ناگفته‌های تاریخ معاصر ایران-ناتاما

‏در کنار صفحات رسمی دفتر ارتباطات و رسانه شاهزاده رضا پهلوی در اکس و اینستاگرام، اکنون کانال رسمی ما در تلگرام نیز فعال شده است.

‏برای دسترسی به ویدیوها، گزارش‌ها و محتوای بیشتر، به کانال رسمی تلگرام بپیوندید.

@RezaPahlaviComms

مستند شبکه منوتو از دی ماه خونین ۱۴۰۴-۲۵۸۴

بخش چهارم: جاویدنامان ایران | پیمان خون و انتقام

قسم به خون یاران
ایستاده‌ایم تا پایان
#جاویدشاه

@OmidIranAzad

مستند شبکه منوتو از دی ماه خونین ۱۴۰۴-۲۵۸۴

بخش سوم: اولین فراخوان سراسری ولیعهد رضا پهلوی و خروش مردم ایران در ۱۸ و ۱۹ دی | بزرگترین قتل‌عام تاریخ - قسمت دوم

در این دو شب ده‌ها شهر ایران از جمله مشهد، اصفهان، اکثر مناطق تهران و کرج، کیش، دزفول، کرمان، لاهیجان، قائمشهر، زنجان، قم، شوشتر، اراک، بندرعباس، کرمانشاه، رشت، بابل، بابلسر، بندرانزلی، یزد، اکثر شهرهای استان‌های کردستان و لرستان و غیره به شکل کامل از دسترس رژیم خارج شدند و سقوط کردند و پس از آن تروریست‌های جمهوری اسلامی به فرمان علی خامنه‌ای، برای جلوگیری از سقوط کامل رژیم دست به بزرگترین کشتار مردم معترض در تاریخ زدند

@OmidIranAzad

مستند شبکه منوتو از دی ماه خونین ۱۴۰۴-۲۵۸۴

بخش دوم: اولین فراخوان سراسری ولیعهد رضا پهلوی و خروش مردم ایران در ۱۸ و ۱۹ دی | آغاز بزرگترین قتل‌عام تاریخ - قسمت اول

در این دو شب ده‌ها شهر ایران از جمله مشهد، اصفهان، اکثر مناطق تهران و کرج، کیش، دزفول، کرمان، لاهیجان، قائمشهر، زنجان، قم، شوشتر، اراک، بندرعباس، کرمانشاه، رشت، بابل، بابلسر، بندرانزلی، یزد، اکثر شهرهای استان‌های کردستان و لرستان و غیره به شکل کامل از دسترس رژیم خارج شدند و سقوط کردند و پس از آن تروریست‌های جمهوری اسلامی به فرمان علی خامنه‌ای، برای جلوگیری از سقوط کامل رژیم دست به بزرگترین کشتار مردم معترض در تاریخ زدند

@OmidIranAzad

To the people of Israel: I stand with you in grief, remembrance and solidarity on the third anniversary of October 7. We will never forget those murdered or the suffering of their families and the survivors.

The Islamic Republic that armed and supported Hamas is the same regime that keeps Iranians in chains. When Iran is free, we will hold all those involved in these crimes accountable. Both our peoples deserve freedom and security.

The bond between Iranians and Jews stretches back 2,500 years to Cyrus the Great. A free Iran will be a friend and partner to Israel. Lasting peace and stability for both our peoples will only come with the fall of the Islamic Republic.

