جرعه پنجم: دوستی و دشمنی
همواره موضع قرآن نسبت به دوگانه وظیفه_نتیجه محل سوال بوده. به عبارتی آیا گزاره «ما مأمور به انجام وظیفه هستیم، نه نتیجه» گزاره درستی است یا ما باید نیم‌نگاهی هم به پیامد داشته باشیم؟
در آیه ۱۰۵ سوره نساء خدا در عین این‌که وظیفه‌ای را بر دوش پیامبر می‌گذارد که بر اساس وحی الهی داوری کند، از او می‌خواهد نیم‌نگاهی به عواقب داوری داشته باشد که مخاصمه پیامبر با گروهی نباید به نفع خیانتکاران تمام شود. به عبارت دیگر، در دوستی و دشمنی فقط این مهم نیست که آدم روابط خود را با یک فرد یا گروه چگونه تنظیم می‌کند، بلکه باید به این هم فکر کند که افراد یا گروه‌های دیگر از این رابطه چه نفعی می‌برند.

إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا
(ای پیغمبر) ما قرآن را به حق به سوی تو فرستادیم تا به آنچه خدا (به وحی خود) بر تو پدید آورده میان مردم حکم کنی، و نباید به نفع خیانتکاران (با مؤمنان) به خصومت برخیزی. ( ترجمه الهی قمشه‌ای)

بر مدار تربیت باشیم؛
@naajeh_library | 🕯 ناجه