امضاکنندگان از رشتههای مختلف مشاوره، روانشناسی، فلسفه تعلیم و تربیت، جامعهشناسی، اقتصاد و ... بودند.
این همه آدم با تخصصهای مختلف، یک لحظه پیش خودشان فکر نکردند که واقعا مساله مهم جامعه از منظر رشتهشان چیست و برای کمک به مردم چه قدمی باید بردارند؟ مگر میشود کسی سالها علوم انسانی بخواند و هنوز در تشخیص مساله (و نه راهبرد) لنگ بزند؟
خدا رحمت کند افشین یداللهی را که سرود:
هرچند مضحک است و پر از خندههای تلخ
بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود
Post #956
205
بر مدارِ تربیت؛ ناجه🕯 امشب تا اعماق وجودم دردم اومد. شاید هیچ زمانی مثل امروز، ایران تحت فشار خارجی و بحرانهای داخلی نبوده که موجب شود آدم با ناامیدی به آینده نزدیک خود نگاه کند. ابدا قصد القای یأس ندارم، منتها در کمال شگفتی دیدم حدود صد نفر از اساتید دانشگاه علامه طباطبایی نامهای…
- ❤ 2
- 👍 2