Reza Pahlavi

●مقدمه کتاب قومیت و قوم‌گرایی در ایران؛ افسانه و واقعیت

قسمت پنجم
نوشته دکتر حمید احمدی

در این پژوهش از نظریه‌های گوناگون موجود در مطالعات عام مربوط به قومیت، ناسیونالیسم و شکل گیری دولت استفاده شده است. ابتدا با دیدی انتقادی، نظریه‌های گوناگون ناسیونالیسم قومی را مطالعه می‌کنیم تا دریابیم در تبیین تحولات سیاسی کردستان، آذربایجان و بلوچستان تا چه اندازه می‌توانند موثر باشند. سپس با توجه به ویژگی های تاریخی ایران، به منظور تبیین علل سیاسی شدن اختلافات مذهبی و زبانی در این سه ناحیه، یک چهارچوب نظری و مفهومی مناسب تدوین خواهد شد. به نظر می‌رسد روش‌های رایج در غرب برای مطالعه مقولاتی چون قبیله‌گرایی، قومیت، گروه‌های قومی و ناسیونالیسم قومی، در ایران چندان کارآمد نیست و هیچ یک از مدل‌های نظری رایج، به تنهایی نمی‌تواند ما را به درک پیچیدگی‌های موجود در پس تحولات سیاسی این سه منطقه از خاک ایران قادر سازد. در این کتاب، چهارچوب نظری سه گانه‌ای ارائه می‌شود که در آن دولت، نخبگان و نیروهای بین‌المللی نقش‌های اصلی را در تلاش برای سیاسی‌کردن اختلافات زبانی و مذهبی و شکل‌دادن به جنبش‌های به اصطلاح قومی در ایران بازی می‌کنند.
فصل نخست به بحث درباره‌ی دشواری‌های موجود در راه مفهوم‌بندی و تعریف قومیت و قبیله‌گرایی اختصاص دارد. در این زمینه سخن بر سر این است که اصطلاحاتی چون قومیت، گروه‌های قومی و قبایل معانی واحد و یکسان ندارند و در این باره اختلاف‌نظر بسیار است. گروه‌های زبانی و مذهبی ایران را نمی‌توان در زمره‌ی آن دسته از گروه‌های قومی دانست که ویژگی‌های نژادی و فرهنگی یکدست دارند. بخش‌های عمده‌ای از جمعیت کردها، بلوچ‌ها، آذری‌ها، ترکمن‌ها، عرب‌ها و بسیاری از فارس‌‌زبان‌ها تا همین اوایل قرن بیستم در قالب گروه‌های ایلی بزرگ و کوچک سازماندهی شده بودند. برخلاف دیدگاه برخی متخصصان علوم اجتماعی غرب، این‌گونه گروه‌های ایلی را نمی‌توان به عنوان جوامعی دارای اساس خویشاوندی واحد، منزوی (بی‌ارتباط با خارج از مرزهای خود)، همگن و یکدست و در نهایت به عنوان جوامعی «دولت‌ناپذیر» و در کشمکش مداوم با دولت مفهوم‌بندی کرد. در جامعه ایران، ایلات و گروه‌های قومی با ویژگی‌های موصوف در روش‌های غربی وجود ندارد. در پایان فصل اول تصریح خواهد شد که اصطلاحاتی چون قومیت، قبیل (ایلات)، گروه‌های قومی و ناسیونالیسم قومی در این کتاب چگونه و به چه معنایی به کار رفته و برای تعریف این مفاهیم، در چهارچوب مطالعه جامعه ایران، چه معیارهایی مدنظر بوده است.

https://t.me/na_ta_ma/11783
@na_ta_ma

●صداقت در گفتار، یا خود‌بزرگ‌بینی مزمن؟

در نقد مصطفی ملکیان

آقای مصطفی ملکیان متنی در کانال خویش نوشته‌است در باب ابتلاء وی به افسردگی که البته چندی بعد از کانال وی حذف شد و طرفداران ایشان فراوان از شجاعت و صراحت گفتار و فضیلت او نام‌بردند.

در اینجا یک پیش‌فرض بسیار قابل تأمل وجود دارد؛ اینکه صرفِ اعتراف یک روشنفکر به تجربه افسردگی، ناتوانی در درمان و پیدا نکردن درمانگر مطلوب، الزاماً نشانه تواضع، شجاعت و حتی فضیلتی کمیاب است.
این استدلال به‌هیچ‌وجه بدیهی و صحیح نیست. اینکه کسی بگوید «من پنج دوره افسردگی داشته‌ام» و «درمانگر مطلوب خود را پیدا نکرده‌ام»، به‌تنهایی نه نشانه تواضع است و نه نشانه خودشناسی. این صرفاً گزارش یک تجربه شخصی است. ارزش اخلاقی یا معرفتی این اعتراف زمانی مشخص می‌شود که ببینیم فرد با این اعتراف چه نسبتی با مسئولیت، نقدپذیری، خطاپذیری و محدودیت‌های شناختی خودش برقرار می‌کند و اتفاقاً اینجاست که می‌توان از زاویه‌ای کاملاً متفاوت به ملکیان نگاه کرد.
مشکل از جایی آغاز می‌شود که «من درمانگر مناسبی پیدا نکردم» تبدیل شود به «مشکل در سطح متخصصان است، نه در سطح ارزیابی من از خودم».
این گزاره ظاهراً بسیار متواضعانه است، اما حامل یک خودبزرگ‌بینی بسیار ظریف است.
فرد می‌گوید: من رنج کشیدم، به درمانگر مراجعه کردم، اما درمانگر مطلوب خود را پیدا نکردم.

