این روزها عطشم نسبت به خوندن و نوشتن بیشتر شده.
از روزی که برگشتم، خودم رو غرق در خوندن کتاب‌هایی کردم که در یک ماه اخیر روی هم تلنبار شدن. نمی‌دونم برای فرار از درسه، یا زندگی، یا مشغولیت‌های ذهنی یا حتی دلتنگی برای تورق و استشمام بوی صفحه‌ها.
از ابعاد جدیدی که بهش روی آوردم، ورود مؤثرتر به بهخوان بوده؛ جایی که باعث شد در نقد کتاب‌ها بیشتر کلمه ردیف کنم، بیشتر فکر کنم و بیشتر بخونم. شاید شور دوره‌ای و موقت باشه؛ نمی‌دونم.
گفته‌ها و نگفته‌ها برای این جمع ۶۷ نفری زیادن، خیلی زیاد. شاید خرده‌نویسی‌های جنگ سوم رو به اینجا منتقل کردم. بزرگترین ستمی که کردم، کم‌نویسی در طول جنگ رمضان بود؛ باید به طریقی جبران کنم.
پ.ن.: متأسفانه به شمایل سوپر اپلیکیشن بله عادت کردم و سخت شده تایپ در اینجا برام!
۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
#حال_نگاشت
Post #5188
87
