؛ مثل کتاب‌های لاسلو کراسناهورکای. می‌دانم ترجمهٔ «مالیخولیای مقاومت» چندان خوب نیست، اما نثر این نویسنده آن‌قدر شگفت‌زده‌ام کرده که باز هم می‌خواهم بخوانمش.

چند کتاب، از جمله «مسیح باز مصلوب» و «ویرایش ژن»، را هم به‌عنوان جایگزین کنار گذاشته‌ام. «نیورومنسر» و «جنگ آخر زمان» نیمه‌تمام مانده‌اند و امیدوارم بالاخره تمامشان کنم.