حال، سوال اینجاست:
معیار مطلوب بودن چیست؟ آیا ممکن است فرد آن‌قدر از توانایی تحلیلی و داوری خود درباره مسائل انسانی مطمئن باشد که عملاً درمانگر را نیز با معیارهای خودش ارزیابی کند و در نهایت، مشکل را در ناکافی بودن درمانگر ببیند؟ این دقیقاً همان جایی است که می‌توان از خودبزرگ‌بینی مزمن سخن گفت. خودبزرگ‌بینی همیشه به شکل فریاد زدنِ "من از همه بهترم" ظاهر نمی‌شود. گاهی بسیار ظریف‌تر است: من آن‌قدر پیچیده‌ام که متخصصان موجود نتوانسته‌اند مرا بفهمند.

این جمله حتی اگر به زبان نیاید، می‌تواند در پسِ چنین روایتی قرار گرفته باشد.
و این شکل از خودبزرگ‌بینی، از خودشیفتگیِ آشکار خطرناک‌تر است؛ چون لباس فروتنی پوشیده است.
اعتراف به ضعف، لزوماً مساوی با تواضع نیست. این مهم‌ترین خطای حامیان ملکیان است. طرفداران وی از پذیرش آسیب‌پذیری به سرعت به تواضع و خودشناسی می‌رسند؛ در حالی که میان این مفاهیم فاصله بسیار زیادی وجود دارد.
ممکن است فردی بسیار صادقانه درباره رنج‌هایش سخن بگوید و در عین حال درباره توانایی فکری، قضاوت، تحلیل و جایگاه خودش دچار اعتمادبه‌نفس افراطی باشد.
حتی ممکن است اعتراف به ضعف، تبدیل به بخشی از تصویرسازی شخصیتی شود: من آن‌قدر صادق و عمیق هستم که حتی ضعف‌های خودم را هم با شجاعت بیان می‌کنم.
در اینجا اعتراف به ضعف دیگر الزاماً فروتنی نیست؛ بلکه تبدیل می‌شود به سرمایه اخلاقی و نمادین.
یعنی فرد نه‌تنها از ضعف خود چیزی از دست نمی‌دهد، بلکه همان ضعف را نیز به عاملی برای افزایش اعتبار خودش تبدیل می‌کند. این دقیقاً نقطه‌ای است که باید درباره روایت‌های ستایش‌آمیز پیرامون ملکیان محتاط بود.
اگر کسی بگوید: من افسردگی داشتم و درمانگر مناسبی برای خودم پیدا نکردم.

یک انسان واقعاً فروتن می‌تواند اضافه کند:
شاید بخشی از مشکل هم از انتظارات، معیارها، مقاومت‌ها یا برداشت‌های خود من بوده باشد.

اما اگر روایت همیشه به این سمت برود که:
من مشکل داشتم، اما متخصص مناسبی پیدا نشد. آن‌وقت یک پرسش جدی ایجاد می‌شود: چرا همیشه صلاحیت تشخیص‌دهنده محفوظ می‌ماند و صلاحیت تشخیص‌شونده زیر سؤال می‌رود؟
چرا باید فرض کنیم تشخیص فرد از کیفیت درمانگران درست بوده، اما احتمال خطای خودش در ارزیابی آنها ناچیز است؟
این پرسش درباره هر روشنفکری، فیلسوف، استاد دانشگاه یا شخصیت فکری صدق می‌کند؛ از جمله مصطفی ملکیان.
@na_ta_ma

●آخرین شب در تخت جمشید
میزبانی اعلی‌حضرت شاهنشاه آریامهر در جشن‌های دو‌هزار و پانصد ساله از سران کشور‌های دنیا
@na_ta_ma

●اوضاع وحشتناک جاده‌ای ایران در دوران قاجاریه

به دلیل نبود جاده در دوران قاجاریه، برای رسیدن به اصفهان از راه تهران، یک هفته زمان لازم بوده است.

He spent one whole week covering the two hundred miles between Isfahan and Tehran.

📚Iran Between Two Revolutions, by Ervand Abrahamian, page 14

@na_ta_ma

●اوضاع وحشتناک جاده‌ای در ایران در دوران قاجاریه به تصریح یرواند آبراهامیان

"The limited trade that existed was hindered by poor roads, rugged terrain, long distances, lack of navigable rivers, and frequent tribal unrest. Sir John Malcolm, the first nineteenth-century British envoy, noted that local transporters were hesitant to cross the eastern mountains even during periods of relative safety..."

