⭕️ جانداش و مستان
 
🔷 (اوشاق ادبیاتی)
 
✍️ کؤچۆرن: #محمود_بنی‌آدم‌دیزج
 
پیشیک «جانداش» مطبخده اوْتورماقدان سێخیلمیشدی. قاپێ‌نین آرالێغیندان چؤله چێخدی. بالاجا پیشیک سئوینجله میولدادی:
- بودور، آرتێـق آزادام!
 
باغچاداکی چیچک‌لره حیرانلێـقلا باخدێ. اوْرادان کئچن بیر پیشیک سوْروشدو:
- سن کیمسن؟
 
جانداش: «آدێـم "جانداش‌"دیر. ایلک دفعه‌دیر چؤله چیخیرام!» - دئیه جواب وئردی.
اوْ بیری پیشیک ایسه: «منیم ده آدێم "مستان"‌دیر. باغچایا خوْش گلدین!»- دئیه دیللندی.
 
جانداش چیچک‌لردن مستان اۆچون بیر دسته حاضرلادێ. بو اوْنون چوْخ خوْشونا گلدی. اوْ، مستان چوْخ اڲلنجه‌لی گؤرۆندو. ائله بو واخت بیر سس ائشیدیلدی:
- جانداش! یئمـڲه گل!
 
 مستان اوْنون گئده‌جـڲینی بیلدی، چوْخ اۆزولدو.
جانداش دئدی:
- سن هئچ فیکر ائتمه، درحال گئری قایێداجاغام.
 
جانداش اوْنون اۆچون قوْیولدوغو بالێغی تئز یئدی و بیر پارچاسێنی مستان اۆچون آیێردی، سس چێخارمادان درحال چؤله چێخدی.
 
جانداش اؤز – اؤزۆنه دئدی: «مستان چوْخ قشنگدی. اوْنونلا دوْست اوْلماق ایسته‌ییرم!»
مستان میولدادێ:
- جانداش چوْخ قایغێ‌کئشدی. اڲر ایسته‌سه، اوْنون دوْستو اوْلارام.»
 
#سون
 
 
@MuncuqAz
https://t.me/Sancaq_media/8473