📚Iran Between Two Revolutions, by Ervand Abrahamian, page 14

ترجمه: تجارت محدودی که وجود داشت، به‌سبب جاده‌های نامناسب و خراب، زمین‌های ناهموار، مسافت‌های طولانی، فقدان رودخانه‌های قابل کشتیرانی و شورش‌های پی‌درپی و مکرر عشایری با دشواری مواجه بود.
سر جان مالکوم، نخستین فرستاده بریتانیا در قرن نوزدهم، دریافت که حتی در دوره‌هایی که امنیت نسبتاً برقرار بود، قاطرچیان تمایلی نداشتند از کوهستان‌های شرقی عبور کنند.
سر هارفورد جونز برایجز، یکی دیگر از فرستادگان بریتانیا، شکایت داشت که برای پیمودن مسیر دویست مایلی میان اصفهان و تهران، یک هفته کامل زمان صرف کرده است.
@na_ta_ma

جشن مهرگان، جشن مهر و روشنایی و یادگار کهن نیاکان ما، با پیروزی فریدون بر ضحاک و چیرگی نیکی بر بدی پیوند خورده است.

در روزگار ضحاک، خِرَد و هنر خوار می‌شود و جادو و نیرنگ ارج می‌یابد، دست دیوان به بدی دراز می‌شود و مغز جوانان، خوراک ماران ضحاک می‌گردد. تصویری از تاریکی و بیدادی که امروز در سیمای پلید جمهوری اسلامی نیز نمایان است.

در شاهنامه، ضحاک کشته نمی‌شود، بلکه در دماوندکوه به بند کشیده می‌شود. اما در روزگار ما، ضحاک زمانه، علی خامنه‌ای، سرانجام به زیر خاک کشیده شد.

این نخستین جشن مهرگان پس از هلاکت اوست که در دی‌ماه، ده‌ها هزار فرزند دلیر ایران را از ما گرفت. امسال، مهرگان را به یاد جاویدنامانی گرامی می‌داریم که در نبرد با ضحاک، جان خود را فدای ایران کردند، و در پاسداشت فرهنگ و هویت ملی ما که در سخت‌ترین روزهای تاریخ ایران، چراغ امید را روشن نگه داشته و نویدبخش پیروزی نور بر تاریکی بوده است.

از همه هم‌میهنان می‌خواهم در این آیین ملی، به دیدار خانواده‌های جاویدنامان میهن بروند و مهر، همدلی و قدردانی ملت را به آنان نشان دهند، خانواده‌هایی که عزیزترین‌های خود را در راه آزادی ایران از دست داده‌اند و یاد فرزندان‌شان، مشعل درخشان فردای ایران است.

پاینده ایران
رضا پهلوی

@OfficialRezaPahlavi

۱۰ مهر تماماً بغض است..خدانور لجه‌ای در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شده بود بر اساس گزارش‌های منتشرشده او پس از آزادی به بیمارستان منتقل شد و در اثر جراحات و عوارض ناشی از آن درگذشت..
خدانور؛از شجاعتت گفتن از ایستادنت با دستای بسته از تشنگی و رنجی که تحمل کردی..
• تولد: ۱۰ مهر ۱۳۷۴
• فوت: ۱۰ مهر ۱۴۰۱
• سن: ۲۷ سال
• مزار خدانور لجه‌ای در محله شیرآباد زاهدان گزارش شده است

#خدانور_لجه‌ای

#گلنار_جهانبانی

@C_B_SHAHZADEH

●رسوایی هشتاد و پنجم از آقای یرواند آبراهامیان، نویسنده مصدّق‌الهی، دشمن پهلوی و مورخ خود‌خوانده و بی‌سوادِ کمونیست

Table1: Ethnic Structure of Iran
Iranian
Turk speakers
Arabs
Non muslims

📚Iran Between Two Revolutions, by Ervand Abrahamian, page 12

آنچه از کلام یرواند آبراهامیان معلوم می‌شود این است که او به غایت شیاد است، این دیگر گاف نیست؛ این شیادی است. یرواند آبراهامیان در تقسیم بندی قومی ایران، از قوم ایرانی، ترک زبان(مانند آذری‌ها)، عرب‌ها و غیر مسلمانانی مثل ارامنه و زرتشتی نام می‌برد. علت شیادی او اینجاست که وی در کمال تعجب، بسیاری از ایرانی‌ها را غیر ایرانی می‌داند؛ مثلاً از منظر او آذری‌ها و زرتشتی‌ها ایرانی نیستند!

مسئله بعدی این است که او گروه‌‌ها و اقلیت‌های دینی را به عنوان یک قوم معرفی می‌کند، مثلاً پیروان آیین زرتشت، آیین بهایی و مسیحی‌ها، اینان قوم نیستند البته مشکل آبراهامیان این است که وی با شناختی که از اتنیک در غرب دارد، همان را می‌خواهد در ایران پیوند دهد در حالی که وی نمی‌داند اساساً در ایران چیزی به عنوان اتنیک وجود ندارد.

https://t.me/na_ta_ma/11804